κενοτάφιον

Adj., τό
A. empty tomb, cenotaph, X. An. 6.4.9, Plu. 2.870e, App. Mith. 96, CIG 4340d, 4340e (Attalia); also Adj., κενοτάφιος οἶκος Plu. 2.349b (s.v.l.).
II. image, = Heb. těraphim, LXX 1 Ki. 19.13.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κενοταφέω Dictionary κενότης →
An open-access project