ἀλαλή

A. loud cry, μανίαι τ’ ἀλαλαί τ’ ὀρινομένων Pi. Fr. 208; ἀλαλαὶ αἰαγμάτων (v.l. ἀλαλαγαί) E. Ph. 337 :— esp. war-cry, Pi. N. 3.60; battle, Id. I. 7(6).10: comically, ἀ. "μύρον χεῖτε" Phoen. 3.3 :—Ἀλαλά personified, κλῦθ’, Ἀλαλά, πολέμου θύγατερ, Pi. Fr. 78, cf. Plu. 2.349c.