Argonautica — Book 4 — Gadsden Classics

αὐτὴ νῦν κάματόν γε, θεά, καὶ δήνεα κούρης

Κολχίδος ἔννεπε, Μοῦσα, Διὸς τέκος. ἦ γὰρ ἔμοιγε

ἀμφασίῃ νόος ἔνδον ἑλίσσεται ὁρμαίνοντι,

ἢ ἔμεν ἄτης πῆμα δυσίμερον, ἦ τόγʼ ἐνίσπω

5 φύζαν ἀεικελίην, ᾗ κάλλιπεν ἔθνεα Κόλχων.

ἤτοι ὁ μὲν δήμοιο μετʼ ἀνδράσιν, ὅσσοι ἄριστοι,

παννύχιος δόλον αἰπὺν ἐπὶ σφίσι μητιάασκεν

οἷσιν ἐνὶ μεγάροις, στυγερῷ ἐπὶ θυμὸν ἀέθλῳ

Αἰήτης ἄμοτον κεχολωμένος· οὐδʼ ὅγε πάμπαν

10 θυγατέρων τάδε νόσφιν ἑῶν τελέεσθαι ἐώλπει.

τῇ δʼ ἀλεγεινότατον κραδίῃ φόβον ἔμβαλεν Ἥρη·

τρέσσεν δʼ, ἠύτε τις κούφη κεμάς, ἥν τε βαθείης

τάρφεσιν ἐν ξυλόχοιο κυνῶν ἐφόβησεν ὁμοκλή.

αὐτίκα γὰρ νημερτὲς ὀίσσατο, μή μιν ἀρωγὴν

15 ληθέμεν, αἶψα δὲ πᾶσαν ἀναπλήσειν κακότητα.

τάρβει δʼ ἀμφιπόλους ἐπιίστορας· ἐν δέ οἱ ὄσσε

πλῆτο πυρός, δεινὸν δὲ περιβρομέεσκον ἀκουαί.

πυκνὰ δὲ λευκανίης ἐπεμάσσατο, πυκνὰ δὲ κουρὶξ

ἑλκομένη πλοκάμους γοερῇ βρυχήσατʼ ἀνίῃ.

20 καί νύ κεν αὐτοῦ τῆμος ὑπὲρ μόρον ὤλετο κούρη,

φάρμακα πασσαμένη, Ἥρης δʼ ἁλίωσε μενοινάς,

εἰ μή μιν Φρίξοιο θεὰ σὺν παισὶ φέβεσθαι

ὦρσεν ἀτυζομένην· πτερόεις δέ οἱ ἐν φρεσὶ θυμὸς

ἰάνθη· μετὰ δʼ ἥγε παλίσσυτος ἀθρόα κόλπων

25 φάρμακα πάντʼ ἄμυδις κατεχεύατο φωριαμοῖο.

κύσσε δʼ ἑόν τε λέχος καὶ δικλίδας ἀμφοτέρωθεν

σταθμούς, καὶ τοίχων ἐπαφήσατο, χερσί τε μακρὸν

ῥηξαμένη πλόκαμον, θαλάμῳ μνημήια μητρὶ

κάλλιπε παρθενίης, ἀδινῇ δʼ ὀλοφύρατο φωνῇ·

30 τόνδε τοι ἀντʼ ἐμέθεν ταναὸν πλόκον εἶμι λιποῦσα,

μῆτερ ἐμή· χαίροις δὲ καὶ ἄνδιχα πολλὸν ἰούσῃ·

χαίροις Χαλκιόπη, καὶ πᾶς δόμος. αἴθε σε πόντος,

ξεῖνε, διέρραισεν, πρὶν Κολχίδα γαῖαν ἱκέσθαι.

ὧς ἄρʼ ἔφη· βλεφάρων δὲ κατʼ ἀθρόα δάκρυα χεῦεν.

35 οἵη δʼ ἀφνειοῖο διειλυσθεῖσα δόμοιο

ληιάς, ἥν τε νέον πάτρης ἀπενόσφισεν αἶσα,

οὐδέ νύ πω μογεροῖο πεπείρηται καμάτοιο,

ἀλλʼ ἔτʼ ἀηθέσσουσα δύης καὶ δούλια ἔργα

εἶσιν ἀτυζομενη χαλεπὰς ὑπὸ χεῖρας ἀνάσσης·

40 τοίη ἄρʼ ἱμερόεσσα δόμων ἐξέσσυτο κούρη.

τῇ δὲ καὶ αὐτόματοι θυρέων ἱπόειξαν ὀχῆες,

ὠκείαις ἄψορροι ἀναθρώσκοντες ἀοιδαῖς.

γυμνοῖσιν δὲ πόδεσσιν ἀνὰ στεινὰς θέεν οἴμους,

λαιῇ μὲν χερὶ πέπλον ἐπʼ ὀφρύσιν ἀμφὶ μέτωπα

45 στειλαμένη καὶ καλὰ παρήια, δεξιτερῇ δὲ

ἄκρην ὑψόθι πέζαν ἀερτάζουσα χιτῶνος.

καρπαλίμως δʼ ἀίδηλον ἀνὰ στίβον ἔκτοθι πύργων

ἄστεος εὐρυχόροιο φόβῳ ἵκετʼ· οὐδέ τις ἔγνω

τήνγε φυλακτήρων, λάθε δέ σφεας ὁρμηθεῖσα.

50 ἔνθεν ἴμεν νηόνδε μάλʼ ἐφράσατʼ· οὐ γὰρ ἄιδρις

ἦεν ὁδῶν, θαμὰ καὶ πρὶν ἀλωμένη ἀμφί τε νεκρούς,

ἀμφί τε δυσπαλέας ῥίζας χθονός, οἷα γυναῖκες

φαρμακίδες· τρομερῷ δʼ ὑπὸ δείματι πάλλετο θυμός.

τὴν δὲ νέον Τιτηνὶς ἀνερχομένη περάτηθεν

55 φοιταλέην ἐσιδοῦσα θεὰ ἐπεχήρατο Μήνη

ἁρπαλέως, καὶ τοῖα μετὰ φρεσὶν ᾗσιν ἔειπεν·

οὐκ ἄρʼ ἐγὼ μούνη μετὰ Λάτμιον ἄντρον ἀλύσκω,

οὐδʼ οἴη καλῷ περιδαίομαι Ἐνδυμίωνι·

ἦ θαμὰ δὴ καὶ σεῖο κίον δολίῃσιν ἀοιδαῖς,

60 μνησαμένη φιλότητος, ἵνα σκοτίῃ ἐνὶ νυκτὶ

φαρμάσσῃς εὔκηλος, ἅ τοι φίλα ἔργα τέτυκται.

νῦν δὲ καὶ αὐτὴ δῆθεν ὁμοίης ἔμμορες ἄτης·

δῶκε δʼ ἀνιηρόν τοι Ἰήσονα πῆμα γενέσθαι

δαίμων ἀλγινόεις. ἀλλʼ ἔρχεο, τέτλαθι δʼ ἔμπης,

65 καὶ πινυτή περ ἐοῦσα, πολύστονον ἄλγος ἀείρειν.

ὦς ἄρʼ ἔφη· τὴν δʼ αἶψα πόδες φέρον ἐγκονέουσαν.

ἀσπασίως δʼ ὄχθῃσιν ἐπηέρθη ποταμοῖο,

ἀντιπέρην λεύσσουσα πυρὸς σέλας, ὅ ῥά τʼ ἀέθλου

παννύχιοι ἥρωες ἐυφροσύνῃσιν ἔδαιον.

70 ὀξείῃ δἤπειτα διὰ κνέφας ὄρθια φωνῇ

ὁπλότατον Φρίξοιο περαιόθεν ἤπυε παίδων,

φρόντιν· ὁ δὲ ξὺν ἑοῖσι κασιγνήτοις ὄπα κούρης

αὐτῷ τʼ Αἰσονίδῃ τεκμήρατο· σῖγα δʼ ἑταῖροι

θάμβεον, εὖτʼ ἐνόησαν ὃ δὴ καὶ ἐτήτυμον ἦεν.

75 τρὶς μὲν ἀνήυσεν, τρὶς δʼ ὀτρύνοντος ὁμίλου

Φρόντις ἀμοιβήδην ἀντίαχεν· οἱ δʼ ἄρα τείως

ἥρωες μετὰ τήνγε θοοῖς ἐλάασκον ἐρετμοῖς.

οὔπω πείσματα νηὸς ἐπʼ ἠπείροιο περαίης

βάλλον, ὁ δὲ κραιπνοὺς χέρσῳ πόδας ἧκεν Ἰήσων

80 ὑψοῦ ἀπʼ ἰκριόφιν· μετὰ δὲ Φρόντις τε καὶ Ἄργος,

υἷε δύω Φρίξου, χαμάδις θόρον· ἡ δʼ ἄρα τούσγε

γούνων ἀμφοτέρῃσι περισχομένη προσέειπεν·

ἔκ με, φίλοι, ῥύσασθε δυσάμμορον, ὧς δὲ καὶ αὐτοὺς

ὑμέας Αἰήταο, πρὸ γάρ τʼ ἀναφανδὰ τέτυκται

85 πάντα μάλʼ, οὐδέ τι μῆχος ἱκάνεται. ἀλλʼ ἐπὶ νηὶ

φεύγωμεν, πρὶν τόνδε θοῶν ἐπιβήμεναι ἵππων.

δώσω δὲ χρύσειον ἐγὼ δέρος, εὐνήσασα

φρουρὸν ὄφιν· τύνη δὲ θεοὺς ἐνὶ σοῖσιν ἑταίροις,

ξεῖνε, τεῶν μύθων ἐπιίστορας, οὕς μοι ὑπέστης,

90 ποίησαι· μηδʼ ἔνθεν ἑκαστέρω ὁρμηθεῖσαν

χήτει κηδεμόνων ὀνοτὴν καὶ ἀεικέα θείης.

Ἴσκεν ἀκηχεμένη· μέγα δὲ φρένες Αἰσονίδαο

γήθεον· αἶψα δέ μιν περὶ γούνασι πεπτηυῖαν

ἦκʼ ἀναειρόμενος προσπτύξατο, θάρσυνέν τε·

95 δαιμονίη, Ζεὺς αὐτὸς Ὀλύμπιος ὅρκιος ἔστω,

Ἥρη τε Ζυγίη, Διὸς εὐνέτις, ἦ μὲν ἐμοῖσιν

κουριδίην σε δόμοισιν ἐνιστήσεσθαι ἄκοιτιν,

εὖτʼ ἂν ἐς Ἑλλάδα γαῖαν ἱκώμεθα νοστήσαντες.

ὧς ηὔδα, καὶ χεῖρα παρασχεδὸν ἤραρε χειρὶ

100 δεξιτερήν· ἡ δέ σφιν ἐς ἱερὸν ἄλσος ἀνώγει

νῆα θοὴν ἐλάαν αὐτοσχεδόν, ὄφρʼ ἔτι νύκτωρ

κῶας ἑλόντες ἄγοιντο παρὲκ νόον Αἰήταο.

ἔνθʼ ἔπος ἠδὲ καὶ ἔργον ὁμοῦ πέλεν ἐσσυμένοισιν.

εἰς γάρ μιν βήσαντες, ἀπὸ χθονὸς αὐτίκʼ ἔωσαν

105 νῆα· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ἐπειγομένων ἐλάτῃσιν

ἦεν ἀριστήων· ἡ δʼ ἔμπαλιν ἀίσσουσα

γαίῃ χεῖρας ἔτεινεν ἀμήχανος. αὐτὰρ Ἰήσων

θάρσυνέν τʼ ἐπέεσσι, καὶ ἴσχανεν ἀσχαλόωσαν.

ἦμος δʼ ἀνέρες ὕπνον ἀπʼ ὀφθαλμῶν ἐβάλοντο

110 ἀγρόται, οἵ τε κύνεσσι πεποιθότες οὔποτε νύκτα

ἄγχαυρον κνώσσουσιν, ἀλευάμενοι φάος ἠοῦς,

μὴ πρὶν ἀμαλδύνῃ θηρῶν στίβον ἠδὲ καὶ ὀδμὴν

θηρείην λευκῇσιν ἐνισκίμψασα βολῇσιν·

τῆμος ἄρʼ Αἰσονίδης κούρη τʼ ἀπὸ νηὸς ἔβησαν

115 ποιήεντʼ ἀνὰ χῶρον, ἵνα κριοῦ καλέονται

εὐναί, ὅθι πρῶτον κεκμηότα γούνατʼ ἔκαμψεν,

νώτοισιν φορέων Μινυήιον υἷʼ Ἀθάμαντος.

ἐγγύθι δʼ αἰθαλόεντα πελεν βωμοῖο θέμεθλα,

ὅν ῥά ποτʼ Αἰολίδης Διὶ Φυξίῳ εἵσατο Φρίξος,

120 ῥέζων κεῖνο τέρας παγχρύσεον, ὥς οἱ ἔειπεν

Ἑρμείας πρόφρων ξυμβλήμενος. ἔνθʼ ἄρα τούσγε

Ἄργου φραδμοσύνῃσιν ἀριστῆες μεθέηκαν.

τὼ δὲ διʼ ἀτραπιτοῖο μεθʼ ἱερὸν ἄλσος ἵκοντο,

φηγὸν ἀπειρεσίην διζημένω, ᾗ ἔπι κῶας

125 βέβλητο, νεφέλῃ ἐναλίγκιον, ἥ τʼ ἀνιόντος

ἠελίου φλογερῇσιν ἐρεύθεται ἀκτίνεσσιν.

αὐτὰρ ὁ ἀντικρὺ περιμήκεα τείνετο δειρὴν

ὀξὺς ἀύπνοισιν προϊδὼν ὄφις ὀφθαλμοῖσιν

νισσομένους, ῥοίζει δὲ πελώριον· ἀμφὶ δὲ μακραὶ

130 ἠιόνες ποταμοῖο καὶ ἄσπετον ἴαχεν ἄλσος.

ἔκλυον οἳ καὶ πολλὸν ἑκὰς Τιτηνίδος Αἴης

Κολχίδα γῆν ἐνέμοντο παρὰ προχοῇσι Λύκοιο,

ὅς τʼ ἀποκιδνάμενος ποταμοῦ κελάδοντος Ἀράξεω

Φάσιδι συμφέρεται ἱερὸν ῥόον· οἱ δὲ συνάμφω

135 Καυκασίην ἅλαδʼ εἰς ἓν ἐλαυνόμενοι προχέουσιν.

δείματι δʼ ἐξέγροντο λεχωίδες, ἀμφὶ δὲ παισὶν

νηπιάχοις, οἵ τέ σφιν ὑπʼ ἀγκαλίδεσσιν ἴαυον,

ῥοίζῳ παλλομένοις χεῖρας βάλον ἀσχαλόωσαι.

ὡς δʼ ὅτε τυφομένης ὕλης ὕπερ αἰθαλόεσσαι

140 καπνοῖο στροφάλιγγες ἀπείριτοι εἱλίσσονται,

ἄλλη δʼ αἶψʼ ἑτέρῃ ἐπιτέλλεται αἰὲν ἐπιπρὸ

νειόθεν εἰλίγγοισιν ἐπήορος ἐξανιοῦσα·

ὧς τότε κεῖνο πέλωρον ἀπειρεσίας ἐλέλιξεν

ῥυμβόνας ἀζαλέῃσιν ἐπηρεφέας φολίδεσσιν.

145 τοῖο δʼ ἑλισσομένοιο κατʼ ὄμματα νίσσετο κούρη,

ὕπνον ἀοσσητῆρα, θεῶν ὕπατον, καλέουσα

ἡδείῃ ἐνοπῇ, θέλξαι τέρας· αὖε δʼ ἄνασσαν

νυκτιπόλον, χθονίην, εὐαντέα δοῦναι ἐφορμήν.

εἵπετο δʼ Αἰσονίδης πεφοβημένος, αὐτὰρ ὅγʼ ἤδη

150 οἴμῃ θελγόμενος δολιχὴν ἀνελύετʼ ἄκανθαν

γηγενέος σπείρης, μήκυνε δὲ μυρία κύκλα,

οἷον ὅτε βληχροῖσι κυλινδόμενον πελάγεσσιν

κῦμα μέλαν κωφόν τε καὶ ἄβρομον· ἀλλὰ καὶ ἔμπης

ὑψοῦ σμερδαλέην κεφαλὴν μενέαινεν ἀείρας

155 ἀμφοτέρους ὀλοῇσι περιπτύξαι γενύεσσιν.

ἡ δέ μιν ἀρκεύθοιο νέον τετμηότι θαλλῷ

βάπτουσʼ ἐκ κυκεῶνος ἀκήρατα φάρμακʼ ἀοιδαῖς

ῥαῖνε κατʼ ὀφθαλμῶν· περί τʼ ἀμφί τε νήριτος ὀδμὴ

φαρμάκου ὕπνον ἔβαλλε· γένυν δʼ αὐτῇ ἐνὶ χώρῃ

160 θῆκεν ἐρεισάμενος· τὰ δʼ ἀπείρονα πολλὸν ὀπίσσω

κύκλα πολυπρέμνοιο διὲξ ὕλης τετάνυστο.

ἔνθα δʼ ὁ μὲν χρύσειον ἀπὸ δρυὸς αἴνυτο κῶας,

κούρης κεκλομένης· ἡ δʼ ἔμπεδον ἑστηυῖα

φαρμάκῳ ἔψηχεν θηρὸς κάρη, εἰσόκε δή μιν

165 αὐτὸς ἑὴν ἐπὶ νῆα παλιντροπάασθαι Ἰήσων

ἤνωγεν, λεῖπεν δὲ πολύσκιον ἄλσος Ἄρηος.

ὡς δὲ σεληναίην διχομήνιδα παρθένος αἴγλην

ὑψόθεν ἐξανέχουσαν ὑπωροφίου θαλάμοιο

λεπταλέῳ ἑανῷ ὑποΐσχεται· ἐν δέ οἱ ἦτορ

170 χαίρει δερκομένης καλὸν σέλας· ὧς τότʼ Ἰήσων

γηθόσυνος μέγα κῶας ἑαῖς ἐναείρατο χερσίν·

καί οἱ ἐπὶ ξανθῇσι παρηίσιν ἠδὲ μετώπῳ

μαρμαρυγῇ ληνέων φλογὶ εἴκελον ἷζεν ἔρευθος.

