βρωτήρ

ῆρος, Subst., ὁ
A. eating, βρωτῆρας αἰχμάς A. Eu. 803; ὀδόντες Nic. Al. 421; ἱππάκης βρωτῆρες . . Σκύθαι A. Fr. 198: as Subst. in pl., of insects, etc., Orph. L. 599; moth, Aq. Is. 50.9.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βρωτέος Dictionary βρωτικός →
An open-access project