δοῦλος

δοῦλος (B)· ἡ οἰκία ἢ τὴν ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνέλευσιν τῶν γυναικῶν, Hsch.; cf. δωλοδομεῖς, δωλέννετος.

Related entries

δοῦλος Adj.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δοῦλος Dictionary δουλόσύνη →
An open-access project