θεόπνοος

ον, ουν
A. θ. γενόμενος Corp.Herm. 1.30; θ. ὕδωρ Numen. ap. Porph. Antr. 10; πρόσωπον, of the Sphinx, Epigr.Gr. 1016.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θεόπνευστος Dictionary θεοποιέω →
An open-access project