φοινός

ή, όν

φόνος

A. blood-red, παρήϊον αἵματι φοινόν Il. 16.159: blood-red, θυμὸν ἀποπvείων h.Ap. 362.
2. deadly, δάκη, ὄλεθρος, Nic. Th. 146, 675; ποτόν Id. Al. 187.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φοινίσσω Dictionary φοινώδης →
An open-access project