παρανομέω

A. παρενόμουν Lys. 3.17, D. 17.22, Aeschin. 3.77 : fut. ‐ήσω Luc. Tim. 45 : aor. παρενόμησα Hdt. 7.238, Th. 3.67, Luc. Am. 20, later παρην‐ Plu. Demetr. 37 : pf. παρανενόμηκα D. 59.126, later παρηνόμηκα D.S. 16.61 : plpf. παρενενομήκεσαν X. HG 2.1.31 :—Pass., aor. παρενομήθην Th. 5.16, etc. : pf. παρανενόμημαι D. 44.31,54.2 ; part. παρηνομημένος SIG 167.38(Mylasa, iv B.C.) :—transgress the law, actunlawfully, Th. 3.65, al.; κοινῇτι π. ib.82 ; παρανομοῦντά τε καὶ ἀδικοῦντα Pl. R. 338e, etc. : c. acc. cogn., παρανομίαν π. Them. Or. 1.15b.

2. commit a crime or outrage, τι Antipho 5.15, And. 4.21, Aeschin.l.c., Arist. Pol. 1307b31 ; ἐς τὸν νεκρὸν ταῦτα παρενόμησε Hdt. 7.238, cf. Lys. 3.17 ; εἰς θεούς D. 59.126 ; εἰς τὸ μαντεῖον D.S. 16.61 ; also π. τὸ θεῖον καὶ πάτριον ἀξίωμα τῆς εὐσεβείας Plu. 2.166b ; περὶ σφᾶς Th. 8.108 ; π. τὰ δημόσια act illegally in public matters, Id. 2.37 :—Pass., κάθοδος παρανομηθεῖσα a return illegally procured, Id. 5.16.

II. Pass., to be ill-used, D. 35.45,44.31, PSI 4.330.8 (iii B.C.) ; εἰς τὸ σῶμα Plu. Tim. 13 ; ἡ φύσις παρανομεῖται, ἡ συνήθεια παρανενόμηται, Id. 2.755c, 1070c.