ἱκτήριος

A. of or fit for suppliants, ἱ. θησαυρός, of hair offered to a god, S. Aj. 1175; κλάδοι Id. OT 3; ἱκτήριοι,= ἱκέται, ib.327; φωτῶν ἱκτήρια, = φῶτας ἱκτηρίους, Id. OC 923.

II. ἱκετηρία, poet. ἱκτηρία, Ion. ‐ίη (sc. ῥάβδος), ἡ, olive-branch which the suppliant held in his hand as a symbol of his condition, λευκοστεφεῖς ἱκτηρίας A. Supp. 192; ἱκετηρίην λαβεῖν, φέρειν, Hdt. 5.51, 7.141; ἱκετηρίαν ἔχειν Ar. Pl. 383; καταθεῖναι ἐν τῷ Ἐλευσινίῳ And. 1.110, cf. UPZ 1.9 (iv B.C.); esp. of petitions laid before the Athenian people, ἱ. θεῖναι And.l.c., Arist. Ath. 43.6 (less correctly θέσθαι Poll. 8.96, wh. is a later use, cf. SIG 2666.6 (Samos)); ὑπὲρ θυγατρὸς ἱ. τιθεμένη PTeb. 326.3 (iii A.D.); ἱ. ἔθηκεν παρ’ ὑμῖν,= ἱκέτευσεν ὑμᾶς, D. 18.107, cf. 24.12; ὑπὲρ τοῦ μισθοῦ ἱ. θεῖναι εἰς τὴν βουλήν Aeschin. 1.104, cf. 2.15; later ἱ. πέμπειν, προβάλλεσθαι, Plu. Pomp. 28, Ael. VH 3.26; ἱκετηρίας προσενέγκας, ἱκετηρίαν προσάγειν, Ep.Hebr. 5.7, POxy. 71 i 3 (iv A.D.): metaph., ἱκετηρίαν δὲ γόνασιν ἐξάπτω σέθεν τὸ σῶμα τοὐμόν, where the suppliant represents herself as the olive-branch, E. IA 1216; νομίζετε τὸν παῖδα τουτονὶ ἱκετηρίαν προκεῖσθαι D. 43.83.

2. = ἱκεσία, v.l. in Isoc. 8.138 (pl.), cf. Plb. 3.112.8 (pl.), Jul. ad Ath. 275c, Hld. 7.7.