χαλκεῖος

η, ον

χαλκεύς

A. of or for a smith, ὅπλα Od. 3.433; δόμος, i.e. forge, 18.328; in form χαλκεῖος, θῶκος Hes. Op. 493.

Related entries

χάλκ‐ειος Subst.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← χάλκειος Dictionary χαλκείτης →
An open-access project