τετράπτερος

ον
A. four-winged, of winged ants, S. Fr. 29; τετράπτερα, opp. δίπτερα, Arist. HA 490a16, PA 682b8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τετραπρόσωπος Dictionary τετραπτερυλλίς →
An open-access project