ἐμπρόθεσμος

ον, Adv.
A. within or before the stated time, opp. ἐκπρόθ., πένθος Ph. 2.170; Χρόνος Sor. 1.33; ἀγῶνες Plu. 2.502a; ἐμπρόθεσμόν (v.l. ‐μως)τινα πέμπειν Luc. VH 2.27. Adv. ‐μως Ph. 2.532, Sch.Ar. Eq. 392, POxy. 61.12 (iii A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐμπρίω Dictionary ἐμπροίκιος →
An open-access project