τρίβω
ἀπο‐
συν‐
προς‐
ἐκ‐
κατα‐
ἐπι‐
δια‐
δι‐
ἐκ‐
ἐπ‐
κατ‐
συν‐
A.
τρίβεσκον A.R. 2.480: fut. τρίψω S. Fr. 483, (ἀπο‐) Od. 17.232: aor. ἔτριψα Pherecr. 181; inf. τρῖψαι Od. 9.333, etc.: pf. τέτριφα M.Ant. 9.10, (συν‐) Eub. 62:—Med., fut. τρίψομαι(προς‐) Antipho 4.2.8: aor. ἐτριψάμην Call. Lav.Pall. 25, A.D. Synt. 210.26:—Pass., fut. τριφθήσομαι App. BC 4.65, etc.; τριβήσομαι Plu. Dio 25, (ἐκ‐) S. OT 428, (κατα‐) X. HG 5.4.60; also τετρίψομαι(ἐπι‐) Ar. Pax 246; fut. Med. in pass. sense, Th. 6.18, 7.42: aor. ἐτρίφθην Id. 2.77, Hp. Epid. 5.6, Antiph. 102; (δια‐) D. 19.164: more freq. aor. 2 ἐτρίβην[ι] Arist. Pr. 893b40; (δι‐) Th. 1.125; (ἐκ‐) Hdt. 7.120; (ἐπ‐) freq. in Ar. Th. 557, al.; (κατ‐) Pl. Lg. 678d; (συν‐) Ar. Pax 71, etc.: pf. τέτριμμαι Pl. Phd. 116d; Ion. 3 pl. τετρίφαται Hdt. 2.93. [ι only in pf. Act. and Pass., and fut. and aor. 2 Pass.]:—rub, τριβέμεναι κρῖ, i. e. thresh, thresh it out, because this was done by trampling under the feet of oxen, Il. 20.496; μοχλὸν τρῖψαι ἐν ὀφθαλμῷ work round the stake in his eye, Od. 9.333; χρυσὸν ‐όμενον βασάνῳ rubbed on a touchstone, so as to test its purity, Thgn. 450; τ. τὸ σκέλος rub the leg, Pl. Phd. 60b; τὰς τῆς ψώρας ἰάσεις τῷ τρίβειν Id. Phlb. 46a; τὸν ὀφθαλμόν Arist. Pr. 957a38; ἀμφορέως τὸν πύνδακα ib. 938a14; τ. τὴν κεφαλήν, in sign of perplexity, Aeschin. 2.49; ταῖς χερσὶ [τὰς τρίχας] τ. X. Eq. 5.5; τὸν πόδα μύροις τ. Eub. 108 (hex.); of a masseur, Gal. 6.151, 187; in blood-letting, Id. 15.784:—Med., χρηστηρίοις ἐν τοῖσδε . . τρίβεσθαι μύσος rub one's pollution upon the shrines, pollute them with it, A. Eu. 195:—Pass., τετριμμένοι τὰ ἐπ’ ἀριστερὰ τῶν κεφαλέων Hdt. 2.93; ὕλη τριφθεῖσα ὑπ’ ἀνέμων πρὸς αὑτήν, so as to catch fire, Th. 2.77; ὀδόντες τριβόμενοι πρὸς ἀλλήλους Arist. PA 661b22.
2.
bruise, pound, knead, κεδρίδας, [κώνειον], Ar. Th. 486, Pl. Phd. 117b; ἑλλεβόρου ἅμαξαν Id. Euthd. 299b; ποίαν IG 42(1).122.121 (Epid., iv B. C.); καταπλαυτόν, [μάζας], Ar. Pl. 717, Pax 8,16; κάρυα καὶ ἀμύγδαλα εἰς θυείαν τ. Chrysipp. Tyan. ap. Ath. 14.648a, cf. Sor. 1.62, τὸ μέλαν grind, D. 18.258:—Pass., θυμιήματα τετριμμένα Hdt. 2.86; ἄρτοι σφόδρα τετριμμένοι Arist. Pr. 929a17, cf. b8; μηδὲν τετριμμένον, ἀλλὰ τεθλας μένων ὁ χυλός Diocl.Fr. 138.
