σύνθετος

A. put together, compounded, composite, Pl. Phd. 78c, al.; of a centaur, διαιρετὸς . . καὶ πάλιν ς. X. Cyr. 4.3.20, cf. Lys.l.c.; τὸ ς. the composite part of man, Arist. EN 1178a20; ς. ἐκ πολλῶν Pl. R. 611b; ἐκ τῶν αὐτῶν Id. Phlb. 29e; ς. ἀναγνώρισις complex, Arist. Po. 1455a12.

2. σύνθετον,τό, compound, Id. Ph. 187b12; τὰ ς., opp. τὰ στοιχεῖα, Id. Cael. 306b20, cf. Metaph. 1070b8; so ἡ σύνθετος οὐσία ib.1043a30; ἡ συνθέτη οὐσία ib.1023b2, cf. de An. 412a16; αἱ μὴ ς. οὐσίαι Id. Metaph. 1051b27; cf. σύγκειμαι 11.4.

3. in various technical senses,

a. in Grammar, φωνὴ ς. a. compound sound, i.e. a syllable, Id. Po. 1456b35; or a word, ib.1457a11; φωνῶν αἱ μὲν ἁπλαῖ (e.g. Δίων), αἱ δὲ ς. (e.g. Δίων περιπατεῖ) S.E. M. 8.135; ς. ὀνόματα compound nouns, Arist. Rh.Al. 1434b34, Demetr. Eloc. 91, Philomnest. 2; ς. σχῆμα D.T. 635.21; ς. προσηγορία (e. g. ὑπνώδης καταφορά) Gal. 7.643. Adv. ‐τως Str. 13.2.5, Sor. 2.26, Gal. 6.549.

b. in Metre and Music, ς. ῥυθμός a compound foot, Pl. R. 400b; [διαστήματα] ς. Aristid.Quint. 1.7, cf. Plu. 2.1135b; ἁρμονίαν εἶναι ς. πρᾶγμα Pl. Phd. 92a.

c. in Arithmetic, ς. ἀριθμός a number composed of several factors, Arist. Metaph. 1020b4, Euc. 7 Def. 14.

d. in Medicine, σύνθετα solid excrements, Hp. Coac. 109: also φάρμακον ς. compound drug, τὸ ξ. [φάρμακον] τὸ διὰ τῆς λιμνήστιδος καὶ εὐφορβίου καὶ πυρέθρου Aret. CD 1.2, cf. Hsch. s.v. φαρικόν.

II. put together, got up, fictitious, λόγοι A. Pr. 686.

III. metaph., agreed upon, covenanted, ὥσπερ ἐκ συνθέτου by agreement, Hdt. 3.86.