τιμῆντα

ον
A. v. τιμήεις. τιμήορος, ον, v. τιμωρός. τιμηρύειν· τιμιοπωλεῖν, Hsch. τιμῆς, gen. of τιμή.
II. contr. for τιμήεις.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τίμημα Dictionary τιμῆς →
An open-access project