ψυχάριον

ψυχ‐άριον [α], τό, Dim. of ψυχή, Pl. R. 519a, Tht. 195a, M.Ant. 9.34, al., Jul. Or. 7.206d, Herm. in Phdr. p.192A.; ψ. εἶ βαστάζον νεκρόν Epictet. ap. M.Ant. 4.41.