τιμῆς
εσσα, εν, τιμετε
A.
τιμῆντα 18.475; Dor. τιμάεις BCH 21.599 (Delph., iv B.C.); pl. τιμάεντες Pi. I. 4(3).7(25); Pamphyl. fem. τιμάvεσα Schwyzer 686.6:—honoured, esteemed, of men or gods, Il. 9.605, Od. 13.129, 18.161: Comp., τιμηέστερος πέλεται 1.393.
2.
of things, prized, costly, χρυσός Il. 18.475, Od. 8.393; δῶρον 1.312: Sup., [δῶρον] τιμηέστατον 4.614, 15.114; ἐμπόλημα ‐έστατον Com.Adesp. 1226: Dor. contr. Sup. τιμαστάτων (gen. pl.) may perh. be restored in Archyt. ap. Stob. 1.48.6 (τιμαιέτατων, τιμαετάτων, τιμαοτάτων codd., τιμαεστάτων cj. Gaisf.).