κιθαρῳδικός

ή, όν, Adv.
A. of or for cithara-playing, νόμοι Ar. Ra. 1282; ᾠδή Pl. Lg. 722d; ἡ ὑποδωριστὶ ‐ωτάτη τῶν ἁρμονιῶν Arist. Pr. 922b15: ἡ ‐κή (sc. τέχνη), = κιθαρῳδία, Pl. Grg. 502a. Adv. -κῶς Phlp. in de An. 153.29.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κιθαρῳδία Dictionary κιθαρῳδός →
An open-access project