συνῳδός

A. singing or sounding in unison with, echoing or responsive to, ὄρνις . . ἄχεσι ς. E. Ph. 1518 (lyr.); θρηνήμασι φίλαι ξυνῳδοί Id. Or. 133, cf. Hel. 174 (lyr.).

2. abs., in harmony, accordant, λόγος Pl. Phd. 92c; ἦχος D.H. Comp. 22; ῥῆμα APl. 4.226 (Alc.); ὦ ξυνῳδοὶ κτύποι cj. in E. Supp. 73 (lyr.).

II. metaph., according with, in harmony with, c. dat., Hdt. 5.92.γ/, E. Med. 1008, etc.; ἐμοὶ φρονῶν ξυνῳδά Ar. Av. 635 (lyr.); λόγοι ς. τοῖς ἔργοις Arist. EN 1172b5, cf. 1098b30; ς. εἰσὶν οἱ ἀστέρες τοῖς ἀποτελές μασι PMich. in Class.Phil. 22.16; ὁκόσα πεπέρει ξυνῳδά pepper and cognate substances, Aret. CA 1.10: c. gen., τὴν ὁμοείδειαν ς. τοῦ τόνου A.D. Adv. 165.23: abs., ἴσως ξυνῳδὸς τῷ χρόνῳ γενήσεται Call.Com. 2(a) D.