τάραγμα

ατος, τό
A. disquietude, ἐν φρενῶν τ. πέπτωκα E. HF 1091, cf. 907 (lyr.); τ. δαιμόνιον D.H. 8.52; πάθη καὶ ταράγματα Demetr.Lac. Herc. 1012.27.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ταρ Dictionary ταραγμός →
An open-access project