κήλη
ἡ
A.
tumour; esp. rupture, hernia, Hp. Aër. 7 (pl.), AP 6.166 (Lucill.), 11.342.
2.
hump on a buffalo's back, Arist. HA 606a16, in acc. pl. κάλας (v.l. χαίτας); in human beings, Eup. 276.1, Gal. 7.729, Artem. 3.45; καλήτης καὶ κάλη Ἀττικοί . . , κηλήτης καὶ κήλη Ἴωνες Phryn. PS p.81 B. (Cf. ONorse haull, OSlav. kyla, both = hernia.)