Nec fonte labra prolui caballino
O curas hominum, o quantum est in rebus inane!
nec in bicipiti somniasse Parnaso
quis leget haec? min tu istud ais? nemo hercule. nemo?
memini, ut repente sic poeta prodirem.
vel duo vel nemo. turpe et miserabile! quare?
Heliconidasque pallidamque Pirenen
ne mihi Polydamas et Troiades Labeonem
5
illis remitto, quorum imagines lambunt
5
praetulerint? nugae. non, si quid turbida Roma
hederae sequaces: ipse semipaganus
elevet, accedas examenque improbum in illa
ad sacra vatum carmen adfero nostrum.
castiges trutina, nec te quaesiveris extra,
quis expedivit psittaco suum chaere,
nam Romae quis non—ali, si fas dicere—sed fas
picamque docuit verba nostra conari?
tunc cum ad canitiem et nostrum istud vivere triste
10
magister artis ingenique largitor
10
aspexi ac nucibus facimus quaecumque relictis,
venter, negatas artifex sequi voces;
cum sapimus patruos; tunc tunc ignoscite; (nolo:
quod si dolosi spes refulserit nummi,
quid faciam? sed sum petulanti splene) cachinno.
corvos poetas et poetridas picas
Scribimus inclusi, numeros ille, hic pede liber,
cantare credas Pegaseium nectar.
grande aliquid, quod pulmo animae praelargus anhelet.
15
scilicet haec populo pexusque togaque recenti
et natalicia tandem cum sardonyche albus
sede leges celsa, liquido cum plasmate guttur
mobile conlueris, patranti fractus ocello.
tunc neque more probo videas nec voce serena
20
ingentis trepidare Titos, cum carmina lumbum
intrant et tremulo scalpuntur ubi intima versu,
tun, vetule, auriculis alienis colligis escas,
auriculis, quibus et dicas cute perditus ohe?
quo didicisse, nisi hoc fermentum et quae semel intus
25
innata est rupto iecore exierit caprificus?
en pallor seniumque! o mores, usque adeone
scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter?
at pulchrum est digito monstrari et dicier hic est;
ten cirratorum centum dictata fuisse
30
pro nihilo pendes? ecce inter pocula quaerunt
Romulidae saturi, quid dia poemata narrent;
hic aliquis, cui circum umeros hyacinthina laena est,
rancidulum quiddam balba de nare locutus
Phyllidas, Hypsipylas, vatum et plorabile siquid,
35
eliquat ac tenero subplantat verba palato.
adsensere viri: nunc non cinis ille poetae
felix? non levior cippus nunc inprimit ossa?
laudant convivae: nunc non e manibus illis,
nunc non e tumulo fortunataque favilla
40
nascentur violae? rides, ait, et nimis uncis
naribus indulges, an erit qui velle recuset
os populi meruisse et cedro digna locutus
linquere nec scombros metuentia carmina nec tus?
Quisquis es, o modo quem ex adverso dicere feci,
45
non ego cum scribo, si forte quid aptius exit,
quando haec rara avis est, si quid tamen aptius exit,
laudari metuam; neque enim mihi cornea fibra est.
sed recti finemque extremumque esse recuso
euge tuum et belle. nam belle hoc excute totum:
50
quid non intus habet? non hic est Ilias Atti
ebria veratro? non siqua elegidia crudi
dictarunt proceres? non quidquid denique lectis
scribitur in citreis? calidum scis ponere sumen,
scis comitem horridulum trita donare lacerna,
55
et verum inquis amo, verum mihi dicite de me.
qui pote? vis dicam? nugaris, cum tibi, calve,
pinguis aqualiculus propenso sesquipede extet.
o Iane, a tergo quem nulla ciconia pinsit,
nec manus auriculas imitari mobilis albas,
60
nec linguae quantum sitiat canis Apula tantum!
vos, o patricius sanguis, quos vivere fas est
occipiti caeco, posticae occurrite sannae.