ὅσση δὲ ῥινὸς βοὸς ἤνιος ἢ ἐλάφοιο

175 γίγνεται, ἥν τʼ ἀγρῶσται ἀχαιινέην καλέουσιν,

τόσσον ἔην πάντῃ χρύσεον ἐφύπερθεν ἄωτον.

βεβρίθει λήνεσσιν ἐπηρεφές· ἤλιθα δὲ χθὼν

αἰὲν ὑποπρὸ ποδῶν ἀμαρύσσετο νισσομένοιο.

ἤιε δʼ ἄλλοτε μὲν λαιῷ ἐπιειμένος ὤμῳ

180 αὐχένος ἐξ ὑπάτοιο ποδηνεκές, ἄλλοτε δʼ αὖτε

εἴλει ἀφασσόμενος· περὶ γὰρ δίεν, ὄφρα ἓ μή τις

ἀνδρῶν ἠὲ θεῶν νοσφίσσεται ἀντιβολήσας.

Ἠὼς μέν ῥʼ ἐπὶ γαῖαν ἐκίδνατο, τοὶ δʼ ἐς ὅμιλον

ἷξον· θάμβησαν δὲ νέοι μέγα κῶας ἰδόντες

185 λαμπόμενον στεροπῇ ἴκελον Διός. ὦρτο δʼ ἕκαστος

ψαῦσαι ἐελδόμενος δέχθαι τʼ ἐνὶ χερσὶν ἑῇσιν.

Αἰσονίδης δʼ ἄλλους μὲν ἐρήτυε, τῷ δʼ ἐπὶ φᾶρος

κάββαλε νηγάτεον· πρύμνῃ δʼ ἐνεείσατο κούρην

ἀνθέμενος, καὶ τοῖον ἔπος μετὰ πᾶσιν ἔειπεν·

190 μηκέτι νῦν χάζεσθε, φίλοι, πάτρηνδε νέεσθαι.

ἤδη γὰρ χρειώ, τῆς εἵνεκα τήνδʼ ἀλεγεινὴν

ναυτιλίην ἔτλημεν ὀιζύι μοχθίζοντες,

εὐπαλέως κούρης ὑπὸ δήνεσι κεκράανται.

τὴν μὲν ἐγὼν ἐθέλουσαν ἀνάξομαι οἴκαδʼ ἄκοιτιν

195 κουριδίην· ἀτὰρ ὔμμες Ἀχαιίδος οἷά τε πάσης

αὐτῶν θʼ ὑμείων ἐσθλὴν ἐπαρωγὸν ἐοῦσαν

σώετε. δὴ γάρ που, μάλʼ ὀίομαι, εἶσιν ἐρύξων

Αἰήτης ὁμάδῳ πόντονδʼ ἴμεν ἐκ ποταμοῖο.

ἀλλʼ οἱ μὲν διὰ νηός, ἀμοιβαδὶς ἀνέρος ἀνὴρ

200 ἑζόμενος, πηδοῖσιν ἐρέσσετε· τοὶ δὲ βοείας

ἀσπίδας ἡμίσεες, δῄων θοὸν ἔχμα βολάων,

προσχόμενοι νόστῳ ἐπαμύνετε. νῦν δʼ ἐνὶ χερσὶν

παῖδας ἑοὺς πάτρην τε φίλην, γεραρούς τε τοκῆας

ἴσχομεν· ἡμετέρῃ δʼ ἐπερείδεται Ἑλλὰς ἐφορμῇ,

205 ἠὲ κατηφείην, ἢ καὶ μέγα κῦδος ἀρέσθαι.

ὧς φάτο, δῦνε δὲ τεύχεʼ ἀρήια· τοὶ δʼ ἰάχησαν

θεσπέσιον μεμαῶτες. ὁ δὲ ξίφος ἐκ κολεοῖο

σπασσάμενος πρυμναῖα νεὼς ἀπὸ πείσματʼ ἔκοψεν.

ἄγχι δὲ παρθενικῆς κεκορυθμένος ἰθυντῆρι

210 Ἀγκαίῳ παρέβασκεν· ἐπείγετο δʼ εἰρεσίῃ νηῦς

σπερχομένων ἄμοτον ποταμοῦ ἄφαρ ἐκτὸς ἐλάσσαι.

ἤδη δʼ Αἰήτῃ ὑπερήνορι πᾶσί τε Κόλχοις

Μηδείης περίπυστος ἔρως καὶ ἔργʼ ἐτέτυκτο.

ἐς δʼ ἀγορὴν ἀγέροντʼ ἐνὶ τεύχεσιν· ὅσσα δέ πόντου

215 κύματα χειμερίοιο κορύσσεται ἐξ ἀνέμοιο,

ἢ ὅσα φύλλα χαμᾶζε περικλαδέος πέσεν ὕλης

φυλλοχόῳ ἐνὶ μηνί—τίς ἂν τάδε τεκμήραιτο;

ὧς οἱ ἀπειρέσιοι ποταμοῦ παρεμέτρεον ὄχθας,

κλαγγῇ μαιμώοντες· ὁ δʼ εὐτύκτῳ ἐνὶ δίφρῳ

220 Αἰήτης ἵπποισι μετέπρεπεν, οὕς οἱ ὄπασσεν

ἠέλιος πνοιῇσιν ἐειδομένους ἀνέμοιο,

σκαιῇ μέν ῥʼ ἐνὶ χειρὶ σάκος δινωτὸν ἀείρων,

τῇ δʼ ἑτέρῃ πεύκην περιμήκεα· πὰρ δέ οἱ ἔγχος

ἀντικρὺ τετάνυστο πελώριον. ἡνία δʼ ἵππων

225 γέντο χεροῖν Ἄψυρτος. υπεκπρὸ δὲ πόντον ἔταμνεν

νηῦς ἤδη κρατεροῖσιν ἐπειγομένη ἐρέτῃσιν,

καὶ μεγάλου ποταμοῖο καταβλώσκοντι ῥεέθρῳ.

αὐτὰρ ἄναξ ἄτῃ πολυπήμονι χεῖρας ἀείρας

ἠέλιον καὶ Ζῆνα κακῶν ἐπιμάρτυρας ἔργων

230 κέκλετο· δεινὰ δὲ παντὶ παρασχεδὸν ἤπυε λαῷ

εἰ μή οἱ κούρην αὐτάγρετον, ἢ ἀνὰ γαῖαν,

ἢ πλωτῆς εὑρόντες ἔτʼ εἰν ἁλὸς οἴδματι νῆα,

ἄξουσιν, καὶ θυμὸν ἐνιπλήσει μενεαίνων

τίσασθαι τάδε πάντα, δαήσονται κεφαλῇσιν

235 πάντα χόλον καὶ πᾶσαν ἑὴν ὑποδέγμενοι ἄτην.

ὧς ἔφατʼ Αἰήτης· αὐτῷ δʼ ἐνὶ ἤματι Κόλχοι

νῆάς τʼ εἰρύσσαντο, καὶ ἄρμενα νηυσὶ βάλοντο,

αὐτῷ δʼ ἤματι πόντον ἀνήιον· οὐδέ κε φαίης

τόσσον νηίτην στόλον ἔμμεναι, ἀλλʼ οἰωνῶν

240 ἰλαδὸν ἄσπετον ἔθνος ἐπιβρομέειν πελάγεσσιν.

οἱ δʼ ἀνέμου λαιψηρὰ θεᾶς βουλῇσιν ἀέντος

Ἥρης, ὄφρʼ ὤκιστα κακὸν Πελίαο δόμοισιν

Αἰαίη Μήδεια Πελασγίδα γαῖαν ἵκηται,

ἠοῖ ἐνὶ τριτάτῃ πρυμνήσια νηὸς ἔδησαν

245 Παφλαγόνων ἀκτῇσι, πάροιθʼ Ἅλυος ποταμοῖο.

ἡ γάρ σφʼ ἐξαποβάντας ἀρέσσασθαι θυέεσσιν

ἠνώγει Ἑκάτην. καὶ δὴ τὰ μέν, ὅσσα θυηλὴν

κούρη πορσανέουσα τιτύσκετο, μήτε τις ἴστωρ

εἴη, μήτʼ ἐμὲ θυμὸς ἐποτρύνειεν ἀείδειν.

250 ἅζομαι αὐδῆσαι· τό γε μὴν ἕδος ἐξέτι κείνου,

ὅ ῥα θεᾷ ἥρωες ἐπὶ ῥηγμῖσιν ἔδειμαν,

ἀνδράσιν ὀψιγόνοισι μένει καὶ τῆμος ἰδέσθαι.

αὐτίκα δʼ Αἰσονίδης ἐμνήσατο, σὺν δὲ καὶ ὧλλοι

ἥρωες, Φινῆος, ὃ δὴ πλόον ἄλλον ἔειπεν

255 ἐξ Αἴης ἔσσεσθαι· ἀνώιστος δʼ ἐτέτυκτο

πᾶσιν ὁμῶς. Ἄργος δὲ λιλαιομένοις ἀγόρευσεν·

Νισσόμεθʼ Ὀρχομενὸν τὴν ἔχραεν ὔμμι περῆσαι

νημερτὴς ὅδε μάντις, ὅτῳ ξυνέβητε πάροιθεν.

ἔστιν γὰρ πλόος ἄλλος, ὃν ἀθανάτων ἱερῆες

260 πέφραδον, οἳ Θήβης Τριτωνίδος ἐκγεγάασιν.

οὔπω τείρεα πάντα, τά τʼ οὐρανῷ εἱλίσσονται,

οὐδέ τί πω Δαναῶν ἱερὸν γένος ἦεν ἀκοῦσαι

πευθομένοις· οἶοι δʼ ἔσαν Ἀρκάδες Ἀπιδανῆες,

Ἀρκάδες, οἳ καὶ πρόσθε σεληναίης ὑδέονται

265 ζώειν, φηγὸν ἔδοντες ἐν οὔρεσιν. οὐδὲ Πελασγὶς

χθὼν τότε κυδαλίμοισιν ἀνάσσετο Δευκαλίδῃσιν,

ἦμος ὅτʼ Ἠερίη πολυλήιος ἐκλήιστο,

μήτηρ Αἴγυπτος προτερηγενέων αἰζηῶν,

καὶ ποταμὸς Τρίτων ἠύρροος, ᾧ ὕπο πᾶσα

270 ἄρδεται Ἠερίη· Διόθεν δέ μιν οὔποτε δεύει

ὄμβρος· ἅλις προχοῇσι δʼ ἀνασταχύουσιν ἄρουραι.

ἔνθεν δή τινά φασι πέριξ διὰ πᾶσαν ὁδεῦσαι

Εὐρώπην Ἀσίην τε βίῃ καὶ κάρτεϊ λαῶν

σφωιτέρων θάρσει τε πεποιθότα· μυρία δʼ ἄστη

275 νάσσατʼ ἐποιχόμενος, τὰ μὲν ἤ ποθι ναιετάουσιν,

ἠὲ καὶ οὔ· πουλὺς γὰρ ἄδην ἐπενήνοθεν αἰών.

αἶά γε μὴν ἔτι νῦν μένει ἔμπεδον υἱωνοί τε

τῶνδʼ ἀνδρῶν, οὓς ὅσγε καθίσσατο ναιέμεν Αἶαν,

οἳ δή τοι γραπτῦς πατέρων ἕθεν εἰρύονται,

280 κύρβιας, οἷς ἔνι πᾶσαι ὁδοὶ καὶ πείρατʼ ἔασιν

ὑγρῆς τε τραφερῆς τε πέριξ ἐπινισσομένοισιν.

ἔστι δέ τις ποταμός, ὕπατον κέρας Ὠκεανοῖο,

εὐρύς τε προβαθής τε καὶ ὁλκάδι νηὶ περῆσαι·

Ἴστρον μιν καλέοντες ἑκὰς διετεκμήραντο·

285 ὅς δή τοι τείως μὲν ἀπείρονα τέμνετʼ ἄρουραν

εἷς οἶος· πηγαὶ γὰρ ὑπὲρ πνοιῆς βορέαο

Ῥιπαίοις ἐν ὄρεσσιν ἀπόπροθι μορμύρουσιν.

ἀλλʼ ὁπόταν Θρῃκῶν Σκυθέων τʼ ἐπιβήσεται οὔρους,

ἔνθα διχῆ τὸ μὲν ἔνθα μετʼ ἠῴην ἅλα βάλλει

290 τῇδʼ ὕδωρ, τὸ δʼ ὄπισθε βαθὺν διὰ κόλπον ἵησιν

σχιζόμενος πόντου Τρινακρίου εἰσανέχοντα,

γαίῃ ὃς ὑμετέρῃ παρακέκλιται, εἰ ἐτεὸν δὴ

ὑμετέρης γαίης Ἀχελώιος ἐξανίησιν.

ὧς ἄρʼ ἔφη· τοῖσιν δὲ θεὰ τέρας ἐγγυάλιξεν

295 αἴσιον, ᾧ καὶ πάντες ἐπευφήμησαν ἰδόντες

στέλλεσθαι τήνδʼ οἶμον. ἐπιπρὸ γὰρ ὁλκὸς ἐτύχθη

οὐρανίης ἀκτῖνος, ὅπῃ καὶ ἀμεύσιμον ἦεν.

γηθόσυνοι δὲ Λύκοιο κατʼ αὐτόθι παῖδα λιπόντες

λαίφεσι πεπταμένοισιν ὑπεὶρ ἅλα ναυτίλλοντο,

300 οὔρεα Παφλαγόνων θηεύμενοι. οὐδὲ Κάραμβιν

γνάμψαν, ἐπεὶ πνοιαί τε καὶ οὐρανίου πυρὸς αἴγλη

μεῖνεν, ἕως Ἴστροιο μέγαν ῥόον εἰσαφίκοντο.

Κόλχοι δʼ αὖτʼ ἄλλοι μέν, ἐτώσια μαστεύοντες,

Κυανέας Πόντοιο διὲκ πέτρας ἐπέρησαν·

305 ἄλλοι δʼ αὖ ποταμὸν μετεκίαθον, οἷσιν ἄνασσεν

Ἄψυρτος, Καλὸν δὲ διὰ στόμα πεῖρε λιασθείς.

τῶ καὶ ὑπέφθη τούσγε βαλὼν ὕπερ αὐχένα γαίης

κόλπον ἔσω πόντοιο πανέσχατον Ἰονίοιο.

Ἴστρῳ γάρ τις νῆσος ἐέργεται οὔνομα Πεύκη,

310 τριγλώχιν, εὖρος μὲν ἐς αἰγιαλοὺς ἀνέχουσα,

στεινὸν δʼ αὖτʼ ἀγκῶνα ποτὶ ῥόον· ἀμφὶ δὲ δοιαὶ

σχίζονται προχοαί. τὴν μὲν καλέουσι Νάρηκος·

τὴν δʼ ὑπὸ τῇ νεάτῃ, Καλὸν στόμα. τῇ δὲ διαπρὸ

Ἄψυρτος Κόλχοι τε θοώτερον ὡρμήθησαν·

315 οἱ δʼ ὑψοῦ νήσοιο κατʼ ἀκροτάτης ἐνέοντο

τηλόθεν. εἱαμενῇσι δʼ ἐν ἄσπετα πώεα λεῖπον

ποιμένες ἄγραυλοι νηῶν φόβῳ, οἷά τε θῆρας

ὀσσόμενοι πόντου μεγακήτεος ἐξανιόντας.

οὐ γάρ πω ἁλίας γε πάρος ποθὶ νῆας ἴδοντο,

320 οὔτʼ οὖν Θρήιξιν μιγάδες Σκύθαι, οὐδὲ Σίγυννοι,

οὔτʼ οὖν Γραυκένιοι, οὔθʼ οἱ περὶ Λαύριον ἤδη

Σίνδοι ἐρημαῖον πεδίον μέγα ναιετάοντες.

αὐτὰρ ἐπεί τʼ Ἄγγουρον ὄρος, καὶ ἄπωθεν ἐόντα

Ἀγγούρου ὄρεος σκόπελον πάρα Καυλιακοῖο,

325 ᾧ πέρι δὴ σχίζων Ἴστρος ῥόον ἔνθα καὶ ἔνθα

βάλλει ἁλός, πεδίον τε τὸ Λαύριον ἠμείψαντο,

δή ῥα τότε Κρονίην Κόλχοι ἅλαδʼ ἐκπρομολόντες

πάντῃ, μή σφε λάθοιεν, ὑπετμήξαντο κελεύθους.

οἱ δʼ ὄπιθεν ποταμοῖο κατήλυθον, ἐκ δʼ ἐπέρησαν

330 δοιὰς Ἀρτέμιδος Βρυγηίδας ἀγχόθι νήσους.

τῶν δʼ ἤτοι ἑτέρῃ μὲν ἐν ἱερὸν ἔσκεν ἔδεθλον·

ἐν δʼ ἑτέρῃ, πληθὺν πεφυλαγμένοι Ἀψύρτοιο,

βαῖνον· ἐπεὶ κείνας πολέων λίπον ἔνδοθι νήσους

αὔτως, ἁζόμενοι κούρην Διός· αἱ δὲ δὴ ἄλλαι

335 στεινόμεναι Κόλχοισι πόρους εἴρυντο θαλάσσης.

ὧς δὲ καὶ εἰς ἀκτὰς πληθὺν λίπεν ἀγχόθι νήσων

μέσφα Σαλαγγῶνος ποταμοῦ καὶ Νέστιδος αἴης.

