φιλάργυρος

ον
A. fond of money, avaricious, S. Ant. 1055, Fr. 587, Pl. R. 347b, PPetr. 3p.150 (iii B. C.), Phld. Ind.Sto. 19, Ev.Luc. 16.14, etc.; Sup. ‐ώτατος X. Mem. 3.1.10, 3.13.4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φιλαργυρία Dictionary φιλάρετος →
An open-access project