quis populi sermo est? quis enim, nisi carmina molli
nunc demum numero fluere, ut per leve severos
65
effundat iunctura ungues? scit tendere versum
non secus ac si oculo rubricam derigat uno.
sive opus in mores, in luxum, in prandia regum
dicere, res grandes nostro dat Musa poetae.
ecce modo heroas sensus adferre videmus
70
nugari solitos graece, nec ponere lucum
artifices nec rus saturum laudare, ubi corbes
et focus et porci et fumosa Palilia faeno,
unde Remus sulcoque terens dentalia, Quinti.
cum trepida ante boves dictatorem induit uxor
75
et tua aratra domum lictor tulit: euge poeta!
est nunc Brisaei quem venosus liber Acci,
sunt quos Pacuviusque et verrucosa moretur
Antiopa, aerumnis cor luctificabile fulta.
hos pueris monitus patres infundere lippos
80
cum videas, quaerisne unde haec sartago loquendi
venerit in linguas, unde istud dedecus, in quo
trossulus exultat tibi per subsellia levis?
Nilne pudet capiti non posse pericula cano
pellere, quin tepidum hoc optes audire decenter?
85
fur es, ait Pedio. Pedius quid? crimina vasis
librat in antithetis, doctas posuisse figuras
laudatur: bellum hoc. hoc bellum? an, Romule, ceves?
men moveat? quippe et, cantet si naufragus, assem
protulerim? cantas, cum fracta te in trabe pictum
90
ex umero portes? verum, nec nocte paratum,
plorabit qui me volet incurvasse querella.
Sed numeris decor est et iunctura addita crudis.
claudere sic versum didicit Berecyntia Attis
et qui caeruleum dirimebat Nerea delphin;
95
sic costam longo subduximus Appennino.
arma virum! nonne hoc spumosum et cortice pingui,
ut ramale vetus vegrandi subere coctum?
quidnam igitur tenerum et laxa cervice legendum?
torva Mimalloneis implerunt cornua bombis,
100
et raptum vitulo caput ablatura superbo
Bassaris, et lyncem Maenas flexura corymbis
euhion ingeminat, reparabilis adsonat echo!
haec fierent, si testiculi vena ulla paterni
viveret in nobis? summa delumbe saliva
105
hoc natat in labris, et in udo est Maenas et Attis,
nec pluteum caedit nec demorsos sapit unguis.
Sed quid opus teneras mordaci radere vero
auriculas? vide sis ne maiorum tibi forte
limina frigescant: sonat hic de nare canina
110
littera. per me equidem sint omnia protinus alba;
nil moror: euge! omnes, omnes bene, mirae eritis res!
hoc iuvat? hic inquis veto quisquam faxit oletum.
pinge duos anguis: pueri, sacer est locus, extra
meite: discedo. secuit Lucilius urbem, te Lupe,
115
te Muci, et genuinum fregit in illis;
omne vafer vitium ridenti Flaccus amico
tangit et admissus circum praecordia ludit,
callidus excusso populum suspendere naso:
men muttire nefas? nec clam? nec cum scrobe? nusquam?
120
hic tamen infodiam. vidi, vidi ipse, lihelle:
auriculas asini quis non habet? hoc ego opertum,
hoc ridere meum, tam nil, nulla tibi vendo
Iliade. audaci quicumque adflate Cratino
iratum Eupolidem praegrandi cum sene palles,
125
aspice et haec, si forte aliquid decoctius audis.
inde vaporata lector mihi ferveat aure,
non hic qui in crepidas Graiorum ludere gestit
sordidus et lusco qui possit dicere lusce
sese aliquem credens, Italo quod honore supinus
130
fregerit heminas Arrcti aedilis iniquas,
nec qui abaco numeros et secto in pulvere metas
scit risisse vafer, multum gaudere paratus,
si cynico barbam petulans nonaria vellat.
his mane edictum, post prandia Calliroen do.
Tap any Latin word to look it up