ἔνθα κε λευγαλέῃ Μινύαι τότε δηιοτῆτι

παυρότεροι πλεόνεσσιν ὑπείκαθον· ἀλλὰ πάροιθεν

340 συνθεσίην, μέγα νεῖκος ἀλευάμενοι, ἐτάμοντο,

κῶας μὲν χρύσειον, ἐπεί σφισιν αὐτὸς ὑπέστη

Αἰήτης, εἰ κεῖνοι ἀναπλήσειαν ἀέθλους,

ἔμπεδον εὐδικίῃ σφέας ἑξέμεν, εἴτε δόλοισιν,

εἴτε καὶ ἀμφαδίην αὔτως ἀέκοντος ἀπηύρων·

345 αὐτὰρ Μήδειάν γε—τὸ γὰρ πέλεν ἀμφήριστον—

παρθέσθαι κούρῃ Λητωίδι νόσφιν ὁμίλου,

εἰσόκε τις δικάσῃσι θεμιστούχων βασιλήων,

εἴτε μιν εἰς πατρὸς χρειὼ δόμον αὖτις ἱκάνειν,

εἴτε μεθʼ Ἑλλάδα γαῖαν ἀριστήεσσιν ἕπεσθαι.

350 ἔνθα δʼ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα νόῳ πεμπάσσατο κούρη,

δή ῥά μιν ὀξεῖαι κραδίην ἐλέλιξαν ἀνῖαι

νωλεμές· αἶψα δὲ νόσφιν Ἰήσονα μοῦνον ἑταίρων

ἐκπροκαλεσσαμένη ἄγεν ἄλλυδις, ὄφρʼ ἐλίασθεν

πολλὸν ἑκάς, στονόεντα δʼ ἐνωπαδὶς ἔκφατο μῦθον·

355 Αἰσονίδη, τίνα τήνδε συναρτύνασθε μενοινὴν

ἀμφʼ ἐμοί; ἦέ σε πάγχυ λαθιφροσύναις ἐνέηκαν

ἀγλαΐαι, τῶν δʼ οὔτι μετατρέπῃ, ὅσσʼ ἀγόρευες

χρειοῖ ἐνισχόμενος; ποῦ τοι Διὸς Ἱκεσίοιο

ὅρκια, ποῦ δὲ μελιχραὶ ὑποσχεσίαι βεβάασιν;

360 ᾗς ἐγὼ οὐ κατὰ κόσμον ἀναιδήτῳ ἰότητι

πάτρην τε κλέα τε μεγάρων αὐτούς τε τοκῆας

νοσφισάμην, τά μοι ἦεν ὑπέρτατα· τηλόθι δʼ οἴη

λυγρῇσιν κατὰ πόντον ἅμʼ ἀλκυόνεσσι φορεῦμαι

σῶν ἕνεκεν καμάτων, ἵνα μοι σόος ἀμφί τε βουσὶν

365 ἀμφί τε γηγενέεσσιν ἀναπλήσειας ἀέθλους.

ὕστατον αὖ καὶ κῶας, ἐπεί τʼ ἐπαϊστὸν ἐτύχθη,

εἷλες ἐμῇ ματίῃ· κατὰ δʼ οὐλοὸν αἶσχος ἔχευα

θηλυτέραις. τῶ φημὶ τεὴ κούρη τε δάμαρ τε

αὐτοκασιγνήτη τε μεθʼ Ἑλλάδα γαῖαν ἕπεσθαι.

370 πάντῃ νυν πρόφρων ὑπερίστασο, μηδέ με μούνην

σεῖο λίπῃς ἀπάνευθεν, ἐποιχόμενος βασιλῆας.

ἀλλʼ αὔτως εἴρυσο· δίκη δέ τοι ἔμπεδος ἔστω

καὶ θέμις, ἣν ἄμφω συναρέσσαμεν· ἢ σύγʼ ἔπειτα

φασγάνῳ αὐτίκα τόνδε μέσον διὰ λαιμὸν ἀμῆσαι,

375 ὄφρʼ ἐπίηρα φέρωμαι ἐοικότα μαργοσύνῃσιν.

σχετλίη, εἴ κεν δή με κασιγνήτοιο δικάσσῃ

ἔμμεναι οὗτος ἄναξ, τῷ ἐπίσχετε τάσδʼ ἀλεγεινὰς

ἄμφω συνθεσίας. πῶς ἵξομαι ὄμματα πατρός;

ἦ μάλʼ ἐυκλειής; τίνα δʼ οὐ τίσιν, ἠὲ βαρεῖαν

380 ἄτην οὐ σμυγερῶς δεινῶν ὕπερ, οἷα ἔοργα,

ὀτλήσω; σὺ δέ κεν θυμηδέα νόστον ἕλοιο;

μὴ τόγε παμβασίλεια Διὸς τελέσειεν ἄκοιτις,

ᾗ ἐπικυδιάεις. μνήσαιο δέ καί ποτʼ ἐμεῖο,

στρευγόμενος καμάτοισι· δέρος δέ τοι ἶσον ὀνείροις

385 οἴχοιτʼ εἰς ἔρεβος μεταμώνιον. ἐκ δέ σε πάτρης

αὐτίκʼ ἐμαί σʼ ἐλάσειαν Ἐρινύες· οἷα καὶ αὐτὴ

σῇ πάθον ἀτροπίῃ. τὰ μὲν οὐ θέμις ἀκράαντα

ἐν γαίῃ πεσέειν. μάλα γὰρ μέγαν ἤλιτες ὅρκον,

νηλεές· ἀλλʼ οὔ θήν μοι ἐπιλλίζοντες ὀπίσσω

390 δὴν ἔσσεσθʼ εὔκηλοι ἕκητί γε συνθεσιάων.

ὧς φάτʼ ἀναζείουσα βαρὺν χόλον· ἵετο δʼ ἥγε

νῆα καταφλέξαι, διά τʼ ἔμπεδα πάντα κεάσσαι,

ἐν δὲ πεσεῖν αὐτὴ μαλερῷ πυρί. τοῖα δʼ Ἰήσων

μειλιχίοις ἐπέεσσιν ὑποδδείσας προσέειπεν·

395 ἴσχεο, δαιμονίη· τὰ μὲν ἁνδάνει οὐδʼ ἐμοὶ αὐτῷ.

ἀλλά τινʼ ἀμβολίην διζήμεθα δηιοτῆτος,

ὅσσον δυσμενέων ἀνδρῶν νέφος ἀμφιδέδηεν

εἵνεκα σεῦ. πάντες γάρ, ὅσοι χθόνα τήνδε νέμονται,

Ἀψύρτῳ μεμάασιν ἀμυνέμεν, ὄφρα σε πατρί,

400 οἷά τε ληισθεῖσαν, ὑπότροπον οἴκαδʼ ἄγοιντο.

αὐτοὶ δὲ στυγερῷ κεν ὀλοίμεθα πάντες ὀλέθρῳ,

μίξαντες δαῒ χεῖρας· ὅ τοι καὶ ῥίγιον ἄλγος

ἔσσεται, εἴ σε θανόντες ἕλωρ κείνοισι λίποιμεν.

ἥδε δὲ συνθεσίη κρανέει δόλον, ᾧ μιν ἐς ἄτην

405 βήσομεν. οὐδʼ ἂν ὁμῶς περιναιέται ἀντιόωσιν

Κόλχοις ἦρα φέροντες ὑπὲρ σέο νόσφιν ἄνακτος,

ὅς τοι ἀοσσητήρ τε κασίγνητός τε τέτυκται·

οὐδʼ ἂν ἐγὼ Κόλχοισιν ὑπείξω μὴ πολεμίζειν

ἀντιβίην, ὅτε μή με διὲξ εἰῶσι νέεσθαι.

410 Ἴσκεν ὑποσσαίνων· ἡ δʼ οὐλοὸν ἔκφατο μῦθον·

φράζεο νῦν. χρειὼ γὰρ ἀεικελίοισιν ἐπʼ ἔργοις

καὶ τόδε μητίσασθαι, ἐπεὶ τὸ πρῶτον ἀάσθην

ἀμπλακίῃ, θεόθεν δὲ κακὰς ἤνυσσα μενοινάς.

τύνη μὲν κατὰ μῶλον ἀλέξεο δούρατα Κόλχων·

415 αὐτὰρ ἐγὼ κεῖνόν γε τεὰς ἐς χεῖρας ἱκέσθαι

μειλίξω· σὺ δέ μιν φαιδροῖς ἀγαπάζεο δώροις.

εἴ κέν πως κήρυκας ἀπερχομένους πεπίθοιμι

οἰόθεν οἶον ἐμοῖσι συναρθμῆσαι ἐπέεσσιν,

ἔνθʼ εἴ τοι τόδε ἔργον ἐφανδάνει, οὔτι μεγαίρω,

420 κτεῖνέ τε, καὶ Κόλχοισιν ἀείρεο δηιοτῆτα.

ὧς τώγε ξυμβάντε μέγαν δόλον ἠρτύνοντο

Ἀψύρτῳ, καὶ πολλὰ πόρον ξεινήια δῶρα,

οἷς μέτα καὶ πέπλον δόσαν ἱερὸν Ὑψιπυλείης

πορφύρεον. τὸν μέν ῥα Διωνύσῳ κάμον αὐταὶ

425 δίῃ ἐν ἀμφιάλῳ Χάριτες θεαί· αὐτὰρ ὁ παιδὶ

δῶκε Θόαντι μεταῦτις· ὁ δʼ αὖ λίπεν Ὑψιπυλείῃ·

ἡ δʼ ἔπορʼ Αἰσονίδῃ πολέσιν μετὰ καὶ τὸ φέρεσθαι

γλήνεσιν εὐεργὲς ξεινήιον. οὔ μιν ἀφάσσων,

οὔτε κεν εἰσορόων γλυκὺν ἵμερον ἐμπλήσειας.

430 τοῦ δὲ καὶ ἀμβροσίη ὀδμὴ πέλεν ἐξέτι κείνου,

ἐξ οὗ ἄναξ αὐτὸς Νυσήιος ἐγκατελεκτο

ἀκροχάλιξ οἴνῳ καὶ νέκταρι, καλὰ μεμαρπὼς

στήθεα παρθενικῆς Μινωίδος, ἥν ποτε Θησεὺς

Κνωσσόθεν ἑσπομένην Δίῃ ἔνι κάλλιπε νήσῳ.

435 ἡ δʼ ὅτε κηρύκεσσιν ἐπεξυνώσατο μύθους,

θελγέμεν, εὖτʼ ἂν πρῶτα θεᾶς περὶ νηὸν ἵκηται

συνθεσίῃ, νυκτός τε μέλαν κνέφας ἀμφιβάλῃσιν,

ἐλθέμεν, ὄφρα δόλον συμφράσσεται, ὥς κεν ἑλοῦσα

χρύσειον μέγα κῶας ὑπότροπος αὖτις ὀπίσσω

440 βαίη ἐς Αἰήταο δόμους· πέρι γάρ μιν ἀνάγκῃ

υἱῆες Φρίξοιο δόσαν ξείνοισιν ἄγεσθαι·

τοῖα παραιφαμένη θελκτήρια φάρμακʼ ἔπασσεν

αἰθέρι καὶ πνοιῇσι, τά κεν καὶ ἄπωθεν ἐόντα

ἄγριον ἠλιβάτοιο κατʼ οὔρεος ἤγαγε θῆρα.

445 σχέτλιʼ Ἔρως, μέγα πῆμα, μέγα στύγος ἀνθρώποισιν,

ἐκ σέθεν οὐλόμεναί τʼ ἔριδες στοναχαί τε γόοι τε,

ἄλγεά τʼ ἄλλʼ ἐπὶ τοῖσιν ἀπείρονα τετρήχασιν.

δυσμενέων ἐπὶ παισὶ κορύσσεο, δαῖμον, ἀερθείς,

οἷος Μηδείῃ στυγερὴν φρεσὶν ἔμβαλες ἄτην.

450 πῶς γὰρ δὴ μετιόντα κακῷ ἐδάμασσεν ὀλέθρῳ

Ἄψυρτον; τὸ γὰρ ἧμιν ἐπισχερὼ ἦεν ἀοιδῆς.

ἦμος ὅτʼ Ἀρτέμιδος νήσῳ ἔνι τήνγʼ ἐλίποντο

συνθεσίῃ. τοὶ μέν ῥα διάνδιχα νηυσὶν ἔκελσαν

σφωιτέραις κρινθέντες· ὁ δʼ ἐς λόχον ᾖεν Ἰήσων

455 δέγμενος Ἄψυρτόν τε καὶ οὓς ἐξαῦτις ἑταίρους.

αὐτὰρ ὅγʼ αἰνοτάτῃσιν ὑποσχεσίῃσι δολωθεὶς

καρπαλίμως ᾗ νηὶ διὲξ ἁλὸς οἶδμα περήσας,

νύχθʼ ὕπο λυγαίην ἱερῆς ἐπεβήσατο νήσου·

οἰόθι δʼ ἀντικρὺ μετιὼν πειρήσατο μύθοις

460 εἷο κασιγνήτης, ἀταλὸς πάις οἷα χαράδρης

χειμερίης, ἣν οὐδὲ διʼ αἰζηοὶ περόωσιν.

εἴ κε δόλον ξείνοισιν ἐπʼ ἀνδράσι τεχνήσαιτο.

καὶ τὼ μὲν τὰ ἕκαστα συνῄνεον ἀλλήλοισιν·

αὐτίκα δʼ Αἰσονίδης πυκινοῦ ἐξᾶλτο λόχοιο,

465 γυμνὸν ἀνασχόμενος παλάμῃ ξίφος· αἶψα δὲ κούρη

ἔμπαλιν ὄμματʼ ἔνεικε, καλυψαμένη ὀθόνῃσιν,

μὴ φόνον ἀθρήσειε κασιγνήτοιο τυπέντος.

τὸν δʼ ὅγε, βουτύπος ὥστε μέγαν κερεαλκέα ταῦρον,

πλῆξεν ὀπιπεύσας νηοῦ σχεδόν, ὅν ποτʼ ἔδειμαν

470 Ἀρτέμιδι Βρυγοὶ περιναιέται ἀντιπέρηθεν.

τοῦ ὅγʼ ἐνὶ προδόμῳ γνὺξ ἤριπε· λοίσθια δʼ ἥρως

θυμὸν ἀναπνείων χερσὶν μέλαν ἀμφοτέρῃσιν

αἷμα κατʼ ὠτειλὴν ὑποΐσχετο· τῆς δὲ καλύπτρην

ἀργυφέην καὶ πέπλον ἀλευομένης ἐρύθηνεν.

475 ὀξὺ δὲ πανδαμάτωρ λοξῷ ἴδεν οἷον ἔρεξαν

ὄμματι νηλειὴς ὀλοφώιον ἔργον Ἐρινύς.

ἥρως δʼ Αἰσονίδης ἐξάργματα τάμνε θανόντος,

τρὶς δʼ ἀπέλειξε φόνου, τρὶς δʼ ἐξ ἄγος ἔπτυσʼ ὀδόντων,

ἣ θέμις αὐθέντῃσι δολοκτασίας ἱλάεσθαι.

480 ὑγρὸν δʼ ἐν γαίῃ κρύψεν νέκυν, ἔνθʼ ἔτι νῦν περ

κείαται ὀστέα κεῖνα μετʼ ἀνδράσιν Ἀψυρτεῦσιν.

οἱ δʼ ἄμυδις πυρσοῖο σέλας προπάροιθεν ἰδόντες,

τό σφιν παρθενικὴ τέκμαρ μετιοῦσιν ἄειρεν,

Κολχίδος ἀγχόθι νηὸς ἑὴν παρὰ νῆʼ ἐβάλοντο

485 ἥρωες· Κόλχον δʼ ὄλεκον στόλον, ἠύτε κίρκοι

φῦλα πελειάων, ἠὲ μέγα πῶυ λέοντες

ἀγρότεροι κλονέουσιν ἐνὶ σταθμοῖσι θορόντες.

οὐδʼ ἄρα τις κείνων θάνατον φύγε, πάντα δʼ ὅμιλον

πῦρ ἅ τε δηιόωντες ἐπέδραμον· ὀψὲ δʼ Ἰήσων

490 ἤντησεν, μεμαὼς ἐπαμυνέμεν οὐ μάλʼ ἀρωγῆς

δευομένοις· ἤδη δὲ καὶ ἀμφʼ αὐτοῖο μέλοντο.

ἔνθα δὲ ναυτιλίης πυκινὴν περὶ μητιάασκον

ἑζόμενοι βουλήν· ἐπὶ δέ σφισιν ἤλυθε κούρη

φραζομένοις· Πηλεὺς δὲ παροίτατος ἔκφατο μῦθον·

495 ἤδη νῦν κέλομαι νύκτωρ ἔτι νῆʼ ἐπιβάντας

εἰρεσίῃ περάαν πλόον ἀντίον, ᾧ ἐπέχουσιν

δήιοι· ἠῶθεν γὰρ ἐπαθρήσαντας ἕκαστα

ἔλπομαι οὐχ ἕνα μῦθον, ὅτις προτέρωσε δίεσθαι

ἡμέας ὀτρυνέει, τοὺς πεισέμεν· οἷα δʼ ἄνακτος

500 εὔνιδες, ἀργαλέῃσι διχοστασίῃς κεδόωνται.

ῥηιδίη δέ κεν ἄμμι, κεδασθέντων δίχα λαῶν,

ἤ τʼ εἴη μετέπειτα κατερχομένοισι κέλευθος.

ὧς ἔφατʼ· ᾔνησαν δὲ νέοι ἔπος Λἰακίδαο.

ῥίμφα δὲ νῆʼ ἐπιβάντες ἐπερρώοντʼ ἐλάτῃσιν

505 νωλεμές, ὄφρʼ ἱερὴν Ἠλεκτρίδα νῆσον ἵκοντο,

ἀλλάων ὑπάτην, ποταμοῦ σχεδὸν Ἠριδανοῖο.

Κόλχοι δʼ ὁππότʼ ὄλεθρον ἐπεφράσθησαν ἄνακτος,

ἤτοι μὲν δίζεσθαι ἐπέχραον ἔνδοθι πάσης

Ἀργὼ καὶ Μινύας Κρονίης ἁλός. ἀλλʼ ἀπέρυκεν

510 Ἥρη σμερδαλέῃσι κατʼ αἰθέρος ἀστεροπῇσιν.

