ἱκτήρ

ῆρος, Adj., ὁ
A. a suppliant, S. OT 185(lyr.), E. Heracl. 764(lyr.): as Adj., ἱ. κλάδοι S. OT 143; θαλλός E. Supp. 10.
II. Ζεὺς ἱκτήρ the protector of the suppliant, A. Supp. 479.

Related entries

ἴκτηρ
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἴκτηρ Dictionary ἱκτήριος →
An open-access project