ἀτιμόω
ώθην
A.
ἠτίμωσα A. Supp. 644 (lyr.), etc.: pf. ἠτίμωκα D. 21.103:—Pass., pf. ἠτίμωμαι E. Hel. 455, D. 21.91: plpf. ἠτίμωτο Hdt. 7.231, IG 1.61a10: aor. -ώθην A. Ch. 636 (lyr.), And. 1.33, etc.: fut. ἀτιμωθήσομαι Isoc. 5.64; ἠτιμώσομαι D. 19.284:—dishonour, A. Supp. 644:—Pass., suffer dishonour or indignity, Hdt. 4.66, 7.231, A. Ch. 636, E. Hel. 455.
II.
punish with ἀτιμία 2, Ar. Pax 742, And. 1.33, D. 18.82, Arist. Ath. 53.6 (Pass.); ἀτιμωθῆναι ἐπὶ αἰτίᾳ Lys. 6.25; ἐκπεσόντα ἢ ἀτιμωθέντα Pl. R. 553b.