ἐπιφρίσσω

A. to be rough or bristling on the surface, χαῖται νώτοις ἐπιπεφρίκασιν Emp. 83.2 ; φολίδεσσι D.P. 443 ; Σειληνοὺς πολιῇσιν ‐φρίσσοντας ἐθείραις cj. in Nonn. D. 35.55 ; esp. of water, νέποδες..ἐπιφρίσσουσι γαλήνῃ make a ripple on the calm sea, Opp. C. 1.384, cf. Orph. A. 1149, Poll. 1.106.