ὕστατον αὐτοὶ δʼ αὖτε Κυταιίδος ἤθεα γαίης

στύξαν, ἀτυζόμενοι χόλον ἄγριον Αἰήταο,

ἔμπεδα δʼ ἄλλυδις ἄλλοι ἐφορμηθέντες ἔνασθεν.

οἱ μὲν ἐπʼ αὐτάων νήσων ἔβαν, ᾗσιν ἐπέσχον

515 ἥρωες, ναίουσι δʼ ἐπώνυμοι Ἀψύρτοιο·

οἱ δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἰλλυρικοῖο μελαμβαθέος ποταμοῖο,

τύμβος ἵνʼ Ἁρμονίης Κάδμοιό τε, πύργον ἔδειμαν,

ἀνδράσιν Ἐγχελέεσσιν ἐφέστιοι· οἱ δʼ ἐν ὄρεσσιν

ἐνναίουσιν, ἅπερ τε Κεραύνια κικλήσκονται,

520 ἐκ τόθεν, ἐξότε τούσγε Διὸς Κρονίδαο κεραυνοὶ

νῆσον ἐς ἀντιπέραιαν ἀπέτραπον ὁρμηθῆναι.

ἥρωες δʼ, ὅτε δή σφιν ἐείσατο νόστος ἀπήμων,

δή ῥα τότε προμολόντες ἐπὶ χθονὶ πείσματʼ ἔδησαν

Ὑλλήων. νῆσοι γὰρ ἐπιπρούχοντο θαμειαὶ

525 ἀργαλέην πλώουσιν ὁδὸν μεσσηγὺς ἔχουσαι

οὐδέ σφιν, ὡς καὶ πρίν, ἀνάρσια μητιάασκον

Ὑλλῆες· πρὸς δʼ αὐτοὶ ἐμηχανόωντο κέλευθον,

μισθὸν ἀειρόμενοι τρίποδα μέγαν Ἀπόλλωνος.

δοιοὺς γὰρ τρίποδας τηλοῦ πόρε Φοῖβος ἄγεσθαι

530 Αἰσονίδῃ περόωντι κατὰ χρέος, ὁππότε Πυθὼ

ἱρὴν πευσόμενος μετεκίαθε τῆσδʼ ὑπὲρ αὐτῆς

ναυτιλίης· πέπρωτο δʼ, ὅπῃ χθονὸς ἱδρυνθεῖεν,

μήποτε τὴν δῄοισιν ἀναστήσεσθαι ἰοῦσιν.

τούνεκεν εἰσέτι νῦν κείνῃ ὅδε κεύθεται αἴῃ

535 ἀμφὶ πόλιν ἀγανὴν Ὑλληίδα, πολλὸν ἔνερθεν

οὔδεος, ὥς κεν ἄφαντος ἀεὶ μερόπεσσι πέλοιτο.

οὐ μὲν ἔτι ζώοντα καταυτόθι τέτμον ἄνακτα

Ὕλλον, ὃν εὐειδὴς Μελίτη τέκεν Ἡρακλῆι

δήμῳ Φαιήκων. ὁ γὰρ οἰκία Ναυσιθόοιο

540 Μάκριν τʼ εἰσαφίκανε, Διωνύσοιο τιθήνην,

νιψόμενος παίδων ὀλοὸν φόνον· ἔνθʼ ὅγε κούρην

Αἰγαίου ἐδάμασσεν ἐρασσάμενος ποταμοῖο,

νηιάδα Μελίτην· ἡ δὲ σθεναρὸν τέκεν Ὕλλον.

οὐδʼ ἄρʼ ὅγʼ ἡβήσας αὐτῇ ἐνὶ ἔλδετο νήσῳ

ναίειν, κοιρανέοντος ὑπʼ ὀφρύσι Ναυσιθόοιο·

βῆ δʼ ἅλαδε Κρονίην, αὐτόχθονα λαὸν ἀγείρας

Φαιήκων· σὺν γάρ οἱ ἄναξ πόρσυνε κέλευθον

550 ἥρως Ναυσίθοος· τόθι δʼ εἵσατο, καί μιν ἔπεφνον

Μέντορες, ἀγραύλοισιν ἀλεξόμενον περὶ βουσίν.

ἀλλά, θεαί, πῶς τῆσδε παρὲξ ἁλός, ἀμφί τε γαῖαν

Αὐσονίην νήσους τε Λιγυστίδας, αἳ καλέονται

Στοιχάδες, Ἀργῴης περιώσια σήματα νηὸς

555 νημερτὲς πέφαται; τίς ἀπόπροθι τόσσον ἀνάγκη

καὶ χρειώ σφʼ ἐκόμισσε; τίνες σφέας ἤγαγον αὖραι;

αὐτόν που μεγαλωστὶ δεδουπότος Ἀψύρτοιο

Ζῆνα, θεῶν βασιλῆα, χόλος λάβεν, οἷον ἔρεξαν.

Αἰαίης δʼ ὀλοὸν τεκμήρατο δήνεσι Κίρκης

560 αἷμʼ ἀπονιψαμένους, πρό τε μυρία πημανθέντας,

νοστήσειν. τὸ μὲν οὔτις ἀριστήων ἐνόησεν·

ἀλλʼ ἔθεον γαίης Ὑλληίδος ἐξανιόντες

τηλόθι· τὰς δʼ ἀπέλειπον, ὅσαι Κόλχοισι πάροιθεν

ἑξείης πλήθοντο Λιβυρνίδες εἰν ἁλὶ νῆσοι,

565 Ἴσσα τε Δυσκέλαδός τε καὶ ἱμερτὴ Πιτύεια.

αὐτὰρ ἔπειτʼ ἐπὶ τῇσι παραὶ Κέρκυραν ἵκοντο,

ἔνθα Ποσειδάων Ἀσωπίδα νάσσατο κούρην,

ἠύκομον Κέρκυραν, ἑκὰς Φλιουντίδος αἴης,

ἁρπάξας ὑπʼ ἔρωτι· μελαινομένην δέ μιν ἄνδρες

570 ναυτίλοι ἐκ πόντοιο κελαινῇ πάντοθεν ὕλῃ

δερκόμενοι Κέρκυραν ἐπικλείουσι Μέλαιναν.

τῇ δʼ ἐπὶ καὶ Μελίτην, λιαρῷ περιγηθέες οὔρῳ,

αἰπεινήν τε Κερωσσόν, ὕπερθε δὲ πολλὸν ἐοῦσαν

Νυμφαίην παράμειβον, ἵνα κρείουσα Καλυψὼ

575 Ἀτλαντὶς ναίεσκε· τὰ δʼ ἠεροειδέα λεύσσειν

οὔρεα δοιάζοντο Κεραύνια. καὶ τότε βουλὰς

ἀμφʼ αὐτοῖς Ζηνός τε μέγαν χόλον ἐφράσαθʼ Ἥρη.

μηδομένη δʼ ἄνυσιν τοῖο πλόου, ὦρσεν ἀέλλας

ἀντικρύ, ταῖς αὖτις ἀναρπάγδην φορέοντο

580 νήσου ἔπι κραναῆς Ἠλεκτρίδος. αὐτίκα δʼ ἄφνω

ἴαχεν ἀνδρομέῃ ἐνοπῇ μεσσηγὺ θεόντων

αὐδῆεν γλαφυρῆς νηὸς δόρυ, τό ῥʼ ἀνὰ μέσσην

στεῖραν Ἀθηναίη Δωδωνίδος ἥρμοσε φηγοῦ.

τοὺς δʼ ὀλοὸν μεσσηγὺ δέος λάβεν εἰσαΐοντας

585 φθογγήν τε Ζηνός τε βαρὺν χόλον. οὐ γὰρ ἀλύξειν

ἔννεπεν οὔτε πόρους δολιχῆς ἁλός, οὔτε θυέλλας

ἀργαλέας, ὅτε μὴ Κίρκη φόνον Ἀψύρτοιο

νηλέα νίψειεν· Πολυδεύκεα δʼ εὐχετάασθαι

Κάστορά τʼ ἀθανάτοισι θεοῖς ἤνωγε κελεύθους

590 Αὐσονίης ἔμπροσθε πορεῖν ἁλός, ᾗ ἔνι Κίρκην

δήουσιν, Πέρσης τε καὶ Ἠελίοιο θύγατρα.

ὧς Ἀργὼ ἰάχησεν ὑπὸ κνέφας· οἱ δʼ ἀνόρουσαν

Τυνδαρίδαι, καὶ χεῖρας ἀνέσχεθον ἀθανάτοισιν

εὐχόμενοι τὰ ἕκαστα· κατηφείη δʼ ἔχεν ἄλλους

595 ἥρωας Μινύας. ἡ δʼ ἔσσυτο πολλὸν ἐπιπρὸ

λαίφεσιν, ἐς δʼ ἔβαλον μύχατον ῥόον Ἠριδανοῖο·

ἔνθα ποτʼ αἰθαλόεντι τυπεὶς πρὸς στέρνα κεραυνῷ

ἡμιδαὴς Φαέθων πέσεν ἅρματος Ἠελίοιο

λίμνης ἐς προχοὰς πολυβενθέος· ἡ δʼ ἔτι νῦν περ

600 τραύματος αἰθομένοιο βαρὺν ἀνακηκίει ἀτμόν.

οὐδέ τις ὕδωρ κεῖνο διὰ πτερὰ κοῦφα τανύσσας

οἰωνὸς δύναται βαλέειν ὕπερ· ἀλλὰ μεσηγὺς

φλογμῷ ἐπιθρώσκει πεποτημένος. ἀμφὶ δὲ κοῦραι

Ἡλιάδες ταναῇσιν ἐελμέναι αἰγείροισιν,

605 μύρονται κινυρὸν μέλεαι γόον· ἐκ δὲ φαεινὰς

ἠλέκτρου λιβάδας βλεφάρων προχέουσιν ἔραζε,

αἱ μέν τʼ ἠελίῳ ψαμάθοις ἔπι τερσαίνονται·

εὖτʼ ἂν δὲ κλύζῃσι κελαινῆς ὕδατα λίμνης

ἠιόνας πνοιῇ πολυηχέος ἐξ ἀνέμοιο,

610 δὴ τότʼ ἐς Ἠριδανὸν προκυλίνδεται ἀθρόα πάντα

κυμαίνοντι ῥόῳ. Κελτοὶ δʼ ἐπὶ βάξιν ἔθεντο,

ὡς ἄρʼ Ἀπόλλωνος τάδε δάκρυα Λητοΐδαο

ἐμφέρεται δίναις, ἅ τε μυρία χεῦε πάροιθεν,

ἦμος Ὑπερβορέων ἱερὸν γένος εἰσαφίκανεν,

615 οὐρανὸν αἰγλήεντα λιπὼν ἐκ πατρὸς ἐνιπῆς,

χωόμενος περὶ παιδί, τὸν ἐν λιπαρῇ Λακερείῃ

δῖα Κορωνὶς ἔτικτεν ἐπὶ προχοῇς Ἀμύροιο.

καὶ τὰ μὲν ὧς κείνοισι μετʼ ἀνδράσι κεκλήισται.

τοὺς δʼ οὔτε βρώμης ᾕρει πόθος, οὐδὲ ποτοῖο,

620 οὔτʼ ἐπὶ γηθοσύνας τράπετο νόος. ἀλλʼ ἄρα τοίγε

ἤματα μὲν στρεύγοντο περιβληχρὸν βαρύθοντες

ὀδμῇ λευγαλέῃ, τήν ῥʼ ἄσχετον ἐξανίεσκον

τυφομένου Φαέθοντος ἐπιρροαὶ Ἠριδανοῖο·

νύκτας δʼ αὖ γόον ὀξὺν ὀδυρομένων ἐσάκουον

625 Ἡλιάδων λιγέως· τὰ δὲ δάκρυα μυρομένῃσιν

οἷον ἐλαιηραὶ στάγες ὕδασιν ἐμφορέοντο.

ἐκ δὲ τόθεν Ῥοδανοῖο βαθὺν ῥόον εἰσαπέβησαν,

ὅς τʼ εἰς Ἠριδανὸν μετανίσσεται· ἄμμιγα δʼ ὕδωρ

ἐν ξυνοχῇ βέβρυκε κυκώμενον. αὐτὰρ ὁ γαίης

630 ἐκ μυχάτης, ἵνα τʼ εἰσὶ πύλαι καὶ ἐδέθλια Νυκτός,

ἔνθεν ἀπορνύμενος τῇ μέν τʼ ἐπερεύγεται ἀκτὰς

Ὠκεανοῦ, τῇ δʼ αὖτε μετʼ Ἰονίην ἅλα βάλλει,

τῇ δʼ ἐπὶ Σαρδόνιον πέλαγος καὶ ἀπείρονα κόλπον

ἑπτὰ διὰ στομάτων ἵει ῥόον. ἐκ δʼ ἄρα τοῖο

635 λίμνας εἰσέλασαν δυσχείμονας, αἵ τʼ ἀνὰ Κελτῶν

ἤπειρον πέπτανται ἀθέσφατον· ἔνθα κεν οἵγε

ἄτῃ ἀεικελίῃ πέλασαν. φέρε γάρ τις ἀπορρὼξ

κόλπον ἐς Ὠκεανοῖο, τὸν οὐ προδαέντες ἔμελλον

εἰσβαλέειν, τόθεν οὔ κεν ὑπότροποι ἐξεσάωθεν.

640 ἀλλʼ Ἥρη σκοπέλοιο καθʼ Ἑρκυνίου ἰάχησεν

οὐρανόθεν προθοροῦσα· φόβῳ δʼ ἐτίναχθεν ἀυτῆς

πάντες ὁμῶς· δεινὸν γὰρ ἐπὶ μέγας ἔβραχεν αἰθήρ.

ἂψ δὲ παλιντροπόωντο θεᾶς ὕπο, καί ῥʼ ἐνόησαν

τὴν οἶμον, τῇπέρ τε καὶ ἔπλετο νόστος ἰοῦσιν.

645 δηναιοὶ δʼ ἀκτὰς ἁλιμυρέας εἰσαφίκοντο

Ἥρης ἐννεσίῃσι, διʼ ἔθνεα μυρία Κελτῶν

καὶ Λιγύων περόωντες ἀδήιοι. ἀμφὶ γὰρ αἰνὴν

ἠέρα χεῦε θεὰ πάντʼ ἤματα νισσομένοισιν.

μεσσότατον δʼ ἄρα τοίγε διὰ στόμα νηὶ βαλόντες

650 Στοιχάδας εἰσαπέβαν νήσους σόοι εἵνεκα κούρων

Ζηνός· ὃ δὴ βωμοί τε καὶ ἱερὰ τοῖσι τέτυκται

ἔμπεδον· οὐδʼ οἶον κείνης ἐπίκουροι ἕποντο

ναυτιλίης· Ζεὺς δέ σφι καὶ ὀψιγόνων πόρε νῆας.

Στοιχάδας αὖτε λιπόντες ἐς Αἰθαλίην ἐπέρησαν

655 νῆσον, ἵνα ψηφῖσιν ἀπωμόρξαντο καμόντες

ἱδρῶ ἅλις· χροιῇ δὲ κατʼ αἰγιαλοῖο κέχυνται

εἴκελαι· ἐν δὲ σόλοι καὶ τεύχεα θέσκελα κείνων·

ἐν δὲ λιμὴν Ἀργῷος ἐπωνυμίην πεφάτισται.

καρπαλίμως δʼ ἐνθένδε διὲξ ἁλὸς οἶδμα νέοντο

660 Αὐσονίης ἀκτὰς Τυρσηνίδας εἰσορόωντες·

ἷξον δʼ Αἰαίης λιμένα κλυτόν· ἐκ δʼ ἄρα νηὸς

πείσματʼ ἐπʼ ἠιόνων σχεδόθεν βάλον. ἔνθα δὲ Κίρκην

εὗρον ἁλὸς νοτίδεσσι κάρη ἐπιφαιδρύνουσαν·

τοῖον γὰρ νυχίοισιν ὀνείρασιν ἐπτοίητο.

665 αἵματί οἱ θάλαμοί τε καὶ ἕρκεα πάντα δόμοιο

μύρεσθαι δόκεον· φλὸξ δʼ ἀθρόα φάρμακʼ ἔδαπτεν,

οἷσι πάρος ξείνους θέλγʼ ἀνέρας, ὅστις ἵκοιτο·

τὴν δʼ αὐτὴ φονίῳ σβέσεν αἵματι πορφύρουσαν,

χερσὶν ἀφυσσαμένη· λῆξεν δʼ ὀλοοῖο φόβοιο.

670 τῶ καὶ ἐπιπλομένης ἠοῦς νοτίδεσσι θαλάσσης

ἐγρομένη πλοκάμους τε καὶ εἵματα φαιδρύνεσκεν.

θῆρες δʼ οὐ θήρεσσιν ἐοικότες ὠμηστῇσιν,

οὐδὲ μὲν οὐδʼ ἄνδρεσσιν ὁμὸν δέμας, ἄλλο δʼ ἀπʼ ἄλλων

συμμιγέες μελέων, κίον ἀθρόοι, ἠύτε μῆλα

675 ἐκ σταθμῶν ἅλις εἶσιν ὀπηδεύοντα νομῆι.

τοίους καὶ προτέρης ἐξ ἰλύος ἐβλάστησε

χθὼν αὐτὴ μικτοῖσιν ἀρηρεμένους μελέεσσιν,

οὔπω διψαλέῳ μάλʼ ὑπʼ ἠέρι πιληθεῖσα,

οὐδέ πω ἀζαλέοιο βολαῖς τόσον ἠελίοιο

680 ἰκμάδας αἰνυμένη· τὰ δʼ ἐπὶ στίχας ἤγαγεν αἰὼν

συγκρίνας· τὼς οἵγε φυὴν ἀίδηλοι ἕποντο.

ἥρωας δʼ ἕλε θάμβος ἀπείριτον· αἶψα δʼ ἕκαστος

Κίρκης εἴς τε φυήν, εἴς τʼ ὄμματα παπταίνοντες

ῥεῖα κασιγνήτην φάσαν ἔμμεναι Αἰήταο.

