ζαής

ές, Adj.

ζα‐, ἄημι

A. strong-blowing, stormy, ἄνεμος ζαής Il. 12.157, Od. 5.368, prob. cj. in Hes. Th. 253; ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον Od. 12.313 (cf. Hdn.Gr.2.154, 923); ζαοῦς Νότου AP 9.290 (Phil.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ζάημι Dictionary ζάθεος →
An open-access project