βεβηλόω

A. profane, τὸ σάββατον LXX Ex. 31.14, Ev.Matt. 12.5; τὰ ἀνθρώπινα Jul. Or. 7.228d.
2. pollute, defile, τινά LXX Le. 21.9, Hld. 2.25.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βέβηλος Dictionary βεβήλωσις →
An open-access project