685 ἡ δʼ ὅτε δὴ νυχίων ἀπὸ δείματα πέμψεν ὀνείρων,

αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἄψορρον ἀπέστιχε· τοὺς δʼ ἅμʼ ἕπεσθαι,

χειρὶ καταρρέξασα, δολοφροσύνῃσιν ἄνωγεν.

ἔνθʼ ἤτοι πληθὺς μὲν ἐφετμαῖς Αἰσονίδαο

μίμνεν ἀπηλεγέως· ὁ δʼ ἐρύσσατο Κολχίδα κούρην.

690 ἄμφω δʼ ἑσπέσθην αὐτὴν ὁδόν, ἔστʼ ἀφίκοντο

Κίρκης ἐς μέγαρον· τοὺς δʼ ἐν λιπαροῖσι κέλευεν

ἥγε θρόνοις ἕζεσθαι, ἀμηχανέουσα κιόντων.

τὼ δʼ ἄνεῳ καὶ ἄναυδοι ἐφʼ ἑστίῃ ἀίξαντε

ἵζανον, ἥ τε δίκη λυγροῖς ἱκέτῃσι τέτυκται,

695 ἡ μὲν ἐπʼ ἀμφοτέραις θεμένη χείρεσσι μέτωπα,

αὐτὰρ ὁ κωπῆεν μέγα φάσγανον ἐν χθονὶ πήξας,

ᾧπέρ τʼ Αἰήταο πάιν κτάνεν· οὐδέ ποτʼ ὄσσε

ἰθὺς ἐνὶ βλεφάροισιν ἀνέσχεθον. αὐτίκα δʼ ἔγνω

Κίρκη φύξιον οἶτον ἀλιτροσύνας τε φόνοιο.

700 τῶ καὶ ὀπιζομένη Ζηνὸς θέμιν Ἱκεσίοιο,

ὃς μέγα μὲν κοτέει, μέγα δʼ ἀνδροφόνοισιν ἀρήγει,

ῥέζε θυηπολίην, οἵῃ τʼ ἀπολυμαίνονται

νηλειεῖς ἱκέται, ὅτʼ ἐφέστιοι ἀντιόωσιν.

πρῶτα μὲν ἀτρέπτοιο λυτήριον ἥγε φόνοιο

705 τειναμένη καθύπερθε συὸς τέκος, ἧς ἔτι μαζοὶ

πλήμμυρον λοχίης ἐκ νηδύος, αἵματι χεῖρας

τέγγεν, ἐπιτμήγουσα δέρην· αὖτις δὲ καὶ ἄλλοις

μείλισσεν χύτλοισι, καθάρσιον ἀγκαλέουσα

Ζῆνα, παλαμναίων τιμήορον ἱκεσιάων.

710 καὶ τὰ μὲν ἀθρόα πάντα δόμων ἐκ λύματʼ ἔνεικαν

νηιάδες πρόπολοι, ταί οἱ πόρσυνον ἕκαστα.

ἡ δʼ εἴσω πελάνους μείλικτρά τε νηφαλίῃσιν

καῖεν ἐπʼ εὐχωλῇσι παρέστιος, ὄφρα χόλοιο

σμερδαλέας παύσειεν Ἐρινύας, ἠδὲ καὶ αὐτὸς

715 εὐμειδής τε πέλοιτο καὶ ἤπιος ἀμφοτέροισιν,

εἴτʼ οὖν ὀθνείῳ μεμιασμένοι αἵματι χεῖρας,

εἴτε καὶ ἐμφύλῳ προσκηδέες ἀντιόωσιν.

αὐτὰρ ἐπεὶ μάλα πάντα πονήσατο, δή τότʼ ἔπειτα

εἷσεν ἐπὶ ξεστοῖσιν ἀναστήσασα θρόνοισιν,

720 καὶ δʼ αὐτὴ πέλας ἷζεν ἐνωπαδίς. αἶψα δὲ μύθῳ

χρειὼ ναυτιλίην τε διακριδὸν ἐξερέεινεν.

ἠδʼ ὁπόθεν μετὰ γαῖαν ἑὴν καὶ δώματʼ ἰόντες

αὔτως ἱδρύνθησαν ἐφέστιοι. ἦ γὰρ ὀνείρων

μνῆστις ἀεικελίη δῦνεν φρένας ὁρμαίνουσαν·

725 ἵετο δʼ αὖ κούρης ἐμφύλιον ἴδμεναι ὀμφήν,

αὐτίχʼ ὅπως ἐνόησεν ἀπʼ οὔδεος ὄσσε βαλοῦσαν.

πᾶσα γὰρ Ἠελίου γενεὴ ἀρίδηλος ἰδέσθαι

ἦεν, ἐπεὶ βλεφάρων ἀποτηλόθι μαρμαρυγῇσιν

οἷόν τέ χρυσέην ἀντώπιον ἵεσαν αἴγλην.

730 ἡ δʼ ἄρα τῇ τὰ ἕκαστα διειρομένῃ κατελεξεν,

Κολχίδα γῆρυν ἱεῖσα, βαρύφρονος Αἰήταο

κούρη μειλιχίως, ἠμὲν στόλον ἠδὲ κελεύθους

ἡρώων, ὅσα τʼ ἀμφὶ θοοῖς ἐμόγησαν ἀέθλοις,

ὥς τε κασιγνήτης πολυκηδέος ἤλιτε βουλαῖς,

735 ὥς τʼ ἀπονόσφιν ἄλυξεν ὑπέρβια δείματα πατρὸς

σὺν παισὶν Φρίξοιο· φόνον δʼ ἀλέεινεν ἐνισπεῖν

Ἀψύρτου. τὴν δʼ οὔτι νόῳ λάθεν· ἀλλὰ καὶ ἔμπης

μυρομένην ἐλέαιρεν, ἔπος δʼ ἐπὶ τοῖον ἔειπεν·

σχετλίη, ἦ ῥα κακὸν καὶ ἀεικέα μήσαο νόστον.

740 ἔλπομαι οὐκ ἐπὶ δήν σε βαρὺν χόλον Αἰήταο

ἐκφυγέειν· τάχα δʼ εἶσι καὶ Ἑλλάδος ἤθεα γαίης

τισόμενος φόνον υἷος, ὅτʼ ἄσχετα ἔργʼ ἐτέλεσσας.

ἀλλʼ ἐπεὶ οὖν ἱκέτις καὶ ὁμόγνιος ἔπλευ ἐμεῖο,

ἄλλο μὲν οὔτι κακὸν μητίσομαι ἐνθάδʼ ἰούσῃ·

745 ἔρχεο δʼ ἐκ μεγάρων ξείνῳ συνοπηδὸς ἐοῦσα,

ὅντινα τοῦτον ἄιστον ἀείραο πατρὸς ἄνευθεν·

μηδέ με γουνάσσηαι ἐφέστιος, οὐ γὰρ ἔγωγε

αἰνήσω βουλάς τε σέθεν καὶ ἀεικέα φύξιν.

ὧς φάτο· τὴν δʼ ἀμέγαρτον ἄχος λάβεν· ἀμφὶ δὲ πέπλον

750 ὀφθαλμοῖσι βαλοῦσα γόον χέεν, ὄφρα μιν ἥρως

χειρὸς ἐπισχόμενος μεγάρων ἐξῆγε θύραζε

δείματι παλλομένην· λεῖπον δʼ ἀπὸ δώματα Κίρκης.

οὐδʼ ἄλοχον Κρονίδαο Διὸς λάθον· ἀλλά οἱ Ἶρις

πέφραδεν, εὖτʼ ἐνόησεν ἀπὸ μεγάροιο κιόντας.

755 αὐτὴ γάρ μιν ἄνωγε δοκευέμεν, ὁππότε νῆα

στείχοιεν· τὸ καὶ αὖτις ἐποτρύνουσʼ ἀγόρευεν·

Ἶρι φίλη, νῦν, εἴ ποτʼ ἐμὰς ἐτέλεσσας ἐφετμάς,

εἰ δʼ ἄγε λαιψηρῇσι μετοιχομένη πτερύγεσσιν,

δεῦρο Θέτιν μοι ἄνωχθι μολεῖν ἁλὸς ἐξανιοῦσαν.

760 κείνης γὰρ χρειώ με κιχάνεται. αὐτὰρ ἔπειτα

ἐλθεῖν εἰς ἀκτάς, ὅθι τʼ ἄκμονες Ἡφαίστοιο

χάλκειοι στιβαρῇσιν ἀράσσονται τυπίδεσσιν·

εἰπὲ δὲ κοιμῆσαι φύσας πυρός, εἰσόκεν Ἀργὼ

τάσγε παρεξελάσῃσιν. ἀτὰρ καὶ ἐς Αἴολον ἐλθεῖν,

765 Αἴολον, ὅς τʼ ἀνέμοις αἰθρηγενέεσσιν ἀνάσσει·

καὶ δὲ τῷ εἰπέμεναι τὸν ἐμὸν νόον, ὥς κεν ἀήτας

πάντας ἀπολλήξειεν ὑπʼ ἠέρι, μηδέ τις αὔρη

τρηχύνοι πέλαγος· Ζεφύρου γε μὲν οὖρος ἀήτω,

ὄφρʼ οἵγʼ Ἀλκινόου Φαιηκίδα νῆσον ἵκωνται.

770 ὧς ἔφατʼ· αὐτίκα δʼ Ἶρις ἀπʼ Οὐλύμποιο θοροῦσα

τέμνε, τανυσσαμένη κοῦφα πτερά. δῦ δʼ ἐνὶ πόντῳ

Αἰγαίῳ, τόθι πέρ τε δόμοι Νηρῆος ἔασιν.

πρώτην δʼ εἰσαφίκανε Θέτιν, καὶ ἐπέφραδε μῦθον

Ἥρης ἐννεσίῃς, ὦρσέν τέ μιν εἰς ἓ νέεσθαι.

775 δεύτερα δʼ εἰς Ἥφαιστον ἐβήσατο· παῦσε δὲ τόνγε

ῥίμφα σιδηρείων τυπίδων· ἔσχοντο δʼ ἀυτμῆς

αἰθαλέοι πρηστῆρες. ἀτὰρ τρίτον εἰσαφίκανεν

Αἴολον Ἱππότεω παῖδα κλυτόν. ὄφρα δὲ καὶ τῷ

ἀγγελίην φαμένη θοὰ γούνατα παῦσεν ὁδοῖο,

780 τόφρα Θέτις Νηρῆα κασιγνήτας τε λιποῦσα

ἐξ ἁλὸς Οὔλυμπόνδε θεὰν μετεκίαθεν Ἥρην·

ἡ δέ μιν ἆσσον ἑοῖο παρεῖσέ τε, φαῖνέ τε μῦθον·

κέκλυθι νῦν, Θέτι δῖα, τά τοι ἐπιέλδομʼ ἐνισπεῖν.

οἶσθα μέν, ὅσσον ἐμῇσιν ἐνὶ φρεσὶ τίεται ἥρως

785 Αἰσονίδης, οἱ δʼ ἄλλοι ἀοσσητῆρες ἀέθλου,

οἵως τέ σφʼ ἐσάωσα διὰ πλαγκτὰς περόωντας

πέτρας, ἔνθα πάρος δειναὶ βρομέουσι θύελλαι,

κύματά τε σκληρῇσι περιβλύει σπιλάδεσσιν.

νῦν δὲ παρὰ Σκύλλης σκόπελον μέγαν ἠδὲ Χάρυβδιν

790 δεινὸν ἐρευγομένην δέχεται ὁδός. ἀλλά σε γὰρ δὴ

ἐξέτι νηπυτίης αὐτὴ τρέφον ἠδʼ ἀγάπησα

ἔξοχον ἀλλάων, αἵ τʼ εἰν ἁλὶ ναιετάουσιν,

οὕνεκεν οὐκ ἔτλης εὐνῇ Διὸς ἱεμένοιο

λέξασθαι. κείνῳ γὰρ ἀεὶ τάδε ἔργα μέμηλεν,

795 ἠὲ σὺν ἀθανάταις ἠὲ θνητῇσιν ἰαύειν.

ἀλλʼ ἐμὲ αἰδομένη καὶ ἐνὶ φρεσὶ δειμαίνουσα,

ἠλεύω· ὁ δʼ ἔπειτα πελώριον ὅρκον ὄμοσσεν,

μήποτέ σʼ ἀθανάτοιο θεοῦ καλέεσθαι ἄκοιτιν.

ἔμπης δʼ οὐ μεθίεσκεν ὀπιπεύων ἀέκουσαν,

800 εἰσότε οἱ πρέσβειρα Θέμις κατέλεξεν ἅπαντα,

ὡς δή τοι πέπρωται ἀμείνονα πατρὸς ἑοῖο

παῖδα τεκεῖν· τῶ καί σε λιλαιόμενος μεθέηκεν,

δείματι, μή τις ἑοῦ ἀντάξιος ἄλλος ἀνάσσοι

ἀθανάτων, ἀλλʼ αἰὲν ἑὸν κράτος εἰρύοιτο.

805 αὐτὰρ ἐγὼ τὸν ἄριστον ἐπιχθονίων πόσιν εἶναι

δῶκά τοι, ὄφρα γάμου θυμηδέος ἀντιάσειας,

τέκνα τε φιτύσαιο· θεοὺς δʼ ἐς δαῖτʼ ἐκάλεσσα

πάντας ὁμῶς· αὐτὴ δὲ σέλας χείρεσσιν ἀνέσχον

νυμφίδιον, κείνης ἀγανόφρονος εἵνεκα τιμῆς.

810 ἀλλʼ ἄγε καί τινά τοι νημερτέα μῦθον ἐνίψω.

εὖτʼ ἂν ἐς Ἠλύσιον πεδίον τεὸς υἱὸς ἵκηται,

ὃν δὴ νῦν Χείρωνος ἐν ἤθεσι Κενταύροιο

νηιάδες κομέουσι τεοῦ λίπτοντα γάλακτος,

χρειώ μιν κούρης πόσιν ἔμμεναι Αἰήταο

815 Μηδείης· σὺ δʼ ἄρηγε νυῷ ἑκυρή περ ἐοῦσα,

ἠδʼ αὐτῷ Πηλῆι. τί τοι χόλος ἐστήρικται;

ἀάσθη. καὶ γάρ τε θεοὺς ἐπινίσσεται ἄτη.

ναὶ μὲν ἐφημοσύνῃσιν ἐμαῖς Ἥφαιστον ὀίω

λωφήσειν πρήσοντα πυρὸς μένος, Ἱπποτάδην δὲ

820 Αἴολον ὠκείας ἀνέμων ἄικας ἐρύξειν,

νόσφιν ἐυσταθέος ζεφύρου, τείως κεν ἵκωνται

Φαιήκων λιμένας· σὺ δʼ ἀκηδέα μήδεο νόστον.

δεῖμα δέ τοι πέτραι καὶ ὑπέρβια κύματʼ ἔασιν

μοῦνον, ἅ κεν τρέψαιο κασιγνήτῃσι σὺν ἄλλαις.

825 μηδὲ σύγʼ ἠὲ Χάρυβδιν ἀμηχανέοντας ἐάσῃς

ἐσβαλέειν, μὴ πάντας ἀναβρόξασα φέρῃσιν,

ἠὲ παρὰ Σκύλλης στυγερὸν κευθμῶνα νέεσθαι,

Σκύλλης Αὐσονίης ὀλοόφρονος, ἣν τέκε Φόρκυι

νυκτιπόλος Ἑκάτη, τήν τε κλείουσι Κράταιιν,

830 μή πως σμερδαλέῃσιν ἐπαΐξασα γένυσσιν

λεκτοὺς ἡρώων δηλήσεται. ἀλλʼ ἔχε νῆα

κεῖσʼ, ὅθι περ τυτθή γε παραίβασις ἔσσετʼ ὀλέθρου.

ὧς φάτο· τὴν δὲ Θέτις τοίῳ προσελέξατο μύθῳ·

εἰ μὲν δὴ μαλεροῖο πυρὸς μένος ἠδὲ θύελλαι

835 ζαχρηεῖς λήξουσιν ἐτήτυμον, ἦ τʼ ἂν ἔγωγε

θαρσαλέη φαίην, καὶ κύματος ἀντιόωντος

νῆα σαωσέμεναι, ζεφύρου λίγα κινυμένοιο.

ἀλλʼ ὥρη δολιχήν τε καὶ ἄσπετον οἶμον ὁδεύειν,

ὄφρα κασιγνήτας μετελεύσομαι, αἵ μοι ἀρωγοὶ

840 ἔσσονται, καὶ νηὸς ὅθι πρυμνήσιʼ ἀνῆπται,

ὥς κεν ὑπηῷοι μνησαίατο νόστον ἑλέσθαι.

ἦ, καὶ ἀναΐξασα κατʼ αἰθέρος ἔμπεσε δίναις

κυανέου πόντοιο· κάλει δʼ ἐπαμυνέμεν ἄλλας

αὐτοκασιγνήτας Νηρηίδας· αἱ δʼ ἀίουσαι

845 ἤντεον ἀλλήλῃσι· Θέτις δʼ ἀγόρευεν ἐφετμὰς

Ἥρης· αἶψα δʼ ἴαλλε μετʼ Αὐσονίην ἅλα πάσας.

αὐτὴ δʼ ὠκυτέρη ἀμαρύγματος ἠὲ βολάων

ἠελίου, ὅτʼ ἄνεισι περαίης ὑψόθι γαίης,

σεύατʼ ἴμεν λαιψηρὰ διʼ ὕδατος, ἔστʼ ἀφίκανεν

850 ἀκτὴν Αἰαίην Τυρσηνίδος ἠπείροιο.

