§1.1
Battare, cycneas repetamus carmine uoces, diuisas iterum sedes et rura canamus, rura quibus diras indiximus, impia uota. ante lupos rapient haedi, uituli ante leones, delphini fugient piscis, aquilae ante columbas, et conuersa retro rerum discordia gliscet, muta prius fiet, quam non mea libera auena. montibus et siluis dicam tua facta, Lycurge, impia. Trinacriae sterilescant gaudia uobis, nec fecunda seni, nostris felicia rura, semina parturiant segetes, non pascua colles, non arbusta nouas fruges, non pampinus uuas, ipsae non siluae frondes, non flumina montes. Rursus et hoc iterum repetamus, Battare, carmen. effetas Cereris sulci abscondatis auenas, pallida flauescant aestu sitientia prata, immatura cadant ramis pendentia mala: desint et siluis frondes, et fontibus umor, nec desit nostris deuotum carmen auenis. haec Veneris uario florentia serta decore, purpureo campos quae pingit lena colore, hinc aurae dulces, hinc suauis spiritus agri, mutent pestiferos aestus et taetra uenena. dulcia non oculis, non auribus ulla ferantur. sic precor et nostris superent haec carmina uotis. Lusibus et nostris multum cantata libellis optima siluarum, formosis densa uirectis, tonderis uiridis umbras, nec laeta comantis iactabis mollis ramos inflantibus auris, nec mihi saepe meum resonabit, Battare, carmen. militis impia cum succaedet dextera ferro, formosaeque cadent umbrae, formosior illis ipsa cades, ueteris domini felicia ligna. nequiquam: nostris potius deuota libellis, ignibus aetheriis flagrabit. Iuppiter, (ipse Iuppiter hanc aluit) cinis haec tibi fiat oportet. Thraecis tum Boreae spirent immania uires, Eurus agat mixtam fulua caligine nubem, Africus immineat nimbis minitantibus imbrem, cum tua cyaneo resplendens aethere silua non iterum discet nec ero 'tua', Lydia, dici. uicinae flammae rapiant ex ordine uitis, pascantur segetes, diffusis ignibus auras transuolet, arboribus coniungat et ardor aristas. pertica qua nostros metata est impia agellos, qua nostri fines olim, cinis omnia fiat. sic precor, et nostris superent haec carmina uotis. Vndae quae uestris pulsatis litora lymphis, litora quae dulcis auras diffunditis agris, accipite has uoces. migret Neptunus in arua fluctibus et spissa campos perfundat harena. qua Vulcanus agros pastus Iouis ignibus arcet, barbara dicatur Libycae soror altera Syrtis. Tristius hoc, memini, reuocasset, Battare, carmen. nigro multa mari dicunt portenta natare, monstra repentinis terrentia saepe figuris, cum subito emersere furenti corpora ponto: haec agat infesto Neptunus caeca tridenti, atrum conuertens aestum maris undique uentis, et fuscum cinerem canis exhauriat undis. dicantur mea rura ferum mare. nauta caueto rura quibus diras indiximus, impia uota. Si minus haec, Neptune, tuas infundimus auris, Battare, fluminibus tu nostros trade dolores: nam tibi sunt fontes, tibi semper flumina amica. nil est quod perdam ulterius : meret omnia Ditis. flectite currentis nymphas uaga flumina retro, flectite et aduersis rursum diffundite campis. incurrant amnes passim rimantibus undis nec nostros seruire sinant erronibus agros. Dulcius hoc, memini, reuocasti, Battare, carmen. emanent subito sicca tellure paludes et metat hic iuncos, spicas ubi legimus olim. cogulet arguti grilli caua garrula rana. Tristius hoc rursum dicit mea fistula carmen. praecipitent altis fumantes montibus imbres, et late teneant diffuso gurgite campos qui dominis infesta minantes stagna relinquant unde elapsa meos agros peruenerit unda. piscetur nostris in finibus aduena arator, aduena ciuili qui semper crimine creuit. O male deuoti, praetorum crimina, agelli! tuque inimica pii semper discordia ciuis. exsul ego indemnatus egens mea rura reliqui, miles ut accipiat funesti praemia belli. hinc ego de tumulo mea rura nouissima uisam, hinc ibo in siluas: obstabunt iam mihi colles, obstabunt montes. campos audire licebit 'dulcia rura ualete, et Lydia dulcior illis, et casti fontes, et felix nomen agelli.' Tardius a miserae descendite monte capellae: mollia non iterum carpetis pabula nota; tuque resiste pater. et prima nouissima nobis intueor campos longum : manet esse sine illis. rura ualete iterum, tuque optima Lydia salue, siue eris, et si non, mecum morieris, utrumque. Extremum carmen reuocemus, Battare, auena. dulcia amara prius fient et mollia dura, candida nigra oculi cernent, et dextera laeua, migrabunt casus aliena in corpora rerum, quam tua de nostris emigret cura medullis. quamuis ignis eris, quamuis aqua, semper amabo: gaudia semper enim tua me meminisse licebit.
Tap any Latin word to look it up