χάλκειος
η, ον, Subst., ἡ
A.
of copper or bronze, brazen, ἔγχεϊ χαλκείῳ Il. 3.380; αἰχμὴ χ. 4.461; κληΐς Od. 21.7; αὐγὴ χ. gleam of brass, Il. 13.341; χάλκειον γένος, of the Age of brass, Hes. Op. 144; εἰκὼ χαλκείην Maiist. 15: once in Trag., χάλκειον κάρα, S. Fr. 537 (nisi leg. χάλκεον); in late Prose, χάλκειος σφαῖρα S.E. M. 7.376.
II.
Subst., χάλκειος,ἡ, yellow fish thistle, Carlina corymbosa, Thphr. HP 6.4.3, Plin. HN 21.94.
III.
v. χαλκήϊος.