τοὺς δʼ εὗρεν παρὰ νηὶ σόλῳ ῥιπῇσί τʼ ὀιστῶν

τερπομένους· ἡ δʼ ἆσσον ὀρεξαμένη χερὸς ἄκρης

Αἰακίδεω Πηλῆος· ὁ γάρ ῥά οἱ ἦεν ἀκοίτης·

οὐδέ τις εἰσιδέειν δύνατʼ ἔμπεδον, ἀλλʼ ἄρα τῷγε

855 οἴῳ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἐείσατο, φώνησέν τε·

μηκέτι νῦν ἀκταῖς Τυρσηνίσιν ἧσθε μένοντες,

ἠῶθεν δὲ θοῆς πρυμνήσια λύετε νηός,

Ἥρῃ πειθόμενοι ἐπαρηγόνι. τῆς γὰρ ἐφετμῇς

πασσυδίῃ κοῦραι Νηρηίδες ἀντιόωσιν,

860 νῆα διὲκ πέτρας, αἵ τε Πλαγκταὶ καλέονται,

ῥυσόμεναι. κείνη γὰρ ἐναίσιμος ὔμμι κέλευθος.

ἀλλὰ σὺ μή τῳ ἐμὸν δείξῃς δέμας, εὖτʼ ἂν ἴδηαι

ἀντομένην σὺν τῇσι· νόῳ δʼ ἔχε, μή με χολώσῃς

πλεῖον ἔτʼ, ἢ τὸ πάροιθεν ἀπηλεγέως ἐχόλωσας.

865 ἦ, καὶ ἔπειτʼ ἀίδηλος ἐδύσατο βένθεα πόντου·

τὸν δʼ ἄχος αἰνὸν ἔτυψεν, ἐπεὶ πάρος οὐκέτʼ ἰοῦσαν

ἔδρακεν, ἐξότε πρῶτα λίπεν θάλαμόν τε καὶ εὐνὴν

χωσαμένη Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ νηπιάχοντος.

ἡ μὲν γὰρ βροτέας αἰεὶ περὶ σάρκας ἔδαιεν

870 νύκτα διὰ μέσσην φλογμῷ πυρός· ἤματα δʼ αὖτε

ἀμβροσίῃ χρίεσκε τέρεν δέμας, ὄφρα πέλοιτο

ἀθάνατος, καί οἱ στυγερὸν χροῒ γῆρας ἀλάλκοι.

αὐτὰρ ὅγʼ ἐξ εὐνῆς ἀνεπάλμενος εἰσενόησεν

παῖδα φίλον σπαίροντα διὰ φλογός· ἧκε δʼ ἀυτὴν

875 σμερδαλέην ἐσιδών, μέγα νήπιος· ἡ δʼ ἀίουσα

τὸν μὲν ἄρʼ ἁρπάγδην χαμάδις βάλε κεκληγῶτα,

αὐτὴ δὲ πνοιῇ ἰκέλη δέμας, ἠύτʼ ὄνειρος,

βῆ ῥʼ ἴμεν ἐκ μεγάροιο θοῶς, καὶ ἐσήλατο πόντον

χωσαμένη· μετὰ δʼ οὔτι παλίσσυτος ἵκετʼ ὀπίσσω.

880 τῶ μιν ἀμηχανίη δῆσεν φρένας· ἀλλὰ καὶ ἔμπης

πᾶσαν ἐφημοσύνην Θέτιδος μετέειπεν ἑταίροις.

οἱ δʼ ἄρα μεσσηγὺς λῆξαν καὶ ἔπαυσαν ἀέθλους

ἐσσυμένως, δόρπον τε χαμεύνας τʼ ἀμφεπένοντο,

τῇς ἔνι δαισάμενοι νύκτʼ ἄεσαν, ὡς τὸ πάροιθεν.

885 ἦμος δʼ ἄκρον ἔβαλλε φαεσφόρος οὐρανὸν Ἠώς,

δὴ τότε λαιψηροῖο κατηλυσίῃ ζεφύροιο

βαῖνον ἐπὶ κληῖδας ἀπὸ χθονός· ἐκ δὲ βυθοῖο

εὐναίας εἷλκον περιγηθέες ἄλλα τε πάντα

ἄρμενα μηρύοντο κατὰ χρέος· ὕψι δὲ λαῖφος

890 εἴρυσσαν τανύσαντες ἐν ἱμάντεσσι κεραίης.

νῆα δʼ ἐυκραὴς ἄνεμος φέρεν. αἶψα δὲ νῆσον

καλήν, Ἀνθεμόεσσαν ἐσέδρακον, ἔνθα λίγειαι

Σειρῆνες σίνοντʼ Ἀχελωίδες ἡδείῃσιν

θέλγουσαι μολπῇσιν, ὅτις παρὰ πεῖσμα βάλοιτο.

895 τὰς μὲν ἄρʼ εὐειδὴς Ἀχελωίῳ εὐνηθεῖσα

γείνατο Τερψιχόρη, Μουσέων μία· καί ποτε Δηοῦς

θυγατέρʼ ἰφθίμην ἀδμῆτʼ ἔτι πορσαίνεσκον

ἄμμιγα μελπόμεναι· τότε δʼ ἄλλο μὲν οἰωνοῖσιν,

ἄλλο δὲ παρθενικῇς ἐναλίγκιαι ἔσκον ἰδέσθαι.

900 αἰεὶ δʼ εὐόρμου δεδοκημέναι ἐκ περιωπῆς

ἦ θαμὰ δὴ πολέων μελιηδέα νόστον ἕλοντο,

τηκεδόνι φθινύθουσαι· ἀπηλεγέως δʼ ἄρα καὶ τοῖς

ἵεσαν ἐκ στομάτων ὄπα λείριον. οἱ δʼ ἀπὸ νηὸς

ἤδη πείσματʼ ἔμελλον ἐπʼ ἠιόνεσσι βαλέσθαι,

905 εἰ μὴ ἄρʼ Οἰάγροιο πάις Θρηίκιος Ὀρφεὺς

Βιστονίην ἐνὶ χερσὶν ἑαῖς φόρμιγγα τανύσσας

κραιπνὸν ἐυτροχάλοιο μέλος κανάχησεν ἀοιδῆς,

ὄφρʼ ἄμυδις κλονέοντος ἐπιβρομέωνται ἀκουαὶ

κρεγμῷ· παρθενικὴν δʼ ἐνοπὴν ἐβιήσατο φόρμιγξ.

910 νῆα δʼ ὁμοῦ ζέφυρός τε καὶ ἠχῆεν φέρε κῦμα

πρυμνόθεν ὀρνύμενον· ταὶ δʼ ἄκριτον ἵεσαν αὐδήν.

ἀλλὰ καὶ ὧς Τελέοντος ἐὺς πάις, οἶος ἑταίρων

προφθάμενος, ξεστοῖο κατὰ ζυγοῦ ἔνθορε πόντῳ

Βούτης, Σειρήνων λιγυρῇ ὀπὶ θυμὸν ἰανθείς·

915 νῆχε δὲ πορφυρέοιο διʼ οἴδματος, ὄφρʼ ἐπιβαίη,

σχέτλιος. ἦ τέ οἱ αἶψα καταυτόθι νόστον ἀπηύρων,

ἀλλά μιν οἰκτείρασα θεὰ Ἔρυκος μεδέουσα

Κύπρις ἔτʼ ἐν δίναις ἀνερέψατο, καί ῥʼ ἐσάωσεν

πρόφρων ἀντομένη Λιλυβηίδα ναιέμεν ἄκρην.

920 οἱ δʼ ἄχεϊ σχόμενοι τὰς μὲν λίπον, ἄλλα δʼ ὄπαζον

κύντερα μιξοδίῃσιν ἁλὸς ῥαιστήρια νηῶν.

τῇ μὲν γὰρ Σκύλλης λισσὴ προυφαίνετο πέτρη·

τῇ δʼ ἄμοτον βοάασκεν ἀναβλύζουσα Χάρυβδις·

ἄλλοθι δὲ Πλαγκταὶ μεγάλῳ ὑπὸ κύματι πέτραι

925 ῥόχθεον, ᾗχι πάροιθεν ἀπέπτυεν αἰθομένη φλὸξ

ἄκρων ἐκ σκοπέλων, πυριθαλπέος ὑψόθι πέτρης,

καπνῷ δʼ ἀχλυόεις αἰθὴρ πέλεν, οὐδέ κεν αὐγὰς

ἔδρακες ἠελίοιο. τότʼ αὖ λήξαντος ἀπʼ ἔργων

Ἡφαίστου θερμὴν ἔτι κήκιε πόντος ἀυτμήν.

930 ἔνθα σφιν κοῦραι Νηρηίδες ἄλλοθεν ἄλλαι

ἤντεον· ἡ δʼ ὄπιθεν πτέρυγος θίγε πηδαλίοιο

δῖα Θέτις, Πλαγκτῇσιν ἐνὶ σπιλάδεσσιν ἐρύσσαι.

ὡς δʼ ὁπόταν δελφῖνες ὑπὲξ ἁλὸς εὐδιόωντες

σπερχομένην ἀγεληδὸν ἑλίσσωνται περὶ νῆα,

935 ἄλλοτε μὲν προπάροιθεν ὁρώμενοι, ἄλλοτʼ ὄπισθεν,

ἄλλοτε παρβολάδην, ναύτῃσι δὲ χάρμα τέτυκται·

ὧς αἱ ὑπεκπροθέουσαι ἐπήτριμοι εἱλίσσοντο

Ἀργῴῃ περὶ νηί, Θέτις δʼ ἴθυνε κέλευθον.

καί ῥʼ ὅτε δὴ Πλαγκτῇσιν ἐνιχρίμψεσθαι ἔμελλον,

940 αὐτίκʼ ἀνασχόμεναι λευκοῖς ἐπὶ γούνασι πέζας,

ὑψοῦ ἐπʼ αὐτάων σπιλάδων καὶ κύματος ἀγῆς

ῥώοντʼ ἔνθα καὶ ἔνθα διασταδὸν ἀλλήλῃσιν.

τὴν δὲ παρηορίην κόπτεν ῥόος· ἀμφὶ δὲ κῦμα

λάβρον ἀειρόμενον πέτραις ἐπικαχλάζεσκεν,

945 αἵ θʼ ὁτὲ μὲν κρημνοῖς ἐναλίγκιαι ἠέρι κῦρον,

ἄλλοτε δὲ βρύχιαι νεάτῳ ὑπὸ πυθμένι πόντου

ἠρήρειν, τὸ δὲ πολλὸν ὑπείρεχεν ἄγριον οἶδμα.

αἱ δʼ, ὥστʼ ἠμαθόεντος ἐπισχεδὸν αἰγιαλοῖο

παρθενικαί, δίχα κόλπον ἐπʼ ἰξύας εἱλίξασαι

950 σφαίρῃ ἀθύρουσιν περιηγέι· αἱ μὲν ἔπειτα

ἄλλη ὑπʼ ἐξ ἄλλης δέχεται καὶ ἐς ἠέρα πέμπει

ὕψι μεταχρονίην· ἡ δʼ οὔποτε πίλναται οὔδει·

ὧς αἱ νῆα θέουσαν ἀμοιβαδὶς ἄλλοθεν ἄλλη

πέμπε διηερίην ἐπὶ κύμασιν, αἰὲν ἄπωθεν

955 πετράων· περὶ δέ σφιν ἐρευγόμενον ζέεν ὕδωρ.

τὰς δὲ καὶ αὐτὸς ἄναξ κορυφῆς ἔπι λισσάδος ἄκρης

ὀρθὸς ἐπὶ στελεῇ τυπίδος βαρὺν ὦμον ἐρείσας

Ἥφαιστος θηεῖτο, καὶ αἰγλήεντος ὕπερθεν

οὐρανοῦ ἑστηυῖα Διὸς δάμαρ· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνῃ

960 βάλλε χέρας, τοῖόν μιν ἔχεν δέος εἰσορόωσαν.

ὅσση δʼ εἰαρινοῦ μηκύνεται ἤματος αἶσα,

τοσσάτιον μογέεσκον ἐπὶ χρόνον, ὀχλίζουσαι

νῆα διὲκ πέτρας πολυηχέας· οἱ δʼ ἀνέμοιο

αὖτις ἐπαυρόμενοι προτέρω θέον· ὦκα δʼ ἄμειβον

965 Θρινακίης λειμῶνα, βοῶν τροφὸν Ἠελίοιο.

ἔνθʼ αἱ μὲν κατὰ βένθος ἀλίγκιαι αἰθυίῃσιν

δῦνον, ἐπεί ῥʼ ἀλόχοιο Διὸς πόρσυνον ἐφετμάς.

τοὺς δʼ ἄμυδις βληχή τε διʼ ἠέρος ἵκετο μήλων,

μυκηθμός τε βοῶν αὐτοσχεδὸν οὔατʼ ἔβαλλεν.

970 καὶ τὰ μὲν ἑρσήεντα κατὰ δρία ποιμαίνεσκεν

ὁπλοτέρη Φαέθουσα θυγατρῶν Ἠελίοιο,

ἀργύρεον χαῖον παλάμῃ ἔνι πηχύνουσα·

Λαμπετίη δʼ ἐπὶ βουσὶν ὀρειχάλκοιο φαεινοῦ

πάλλεν ὀπηδεύουσα καλαύροπα. τὰς δὲ καὶ αὐτοὶ

975 βοσκομένας ποταμοῖο παρʼ ὕδασιν εἰσορόωντο

ἂμ πεδίον καὶ ἕλος λειμώνιον· οὐδέ τις ἦεν

κυανέη μετὰ τῇσι δέμας, πᾶσαι δὲ γάλακτι

εἰδόμεναι, χρυσέοισι κεράασι κυδιάασκον.

καὶ μὲν τὰς παράμειβον ἐπʼ ἤματι· νυκτὶ δʼ ἰούσῃ

980 πεῖρον ἁλὸς μέγα λαῖτμα κεχαρμένοι, ὄφρα καὶ αὖτις

Ἠὼς ἠριγενὴς φέγγος βάλε νισσομένοισιν.

ἔστι δέ τις πορθμοῖο παροιτέρη Ἰονίοιο

ἀμφιλαφὴς πίειρα Κεραυνίῃ εἰν ἁλὶ νῆσος,

ᾗ ὕπο δὴ κεῖσθαι δρέπανον φάτις—ἵλατε Μοῦσαι,

985 οὐκ ἐθέλων ἐνέπω προτέρων ἔπος—ᾧ ἀπὸ πατρὸς

μήδεα νηλειῶς ἔταμεν Κρόνος· οἱ δέ ἑ Δηοῦς

κλείουσι χθονίης καλαμητόμον ἔμμεναι ἅρπην.

Δηὼ γὰρ κείνῃ ἐνὶ δή ποτε νάσσατο γαίῃ,

Τιτῆνας δʼ ἔδαε στάχυν ὄμπνιον ἀμήσασθαι,

990 Μάκριδα φιλαμένη. Δρεπάνη τόθεν ἐκλήισται

οὔνομα, Φαιήκων ἱερὴ τροφός· ὧς δὲ καὶ αὐτοὶ

αἵματος Οὐρανίοιο γένος Φαίηκες ἔασιν.

τοὺς Ἀργὼ πολέεσσιν ἐνισχομένη καμάτοισιν

Θρινακίης αὔρῃς ἵκετʼ ἐξ ἁλός· οἱ δʼ ἀγανῇσιν

995 Ἀλκίνοος λαοί τε θυηπολίῃσιν ἰόντας

δειδέχατʼ ἀσπασίως· ἐπὶ δέ σφισι καγχαλάασκεν

πᾶσα πόλις· φαίης κεν ἑοῖς ἐπὶ παισὶ γάνυσθαι.

καὶ δʼ αὐτοὶ ἥρωες ἀνὰ πληθὺν κεχάροντο,

τῷ ἴκελοι, οἷόν τε μεσαιτάτῃ ἐμβεβαῶτες

1000 Αἱμονίῃ· μέλλον δὲ βοῇ ἔνι θωρήξεσθαι·

ὧδε μάλʼ ἀγχίμολον στρατὸς ἄσπετος ἐξεφαάνθη

Κόλχων, οἳ Πόντοιο κατὰ στόμα καὶ διὰ πέτρας

Κυανέας μαστῆρες ἀριστήων ἐπέρησαν.

Μήδειαν δʼ ἔξαιτον ἑοῦ ἐς πατρὸς ἄγεσθαι

1005 ἵεντʼ ἀπροφάτως, ἠὲ στονόεσσαν ἀυτὴν

νωμήσειν χαλεπῇσιν ὁμόκλεον ἀτροπίῃσιν

αὖθί τε καὶ μετέπειτα σὺν Αἰήταο κελεύθῳ.

ἀλλά σφεας κατέρυκεν ἐπειγομένους πολέμοιο

κρείων Ἀλκίνοος. λελίητο γὰρ ἀμφοτέροισιν

1010 δηιοτῆτος ἄνευθεν ὑπέρβια νείκεα λῦσαι.

κούρη δʼ οὐλομένῳ ὑπὸ δείματι πολλὰ μὲν αὐτοὺς

Αἰσονίδεω ἑτάρους μειλίσσετο, πολλὰ δὲ χερσὶν

Ἀρήτης γούνων ἀλόχου θίγεν Ἀλκινόοιο·

γουνοῦμαι, βασίλεια· σὺ δʼ ἵλαθι, μηδέ με Κόλχοις

1015 ἐκδώῃς ᾧ πατρὶ κομιζέμεν, εἴ νυ καὶ αὐτὴ

ἀνθρώπων γενεῆς μία φέρβεαι, οἷσιν ἐς ἄτην

ὠκύτατος κούφῃσι θέει νόος ἀμπλακίῃσιν.

ὡς ἐμοὶ ἐκ πυκιναὶ ἔπεσον φρένες, οὐ μὲν ἕκητι

μαργοσύνης. ἴστω δʼ ἱερὸν φάος Ἠελίοιο,

1020 ἴστω νυκτιπόλου Περσηίδος ὄργια κούρης,

μὴ μὲν ἐγὼν ἐθέλουσα σὺν ἀνδράσιν ἀλλοδαποῖσιν

κεῖθεν ἀφωρμήθην· στυγερὸν δέ με τάρβος ἔπεισεν

τῆσγε φυγῆς μνήσασθαι, ὅτʼ ἤλιτον· οὐδέ τις ἄλλη

μῆτις ἔην. ἔτι μοι μίτρη μένει, ὡς ἐνὶ πατρὸς

1025 δώμασιν, ἄχραντος καὶ ἀκήρατος. ἀλλʼ ἐλέαιρε,

πότνα, τεόν τε πόσιν μειλίσσεο· σοὶ δʼ ὀπάσειαν

ἀθάνατοι βίοτόν τε τελεσφόρον ἀγλαΐην τε

καὶ παῖδας καὶ κῦδος ἀπορθήτοιο πόληος.

