βασκαίνω

A. ‐ανῶ LXX De. 28.56: aor. ἐβάσκηνα Philostr. (v. infr.), ‐ανα Arist. Pr. 926b24:—Pass., aor. ἐβασκάνθην (v. infr.):—bewitch by the evil eye, etc., Arist. l.c., LXX De. 28.56: metaph., Ep.Gal. 3.1; ἐβάσκηνε πάντα . . τύχη Hdn. 2.4.5:—Pass., ὡς μὴ βασκανθῶσι Arist. Fr. 347; ὡς μὴ βασκανθῶ τρὶς ἔπτυσα Theoc. 6.39.

II. c. acc., malign, disparage, Pherecr. 174, D. 8.19; ἄν τι δύσκολον συμβαίνῃ τοῦτο βασκαίνει Id. 18.189; εἰσίν τινες . . οὓ τὸ βασκαίνειν τπέφει Dionys.Com. 11:—Pass., ὑπὸ τῶν ἀντιτέχνων βασκανθῆναι Str. 14.2.7.

2. c. dat., envy, grudge, D. 20.24, etc.; τινί τινος grudge one a thing, D.Chr. 78.37, Philostr. VA 6.12; τινὶ ἐπί τινι D.Chr. 78.25: abs., Luc. Nav. 17: τινός keep to oneself, Id. Philops. 35.

3. c. acc. et inf., μὴ βασκήνας γελάσαι καὶ ἄλλον Ael. VH 14.20.