3.
crush, βότρυν Arist. Fr. 571.
II.
wear out clothes (cf. τρίβων (A)), τῶν ὑποδημάτων τὰ τριβόμενα Plu. 2.680a; τελαμῶνες μὴ λίαν τετριμμένοι Sor. 1.83; of a road, wear or tread it smooth, ἀτραπὸς τετριμμένη ἡ διὰ θυείας, with a play on pounding in a mortar, Ar. Ra. 123; τὴν τετρ. ὥσπερ ὁδὸν ἐπὶ τὸν μακάριον βίον Phld. Rh. 1.260 S.; τρίβει οὐρανόν goes his way through heaven (cf. τρίβος), Arat. 231; τ. κύματα, of a ship, AP 9.34 (Antiphil.); πόδας τρίβειν Theoc. 7.123.
2.
of Time, wear away, spend, δυστυχῆ τ. βίον S. El. 602; νησιώτην τ. βίον E. Heracl. 84; γεωργὸν βίον τ. Ar. Pax 589 (lyr.); ὀδυνηρότερον τρίψεις βίοτον Id. Pl. 526 (anap.); τ. πόλεμον prolong a war, Plb. 2.63.4: abs., waste time, tarry, A. Ag. 1056, D. 23.173 vulg. (διατρ. cod. S):—Pass., ἐν τούτοις τρίβεται χρόνος ἐνίοτε μακρός Gal. 16.578; ἀμφισβήτησις . . τρειβομένη πολλῶν ἐτῶν prolonged, OGI 502.3 (Aezani, ii A. D.).
3.
waste or ravage a country, E. Hec. 1142.
III.
of persons, wear out, σκολιῇσι δίκῃσι ἀλλήλους τρίβουσι Hes. Op. 251; τρίβεσθαι κακοῖσι to be worn out by ills, Il. 23.735; ἄλλην γενεὰν τρίβειν θανάτοις A. Ag. 1573 (anap.); τ. ἀμφοτέρους wear them both out, Th. 8.56, cf. 7.48, Plu. Caes. 40:—Med., τρίψεσθαι αὐτὴν περὶ αὑτήν wear itself out by internal struggles, Th. 6.18, cf. 7.42:—Pass., τριβόμενος λεώς oppressed, Hdt. 2.124; πολέμιοι τριφθησόμενοι ἐν σφίσιν App. l. c.; τρίβεσθαι μάτην τερὶ(ἐπὶ codd.) τὴν δίωξιν Plu. Pomp. 41.
2.
of money and property, waste, squander it, οὔτε τι τῶν οἰκηΐων τρίβουσι οὔτε δαπανῶνται Hdt. 2.37.
3.
use constantly, κατώμοσα . . μὴ πολὺν χρόνον θεοὺς ἔτι σκῆπτρα τἀμὰ τρίψειν Ar. Av. 636 (lyr.); κοινὰ ὀνόματα καὶ τετριμμένα D.H. Comp. 25; ἡ τετρ. καὶ κοινὴ διάλεκτος Id. Th. 23; τετρ. σχηματισμός in common use, A.D. Pron. 115.16, cf. S.E. M. 1.229.
4.
Pass., to be much busied or engrossed with a thing, πολέμῳ Hdt. 3.134; ἀμφ’ ἀρετῇ τ. practise oneself in, use oneself to it, Thgn. 465; τρίβεσθαι περὶ τοὺς δυνατούς Philostr. VA 4.41: esp. in pf. part. Pass. τετριμμένος, practised, expert, ἔμπειροι καὶ τ. Phld. Rh. 2.281 S.; οἱ ἐν ποήμασι τ. Id. Po. 5.21; τ. ἀκοή a trained, expert ear, ib.24; πολεμικὸς καὶ τετρ. δῑ ὅπλων Plu. Eum. 11; ἀνὴρ φιλοπόνως ἐπὶ τῶν ἔργων τετρ. Gal. 15.585, cf. 623.