ζάθεος

A. very divine, sacred, of places favoured by the gods, Il. 1.38, al. (not in Od.), h.Ap. 223; ζ. Πύλος, Ἰσθμός, Pi. P. 5.70, I. 1.32, cf. B. 2.7; νᾶσος Id. 5.10; Πέλοπος δάπεδα Id. 10.24; ἔναυλοι E. Ba. 121 (lyr.), etc.; Ὤλενος A. Fr. 284; of things, ἄνεμοι Hes. Th. 253; χρόνος Pi. Pae. 6.5; κλῇδες, σελᾶναι, E. Tr.ll.cc.; ποταμοί Ar. Nu. 283 (lyr.); μολπαί Id. Ra. 385; τιμαί Castorio 1; later of persons, Ἀπόλλων AP 9.525.7. Adv. ‐έως Hdn.Gr.1.514.