θεόπνευστος

ον
A. inspired of God, σοφίη Ps.-Phoc. 129; ὄνειροι Plu. 2.904f; πᾶσα γραφή 2 Ep.Ti. 3.16; δημιούργημα Vett.Val. 330.19.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θεόπλοκος Dictionary θεόπνοος →
An open-access project