τοῖα μὲν Ἀρήτην γουνάζετο δάκρυ χέουσα·

1030 τοῖα δʼ ἀριστήων ἐπαμοιβαδὶς ἄνδρα ἕκαστον·

ὑμέων, ὦ πέρι δὴ μέγα φέρτατοι, ἀμφί τʼ ἀέθλοις

ὧν κάμον ὑμετέροισιν, ἀτύζομαι· ἧς ἰότητι

ταύρους τʼ ἐζεύξασθε, καὶ ἐκ θέρος οὐλοὸν ἀνδρῶν

κείρατε γηγενέων· ἧς εἵνεκεν Αἱμονίηνδε

1035 χρύσεον αὐτίκα κῶας ἀνάξετε νοστήσαντες.

ἥδʼ ἐγώ, ἣ πάτρην τε καὶ οὓς ὤλεσσα τοκῆας,

ἣ δόμον, ἣ σύμπασαν ἐυφροσύνην βιότοιο·

ὔμμι δὲ καὶ πάτρην καὶ δώματα ναιέμεν αὖτις

ἤνυσα· καὶ γλυκεροῖσιν ἔτʼ εἰσόψεσθε τοκῆας

1040 ὄμμασιν· αὐτὰρ ἐμοὶ ἀπὸ δὴ βαρὺς εἵλετο δαίμων

ἀγλαΐας· στυγερὴ δὲ σὺν ὀθνείοις ἀλάλημαι.

δείσατε συνθεσίας τε καὶ ὅρκια, δείσατʼ Ἐρινὺν

Ἱκεσίην, νέμεσίν τε θεῶν, ἐς χεῖρας ἰοῦσαν

Αἰήτεω λώβῃ πολυπήμονι δῃωθῆναι.

1045 οὐ νηούς, οὐ πύργον ἐπίρροθον, οὐκ ἀλεωρὴν

ἄλλην, οἰόθι δὲ προτιβάλλομαι ὑμέας αὐτους.

σχέτλιοι ἀτροπίης καὶ ἀνηλέες· οὐδʼ ἐνὶ θυμῷ

αἰδεῖσθε ξείνης μʼ ἐπὶ γούνατα χεῖρας ἀνάσσης

δερκόμενοι τείνουσαν ἀμήχανον· ἀλλά κε πᾶσιν,

1050 κῶας ἑλεῖν μεμαῶτες, ἐμίξατε δούρατα Κόλχοις

αὐτῷ τʼ Αἰήτῃ ὑπερήνορι· νῦν δʼ ἐλάθεσθε

ἠνορέης, ὅτε μοῦνοι ἀποτμηγέντες ἔασιν.

ὧς φάτο λισσομένη· τῶν δʼ ὅντινα γουνάζοιτο,

ὅς μιν θαρσύνεσκεν ἐρητύων ἀχέουσαν.

1055 σεῖον δʼ ἐγχείας εὐήκεας ἐν παλάμῃσιν,

φάσγανά τʼ ἐκ κολεῶν. οὐδὲ σχήσεσθαι ἀρωγῆς

ἔννεπον, εἴ κε δίκης ἀλιτήμονος ἀντιάσειεν.

στρευγομένοις δʼ ἀνʼ ὅμιλον ἐπήλυθεν εὐνήτειρα

νὺξ ἔργων ἄνδρεσσι, κατευκήλησε δὲ πᾶσαν

1060 γαῖαν ὁμῶς· τὴν δʼ οὔτι μίνυνθά περ εὔνασεν ὕπνος,

ἀλλά οἱ ἐν στέρνοις ἀχέων εἱλίσσετο θυμός.

οἷον ὅτε κλωστῆρα γυνὴ ταλαεργὸς ἑλίσσει

ἐννυχίη· τῇ δʼ ἀμφὶ κινύρεται ὀρφανὰ τέκνα

χηροσύνῃ πόσιος· σταλάει δʼ ὑπὸ δάκρυ παρειὰς

1065 μνωομένης, οἵη μιν ἐπὶ σμυγερὴ λάβεν αἶσα·

ὧς τῆς ἰκμαίνοντο παρηίδες· ἐν δέ οἱ ἦτορ

ὀξείῃς εἰλεῖτο πεπαρμένον ἀμφʼ ὀδύνῃσιν.

τὼ δʼ ἔντοσθε δόμοιο κατὰ πτόλιν, ὡς τὸ πάροιθεν,

κρείων Ἀλκίνοος πολυπότνιά τʼ Ἀλκινόοιο

1070 Ἀρήτη ἄλοχος, κούρης πέρι μητιάασκον

οἷσιν ἐνὶ λεχέεσσι διὰ κνέφας· οἷα δʼ ἀκοίτην

κουρίδιον θαλεροῖσι δάμαρ προσπτύσσετο μύθοις·

ναὶ φίλος, εἰ δʼ ἄγε μοι πολυκηδέα ῥύεο Κόλχων

παρθενικήν, Μινύῃσι φέρων χάριν. ἐγγύθι δʼ Ἄργος

1075 ἡμετέρης νήσοιο καὶ ἀνέρες Αἱμονιῆες·

Αἰήτης δʼ οὔτʼ ἂρ ναίει σχεδόν, οὐδέ τι ἴδμεν

Αἰήτην, ἀλλʼ οἶον ἀκούομεν· ἥδε δὲ κούρη

αἰνοπαθὴς κατά μοι νόον ἔκλασεν ἀντιόωσα.

μή μιν, ἄναξ, Κόλχοισι πόροις ἐς πατρὸς ἄγεσθαι.

1080 ἀάσθη, ὅτε πρῶτα βοῶν θελκτήρια δῶκεν

φάρμακά οἱ· σχεδόθεν δὲ κακῷ κακόν, οἷά τε πολλὰ

ῥέζομεν ἀμπλακίῃσιν, ἀκειομένη ὑπάλυξεν

πατρὸς ὑπερφιάλοιο βαρὺν χόλον. αὐτὰρ Ἰήσων,

ὡς ἀίω, μεγάλοισιν ἐνίσχεται ἐξ ἕθεν ὅρκοις,

1085 κουριδίην θήσεσθαι ἐνὶ μεγάροισιν ἄκοιτιν,

τῶ, φίλε, μήτʼ οὖν αὐτὸν ἑκὼν ἐπίορκον ὀμόσσαι

θείης Αἰσονίδην, μήτʼ ἄσχετα σεῖο ἕκητι

παῖδα πατὴρ θυμῷ κεκοτηότι δηλήσαιτο.

λίην γὰρ δύσζηλοι ἑαῖς ἐπὶ παισὶ τοκῆες·

1090 οἷα μὲν Ἀντιόπην εὐώπιδα μήσατο Νυκτεύς·

οἷα δὲ καὶ Δανάη πόντῳ ἔνι πήματʼ ἀνέτλη,

πατρὸς ἀτασθαλίῃσι· νέον γε μέν, οὐδʼ ἀποτηλοῦ,

ὑβριστὴς Ἔχετος γλήναις ἔνι χάλκεα κέντρα

πῆξε θυγατρὸς ἑῆς· στονόεντι δὲ κάρφεται οἴτῳ

1095 ὀρφναίῃ ἐνὶ χαλκὸν ἀλετρεύουσα καλιῇ.

ὧς ἔφατʼ ἀντομένη· τοῦ δὲ φρένες ἰαίνοντυ

ἧς ἀλόχου μύθοισιν, ἔπος δʼ ἐπὶ τοῖον ἔειπεν·

Ἀρήτη, καί κεν σὺν τεύχεσιν ἐξελάσαιμι

Κόλχους, ἡρώεσσι φέρων χάριν, εἵνεκα κούρης.

1100 ἀλλὰ Διὸς δείδοικα δίκην ἰθεῖαν ἀτίσσαι.

οὐδὲ μὲν Αἰήτην ἀθεριζέμεν, ὡς ἀγορεύεις,

λώιον· οὐ γάρ τις βασιλεύτερος Αἰήταο.

καί κʼ ἐθέλων, ἕκαθέν περ, ἐφʼ Ἑλλάδι νεῖκος ἄγοιτο.

τῶ μʼ ἐπέοικε δίκην, ἥτις μετὰ πᾶσιν ἀρίστη

1105 ἔσσεται ἀνθρώποισι, δικαζέμεν· οὐδέ σε κεύσω.

παρθενικὴν μὲν ἐοῦσαν ἑῷ ἀπὸ πατρὶ κομίσσαι

ἰθύνω· λέκτρον δὲ σὺν ἀνέρι πορσαίνουσαν

οὔ μιν ἑοῦ πόσιος νοσφίσσομαι· οὐδέ, γενέθλην

εἴ τινʼ ὑπὸ σπλάγχνοισι φέρει, δῄοισιν ὀπάσσω.

1110 ὧς ἄρʼ ἔφη· καὶ τὸν μέν ἐπισχεδὸν εὔνασεν ὕπνος.

ἡ δʼ ἔπος ἐν θυμῷ πυκινὸν βάλετʼ· αὐτίκα δʼ ὦρτο

ἐκ λεχέων ἀνὰ δῶμα· συνήιξαν δὲ γυναῖκες

ἀμφίπολοι, δέσποιναν ἑὴν μέτα ποιπνύουσαι.

σῖγα δʼ ἑὸν κήρυκα καλεσσαμένη προσέειπεν,

1115 ᾗσιν ἐπιφροσύνῃσιν ἐποτρυνέουσα μιγῆναι

Αἰσονίδην κούρῃ, μηδʼ Ἀλκίνοον βασιλῆα

λίσσεσθαι· τὸ γὰρ αὐτὸς ἰὼν Κόλχοισι δικάσσει,

παρθενικὴν μὲν ἐοῦσαν ἑοῦ ποτὶ δώματα πατρὸς

ἐκδώσειν, λέκτρον δὲ σὺν ἀνέρι πορσαίνουσαν

1120 οὐκέτι κουριδίης μιν ἀποτμήξειν φιλότητος.

ὧς ἄρʼ ἔφη· τὸν δʼ αἶψα πόδες φέρον ἐκ μεγάροιο,

ὥς κεν Ἰήσονι μῦθον ἐναίσιμον ἀγγείλειεν

Ἀρήτης βουλάς τε θεουδέος Ἀλκινόοιο.

τοὺς δʼ εὗρεν παρὰ νηὶ σὺν ἔντεσιν ἐγρήσσοντας

1125 Ὑλλικῷ ἐν λιμένι, σχεδὸν ἄστεος· ἐκ δʼ ἄρα πᾶσαν

πέφραδεν ἀγγελίην· γήθησε δὲ θυμὸς ἑκάστου

ἡρώων· μάλα γάρ σφιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.

αὐτίκα δὲ κρητῆρα κερασσάμενοι μακάρεσσιν,

ἣ θέμις, εὐαγέως ἐπιβώμια μῆλʼ ἐρύσαντες,

1130 αὐτονυχὶ κούρῃ θαλαμήιον ἔντυον εὐνὴν

ἄντρῳ ἐν ἠγαθέῳ, τόθι δή ποτε Μάκρις ἔναιεν,

κούρη Ἀρισταίοιο μελίφρονος, ὅς ῥα μελισσέων

ἔργα πολυκμήτοιό τʼ ἀνεύρατο πῖαρ ἐλαίης.

κείνη δὴ πάμπρωτα Διὸς Νυσήιον υἷα

1135 Εὐβοίης ἔντοσθεν Ἀβαντίδος ᾧ ἐνὶ κόλπῳ

δέξατο, καὶ μέλιτι ξηρὸν περὶ χεῖλος ἔδευσεν,

εὖτέ μιν Ἑρμείας φέρεν ἐκ πυρός· ἔδρακε δʼ Ἥρη,

καί ἑ χολωσαμένη πάσης ἐξήλασε νήσου.

ἡ δʼ ἄρα Φαιήκων ἱερῷ ἐνὶ τηλόθεν ἄντρῳ

1140 νάσσατο, καὶ πόρεν ὄλβον ἀθέσφατον ἐνναέτῃσιν.

ἔνθα τότʼ ἐστόρεσαν λέκτρον μέγα· τοῖο δʼ ὕπερθεν

χρύσεον αἰγλῆεν κῶας βάλον, ὄφρα πέλοιτο

τιμήεις τε γάμος καὶ ἀοίδιμος. ἄνθεα δέ σφιν

νύμφαι ἀμεργόμεναι λευκοῖς ἐνὶ ποικίλα κόλποις

1145 ἐσφόρεον· πάσας δὲ πυρὸς ὣς ἄμφεπεν αἴγλη·

τοῖον ἀπὸ χρυσέων θυσάνων ἀμαρύσσετο φέγγος.

δαῖε δʼ ἐν ὀφθαλμοῖς γλυκερὸν πόθον· ἴσχε δʼ ἑκάστην

αἰδὼς ἱεμένην περ ὅμως ἐπὶ χεῖρα βαλέσθαι.

αἱ μέν τʼ Αἰγαίου ποταμοῦ καλέοντο θύγατρες·

1150 αἱ δʼ ὄρεος κορυφὰς Μελιτηίου ἀμφενέμοντο·

αἱ δʼ ἔσαν ἐκ πεδίων ἀλσηίδες. ὦρσε γὰρ αὐτὴ

Ἥρη Ζηνὸς ἄκοιτις, Ἰήσονα κυδαίνουσα.

κεῖνο καὶ εἰσέτι νῦν ἱερὸν κληίζεται ἄντρον

Μηδείης, ὅθι τούσγε σὺν ἀλλήλοισιν ἔμιξαν

1155 τεινάμεναι ἑανοὺς εὐώδεας. οἱ δʼ ἐνὶ χερσὶν

δούρατα νωμήσαντες ἀρήια, μὴ πρὶν ἐς ἀλκὴν

δυσμενέων ἀίδηλος ἐπιβρίσειεν ὅμιλος,

κράατα δʼ εὐφύλλοις ἐστεμμένοι ἀκρεμόνεσσιν,

ἐμμελέως, Ὀρφῆος ὑπαὶ λίγα φορμίζοντος

1160 νυμφιδίαις ὑμέναιον ἐπὶ προμολῇσιν ἄειδον.

οὐ μὲν ἐν Ἀλκινόοιο γάμον μενέαινε τελέσσαι

ἥρως Αἰσονίδης, μεγάροις δʼ ἐνὶ πατρὸς ἑοῖο,

νοστήσας ἐς Ἰωλκὸν ὑπότροπος· ὧς δὲ καὶ αὐτὴ

Μήδεια φρονέεσκε· τότʼ αὖ χρεὼ ἦγε μιγῆναι.

1165 ἀλλὰ γὰρ οὔποτε φῦλα δυηπαθέων ἀνθρώπων

τερπωλῆς ἐπέβημεν ὅλῳ ποδί· σὺν δέ τις αἰεὶ

πικρὴ παρμέμβλωκεν ἐυφροσύνῃσιν ἀνίη.

τῶ καὶ τοὺς γλυκερῇ περ ἰαινομένους φιλότητι

δεῖμʼ ἔχεν, εἰ τελέοιτο διάκρισις Ἀλκινόοιο.

1170 Ἠὼς δʼ ἀμβροσίοισιν ἀνερχομένη φαέεσσιν

λῦε κελαινὴν νύκτα διʼ ἠέρος· αἱ δʼ ἐγέλασσαν

ἠιόνες νήσοιο καὶ ἑρσήεσσαι ἄπωθεν

ἀτραπιτοὶ πεδίων· ἐν δὲ θρόος ἔσκεν ἀγυιαῖς·

κίνυντʼ ἐνναέται μὲν ἀνὰ πτόλιν, οἱ δʼ ἀποτηλοῦ

1175 Κόλχοι Μακριδίης ἐπὶ πείρασι χερνήσοιο.

αὐτίκα δʼ Ἀλκίνοος μετεβήσετο συνθεσίῃσιν

ὃν νόον ἐξερέων κούρης ὕπερ· ἐν δʼ ὅγε χειρὶ

σκῆπτρον ἔχεν χρυσοῖο δικασπόλον, ᾧ ὕπο λαοὶ

ἰθείας ἀνὰ ἄστυ διεκρίνοντο θέμιστας.

1180 τῷ δὲ καὶ ἑξείης πολεμήια τεύχεα δύντες

Φαιήκων οἱ ἄριστοι ὁμιλαδὸν ἐστιχόωντο.

ἥρωας δὲ γυναῖκες ἀολλέες ἔκτοθι πύργων

βαῖνον ἐποψόμεναι· σὺν δʼ ἀνέρες ἀγροιῶται

ἤντεον εἰσαΐοντες, ἐπεὶ νημερτέα βάξιν

1185 Ἥρη ἐπιπροέηκεν. ἄγεν δʼ ὁ μὲν ἔκκριτον ἄλλων

ἀρνειὸν μήλων, ὁ δʼ ἀεργηλὴν ἔτι πόρϝιν·

ἄλλοι δʼ ἀμφιφορῆας ἐπισχεδὸν ἵστασαν οἴνου

κίρνασθαι· θυέων δʼ ἀποϝηλόθι κήκιε λιγνύς.

αἱ δὲ πολυκμήτους ἑανοὺς φέρον, οἷα γυναῖκες,

1190 μείλιά τε χρυσοῖο καὶ ἀλλοίην ἐπὶ τοῖσιν

ἀγλαΐην, οἵην τε νεόζυγες ἐντύνονται·

θάμβευν δʼ εἰσορόωσαι ἀριπρεπέων ἡρώων

εἴδεα καὶ μορφάς, ἐν δέ σφισιν Οἰάγροιο

υἱὸν ὑπαὶ φόρμιγγος ἐυκρέκτου καὶ ἀοιδῆς

1195 ταρφέα σιγαλόεντι πέδον κροτέοντα πεδίλῳ.

