βροτήσιος

α, ον
A. ἔργα Hes. Op. 773; ἀνήρ Pi. P. 5.3; δέμας Id. Pae. 6.79; μορφή E. Ba. 4, Or. 271; φθογγή Lyc. 1321: in late Prose, β. γένος PMasp. 151.18 (vi A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βρότειος Dictionary βροτοβάμων →
An open-access project