διοιχνέω

A. go through, ἀσινὴς δ’ αἰῶνα διοιχνεῖ A. Eu. 315 (anap.), cf. Lyc. 10.
II. abs., wander about, ἐν πέτρῃσιν h.Hom. 19.10.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διοίσω Dictionary διοίχομαι →
An open-access project