βρωτέος

α, ον
A. to be eaten, Luc. Par. 9, Porph. Abst. 2.10.
2. βρωτέον one must eat, Muson. Fr. 18 B p.105 H.; ἀνθρώποις β. ταῦτα Porph. Abst. 2.4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βρωστήρ Dictionary βρωτήρ →
An open-access project