δέσποτις

A. = δέσποινα, voc. δεσπότι Limen. 39; acc. δεσπότιν S. Tr. 407, El. 597, E. Med. 17, Pl. Ti. 34c, Epicur. Ep. 3p.65U.; gen. δεσπότιδος POxy. 48.7 (i A. D.); dat. δεσπότιδι AP 160.8 (Antip. Sid.).