φιλότης

A. friendship, love, affection, μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι φιλότητα δ’ ἑλέσθαι Il. 16.282; ξεῖνοι δὲ διαμπερὲς εὐχόμεθ’ εἶναι ἐκ πατέρων φιλότητος Od. 15.197, cf. S. Ph. 1122 (lyr.); κατ’ ἡλικίην τε καὶ φ. ἰλαδὸν συγγίνεσθαι Hdt. 1.172: pl., Thgn. 860; φιλότητι in, with, from friendship or affection, Il. 3.453, Od. 3.363, 10.43; ἐν φ. διέτμαγεν ἀρθμήσαντε Il. 7.302; φιλότητί γε yes, in affection [we are brothers], E. IT 498; φιλότητι χειρῶν with friendly services, Id. Or. 1048; φιλότητα μετ’ ἀμφοτέροισι βάλωμεν Il. 4.16; φ. μετ’ ἀμφοτέροισι τίθησι ib.83, cf. Od. 24.476; παρὰ σεῖο τυχὼν φιλότητος 15.158; φιλότητα παρασχεῖν Il. 3.354, Od. 15.55; ἄγειν ἐς φ. Sapph. 1.19; εἰς ἀρθμὸν ἐμοὶ καὶ φιλότητα . . ἥξει A. Pr. 193 (anap.); ὑδαρεῖ σαίνειν φ. Id. Ag. 798 (anap.); φ. τινός friendship with, affection for, Od. 14.505, S. Aj. 1410 (anap.); διὰ τὴν λίαν φ. βροτῶν by his overgreat love for men, A. Pr. 123 (anap.); ξενίαι καὶ φιλότητες πρός τινας And. 1.145: in addressing persons, ὦ φιλότης, = ὦ φίλος, my dear friend, Pl. Phdr. 228d, Philox. 2.7,34; without ὦ, Hp. Ep. 17.

2. of friendship between states, φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες Il. 3.73, cf. 94,323; ναυμαχεῖν ὑπὲρ τῆς φ. Lys. 2.35; φ. ἀντὶ διαφορᾶς ἐθέλοντες ποιεῖσθαι And. 3.30.

3. prov., ἰσότης φιλότητα ἀπεργάζεται Pl. Lg. 757a; more shortly, ἰσότης φ. Arist. EN 1168b8.

4. in Hom., freq. of sexual love or intercourse, in various phrases: μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ Il. 6.25, cf. 3.445, al.; ἵνα μισγεαι ἐν φ. 2.232; καθεύδετον ἐν φ., παραλέξομαι ἐν φ., Od. 8.313, Il. 14.237; ὕπνῳ καὶ φ. δαμείς ib.353, cf. 207, 13.636: less freq. c. gen., ἀείδειν ἀμφ’ Ἄρεος φιλότητος ἐϋστεφάνου τ’ Ἀφροδίτης Od. 8.267; φ. γυναικός Hes. Sc. 31, cf. Th. 374,405,625,822: pl., Pi. P. 9.39, N. 8.1, Antipho Soph. 49.

5. personified, = φιλία 1.5, opp. νεῖκος, Emp. 17.20, al., cf. Hes. Th. 224. (φιλία is the common prose form.)