ψυχαπάτης

ου, ὁ
A. beguiling the soul, οἶνος Eratosth. 36.5; ὄνειρος AP 5.165 (Mel.); στέφανος AP 12.256 (Id.), etc.; v. ψυχροπότης.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ψυχαῖος Dictionary ψυχάριον →
An open-access project