τετραπρόσωπος

ον
A. with four faces or fronts, βωμός Plu. 2.308a; ἀριθμός, of the τετράς, Herm. in Phdr. p.107 A.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← τετράπους Dictionary τετράπτερος →
An open-access project