νύμφαι δʼ ἄμμιγα πᾶσαι, ὅτε μνήσαιτο γάμοιο,

ἱμερόενθʼ ὑμέναιον ἀνήπυον· ἄλλοτε δʼ αὖτε

οἰόθεν οἶαι ἄειδον ἑλισσόμεναι περὶ κύκλον,

Ἥρη, σεῖο ἕκητι· σὺ γὰρ καὶ ἐπὶ φρεσὶ θῆκας

1200 Ἀρήτῃ, πυκινὸν φάσθαι ἔπος Ἀλκινόοιο.

αὐτὰρ ὅγʼ ὡς τὰ πρῶτα δίκης ἀνὰ πείρατʼ ἔειπεν

ἰθείης, ἤδη δὲ γάμου τέλος ἐκλήιστο,

ἔμπεδον ὧς ἀλέγυνε διαμπερές· οὐδέ ἑ τάρβος

οὐλοόν, οὐδὲ βαρεῖαι ἐπήλυθον Αἰήταο

1205 μήνιες, ἀρρήκτοισι δʼ ἐνιζεύξας ἔχεν ὅρκοις.

τῶ καὶ ὅτʼ ἠλεμάτως Κόλχοι μάθον ἀντιόωντες,

καί σφεας ἠὲ θέμιστας ἑὰς εἴρυσθαι ἄνωγεν,

ἢ λιμένων γαίης τʼ ἀποτηλόθι νῆας ἐέργειν,

δὴ τότε μιν βασιλῆος ἑοῦ τρομέοντας ἐνιπὰς

1210 δέχθαι μειλίξαντο συνήμονας· αὖθι δὲ νήσῳ

δὴν μάλα Φαιήκεσσι μετʼ ἀνδράσι ναιετάασκον,

εἰσότε Βακχιάδαι, γενεὴν Ἐφύρηθεν ἐόντες,

ἀνέρες ἐννάσσαντο μετὰ χρόνον· οἱ δὲ περαίην

νῆσον ἔβαν· κεῖθεν δὲ Κεραύνια μέλλον Ἀβάντων

1215 οὔρεα, Νεσταίους τε καὶ Ὤρικον εἰσαφικέσθαι·

ἀλλὰ τὰ μὲν στείχοντος ἄδην αἰῶνος ἐτύχθη.

Μοιράων δʼ ἔτι κεῖσε θύη ἐπέτεια δέχονται

καὶ Νυμφέων Νομίοιο καθʼ ἱερὸν Λ̓πόλλωνος

βωμοί, τοὺς Μήδεια καθίσσατο. πολλὰ δʼ ἰοῦσιν

1220 Λ̓λκίνοος Μινύαις ξεινήια, πολλὰ δʼ ὄπασσεν

Λ̓ρήτη· μετὰ δʼ αὖτε δυώδεκα δῶκεν ἕπεσθαι

Μηδείῃ δμωὰς Φαιηκίδας ἐκ μεγάροιο.

ἤματι δʼ ἑβδομάτῳ Δρεπάνην λίπον· ἤλυθε δʼ οὖρος

ἀκραὴς ἠῶθεν ὑπὲκ Διός· οἱ δʼ ἀνέμοιο

1225 πνοιῇ ἐπειγόμενοι προτέρω θέον. ἀλλὰ γὰρ οὔπω

αἴσιμον ἦν ἐπιβῆναι Ἀχαιίδος ἡρώεσσιν,

ὄφρʼ ἔτι καὶ Λιβύης ἐπὶ πείρασιν ὀτλήσειαν.

ἤδη μέν ποθι κόλπον ἐπώνυμον Ἀμβρακιήων,

ἤδη Κουρῆτιν ἔλιπον χθόνα πεπταμένοισιν

1230 λαίφεσι καὶ στεινὰς αὐταῖς σὺν Ἐχινάσι νήσους

ἑξείης, Πέλοπος δὲ νέον κατεφαίνετο γαῖα·

καὶ τότʼ ἀναρπάγδην ὀλοὴ βορέαο θύελλα

μεσσηγὺς πέλαγόσδε Λιβυστικὸν ἐννέα πάσας

νύκτας ὁμῶς καὶ τόσσα φέρʼ ἤματα, μέχρις ἵκοντο

1235 προπρὸ μάλʼ ἔνδοθι Σύρτιν, ὅθʼ οὐκέτι νόστος ὀπίσσω

νηυσὶ πέλει, ὅτε τόνγε βιῴατο κόλπον ἱκέσθαι.

πάντῃ γὰρ τέναγος, πάντῃ μνιόεντα βυθοῖο

τάρφεα· κωφὴ δέ σφιν ἐπιβλύει ὕδατος ἄχνη·

ἠερίη δʼ ἄμαθος παρακέκλιται· οὐδέ τι κεῖσε

1240 ἑρπετόν, οὐδὲ ποτητὸν ἀείρεται. ἔνθʼ ἄρα τούσγε

πλυμμυρίς—καὶ γάρ τʼ ἀναχάζεται ἠπείροιο

ἦ θαμὰ δὴ τόδε χεῦμα, καὶ ἂψ ἐπερεύγεται ἀκτὰς

λάβρον ἐποιχόμενον—μυχάτῃ ἐνέωσε τάχιστα

ἠιόνι, τρόπιος δὲ μάλʼ ὕδασι παῦρον ἔλειπτο.

1245 οἱ δʼ ἀπὸ νηὸς ὄρουσαν, ἄχος δʼ ἕλεν εἰσορόωντας

ἠέρα καὶ μεγάλης νῶτα χθονὸς ἠέρι ἶσα,

τηλοῦ ὑπερτείνοντα διηνεκές· οὐδέ τινʼ ἀρδμόν,

οὐ πάτον, οὐκ ἀπάνευθε κατηυγάσσαντο βοτήρων

αὔλιον, εὐκήλῳ δὲ κατείχετο πάντα γαλήνῃ.

1250 ἄλλος δʼ αὖτʼ ἄλλον τετιημένος ἐξερέεινεν·

τίς χθὼν εὔχεται ἥδε; πόθι ξυνέωσαν ἄελλαι

ἡμέας; αἴθʼ ἔτλημεν, ἀφειδέες οὐλομένοιο

δείματος, αὐτὰ κέλευθα διαμπερὲς ὁρμηθῆναι

πετράων. ἦ τʼ ἂν καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν ἰοῦσιν

1255 βέλτερον ἦν μέγα δή τι μενοινώοντας ὀλέσθαι.

νῦν δὲ τί κεν ῥέξαιμεν, ἐρυκόμενοι ἀνέμοισιν

αὖθι μένειν τυτθόν περ ἐπὶ χρόνον; οἷον ἐρήμη

πέζα διωλυγίης ἀναπέπταται ἠπείροιο.

ὧς ἄρʼ ἔφη· μετὰ δʼ αὐτὸς ἀμηχανίῃ κακότητος

1260 ἰθυντὴρ Ἀγκαῖος ἀκηχέμενος ἀγόρευσεν·

Ὠλόμεθʼ αἰνότατον δῆθεν μόρον, οὐδʼ ὑπάλυξις

ἔστʼ ἄτης· πάρα δʼ ἄμμι τὰ κύντατα πημανθῆναι

τῇδʼ ἐπʼ ἐρημαίῃ πεπτηότας, εἰ καὶ ἀῆται

χερσόθεν ἀμπνεύσειαν· ἐπεὶ τεναγώδεα λεύσσω

1265 τῆλε περισκοπέων ἅλα πάντοθεν· ἤλιθα δʼ ὕδωρ

ξαινόμενον πολιῇσιν ἐπιτροχάει ψαμάθοισιν.

καί κεν ἐπισμυγερῶς διὰ δὴ πάλαι ἥδʼ ἐκεάσθη

νηῦς ἱερὴ χέρσου πολλὸν πρόσω· ἀλλά μιν αὐτὴ

πλημμυρὶς ἐκ πόντοιο μεταχθονίην ἐκόμισσεν.

1270 νῦν δʼ ἡ μὲν πέλαγόσδε μετέσσυται, οἰόθι δʼ ἅλμη

ἄπλοος εἰλεῖται, γαίης ὕπερ ὅσσον ἔχουσα.

τούνεκʼ ἐγὼ πᾶσαν μὲν ἀπʼ ἐλπίδα φημὶ κεκόφθαι

ναυτιλίης νόστου τε. δαημοσύνην δέ τις ἄλλος

φαίνοι ἑήν· πάρα γάρ οἱ ἐπʼ οἰήκεσσι θαάσσειν

1275 μαιομένῳ κομιδῆς. ἀλλʼ οὐ μάλα νόστιμον ἦμαρ

Ζεὺς ἐθέλει καμάτοισιν ἐφʼ ἡμετέροισι τελέσσαι.

ὧς φάτο δακρυόεις· σὺν δʼ ἔννεπον ἀσχαλόωντι

ὅσσοι ἔσαν νηῶν δεδαημένοι· ἐν δʼ ἄρα πᾶσιν

παχνώθη κραδίη, χύτο δὲ χλόος ἀμφὶ παρειάς.

1280 οἷον δʼ ἀψύχοισιν ἐοικότες εἰδώλοισιν

ἀνέρες εἱλίσσονται ἀνὰ πτόλιν, ἢ πολέμοιο

ἢ λοιμοῖο τέλος ποτιδέγμενοι, ἠέ τινʼ ὄμβρον

ἄσπετον, ὅς τε βοῶν κατὰ μυρία ἔκλυσεν ἔργα,

ἢ ὅταν αὐτόματα ξόανα ῥέῃ ἱδρώοντα

1285 αἵματι, καὶ μυκαὶ σηκοῖς ἔνι φαντάζωνται,

ἠὲ καὶ ἠέλιος μέσῳ ἤματι νύκτʼ ἐπάγῃσιν

οὐρανόθεν, τὰ δὲ λαμπρὰ διʼ ἠέρος ἄστρα φαείνοι·

ὧς τότʼ ἀριστῆες δολιχοῦ πρόπαρ αἰγιαλοῖο

ἤλυον ἑρπύζοντες. ἐπήλυθε δʼ αὐτίκʼ ἐρεμνὴ

1290 ἕσπερος. οἱ δʼ ἐλεεινὰ χεροῖν σφέας ἀμφιβαλόντες

δακρυόειν ἀγάπαζον, ἵνʼ ἄνδιχα δῆθεν ἕκαστος

θυμὸν ἀποφθίσειαν ἐνὶ ψαμάθοισι πεσόντες.

βὰν δʼ ἴμεν ἄλλυδις ἄλλος ἑκαστέρω αὖλιν ἑλέσθαι·

ἐν δὲ κάρη πέπλοισι καλυψάμενοι σφετέροισιν

1295 ἄκμηνοι καὶ ἄπαστοι ἐκείατο νύκτʼ ἔπι πᾶσαν

καὶ φάος, οἰκτίστῳ θανάτῳ ἔπι. νόσφι δὲ κοῦραι

ἀθρόαι Αἰήταο παρεστενάχοντο θυγατρί.

ὡς δʼ ὅτʼ ἐρημαῖοι πεπτηότες ἔκτοθι πέτρης

χηραμοῦ ἀπτῆνες λιγέα κλάζουσι νεοσσοί·

1300 ἢ ὅτε καλὰ νάοντος ἐπʼ ὀφρύσι Πακτωλοῖο

κύκνοι κινήσωσιν ἑὸν μέλος, ἀμφὶ δὲ λειμὼν

ἑρσήεις βρέμεται ποταμοῖό τε καλὰ ῥέεθρα·

ὧς αἱ ἐπὶ ξανθὰς θέμεναι κονίῃσιν ἐθείρας

παννύχιαι ἐλεεινὸν ἰήλεμον ὠδύροντο.

1305 καί νύ κεν αὐτοῦ πάντες ἀπὸ ζωῆς ἐλίασθεν

νώνυμνοι καὶ ἄφαντοι ἐπιχθονίοισι δαῆναι

ἡρώων οἱ ἄριστοι ἀνηνύστῳ ἐπʼ ἀέθλῳ·

ἀλλά σφεας ἐλέηραν ἀμηχανίῃ μινύθοντας

ἡρῷσσαι, Λιβύης τιμήοροι, αἵ ποτʼ Λ̓θήνην,

1310 ἦμος ὅτʼ ἐκ πατρὸς κεφαλῆς θόρε παμφαίνουσα,

ἀντόμεναι Τρίτωνος ἐφʼ ὕδασι χυτλώσαντο.

ἔνδιον ἦμαρ ἔην, περὶ δʼ ὀξύταται θέρον αὐγαὶ

ἠελίου Λιβύην· αἱ δὲ σχεδὸν Αἰσονίδαο

ἔσταν, ἕλον δʼ ἀπὸ χερσὶ καρήατος ἠρέμα πέπλον.

1315 αὐτὰρ ὅγʼ εἰς ἑτέρωσε παλιμπετὲς ὄμματʼ ἔνεικεν,

δαίμονας αἰδεσθείς· αὐτὸν δέ μιν ἀμφαδὸν οἶον

μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀτυζόμενον προσέειπον·

κάμμορε, τίπτʼ ἐπὶ τόσσον ἀμηχανίῃ βεβόλησαι;

ἴδμεν ἐποιχομένους χρύσεον δέρος· ἴδμεν ἕκαστα

1320 ὑμετέρων καμάτων, ὅσʼ ἐπὶ χθονός, ὅσσα τʼ ἐφʼ ὑγρὴν

πλαζόμενοι κατὰ πόντον ὑπέρβια ἔργʼ ἐκάμεσθε.

οἰοπόλοι δʼ εἰμὲν χθόνιαι θεαὶ αὐδήεσσαι,

ἡρῷσσαι, Λιβύης τιμήοροι ἠδὲ θύγατρες.

ἀλλʼ ἄνα· μηδʼ ἔτι τοῖον ὀιζύων ἀκάχησο·

1325 ἄνστησον δʼ ἑτάρους. εὖτʼ ἂν δέ τοι Ἀμφιτρίτη

ἅρμα Ποσειδάωνος ἐύτροχον αὐτίκα λύσῃ,

δή ῥα τότε σφετέρῃ ἀπὸ μητέρι τίνετʼ ἀμοιβὴν

ὧν ἔκαμεν δηρὸν κατὰ νηδύος ὔμμε φέρουσα·

καί κεν ἔτʼ ἠγαθέην ἐς Ἀχαιίδα νοστήσαιτε.

1330 ὧς ἄρʼ ἔφαν, καὶ ἄφαντοι ἵνʼ ἔσταθεν, ἔνθʼ ἄρα ταίγε

φθογγῇ ὁμοῦ ἐγένοντο παρασχεδόν. αὐτὰρ Ἰήσων

παπτήνας ἀνʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπὶ χθονός, ὧδέ τʼ ἔειπεν·

Ἵλατʼ ἐρημονόμοι κυδραὶ θεαί· ἀμφὶ δὲ νόστῳ

οὔτι μαλʼ ἀντικρὺ νοέω φάτιν. ἦ μὲν ἑταίρους

1335 εἰς ἓν ἀγειράμενος μυθήσομαι, εἴ νύ τι τέκμωρ

δήωμεν κομιδῆς· πολέων δέ τε μῆτις ἀρείων.

ἦ, καὶ ἀναΐξας ἑτάρους ἐπὶ μακρὸν ἀύτει,

αὐσταλέος κονίῃσι, λέων ὥς, ὅς ῥά τʼ ἀνʼ ὕλην

σύννομον ἣν μεθέπων ὠρύεται· αἱ δὲ βαρείῃ

1340 φθογγῇ ὑποτρομέουσιν ἀνʼ οὔρεα τηλόθι βῆσσαι·

δείματι δʼ ἄγραυλοί τε βόες μέγα πεφρίκασιν

βουπελάται τε βοῶν· τοῖς δʼ οὔ νύ τι γῆρυς ἐτύχθη

ῥιγεδανὴ ἑτάροιο φίλους ἐπικεκλομένοιο.

ἀγχοῦ δʼ ἠγερέθοντο κατηφέες· αὐτὰρ ὁ τούσγε

1345 ἀχνυμένους ὅρμοιο πέλας μίγα θηλυτέρῃσιν

ἱδρύσας, μυθεῖτο πιφαυσκόμενος τὰ ἕκαστα·

κλῦτε, φίλοι· τρεῖς γάρ μοι ἀνιάζοντι θεάων,

στέρφεσιν αἰγείοις ἐζωσμέναι ἐξ ὑπάτοιο

αὐχένος ἀμφί τε νῶτα καὶ ἰξύας, ἠύτε κοῦραι,

1350 ἔσταν ὑπὲρ κεφαλῆς μάλʼ ἐπισχεδόν· ἂν δʼ ἐκάλυψαν

πέπλον ἐρυσσάμεναι κούφῃ χερί, καὶ μʼ ἐκέλοντο

αὐτόν τʼ ἔγρεσθαι, ἀνά θʼ ὑμέας ὄρσαι ἰόντα·

μητέρι δὲ σφετέρῃ μενοεικέα τῖσαι ἀμοιβὴν

ὧν ἔκαμεν δηρὸν κατὰ νηδύος ἄμμε φέρουσα

1355 ὁππότε κεν λύσῃσιν ἐύτροχον Ἀμφιτρίτη

ἅρμα Ποσειδάωνος. ἐγὼ δʼ οὐ πάγχυ νοῆσαι

τῆσδε θεοπροπίης ἴσχω πέρι. φάν γε μὲν εἶναι

ἡρῷσσαι, Λιβύης τιμήοροι ᾐδὲ θύγατρες·

καὶ δʼ ὁπόσʼ αὐτοὶ πρόσθεν ἐπὶ χθονὸς ἠδʼ ὅσʼ ἐφʼ ὑγρὴν

1360 ἔτλημεν, τὰ ἕκαστα διίδμεναι εὐχετόωντο.

οὐδʼ ἔτι τάσδʼ ἀνὰ χῶρον ἐσέδρακον, ἀλλά τις ἀχλὺς

ἠὲ νέφος μεσσηγὺ φαεινομένας ἐκάλυψεν.

ὧς ἔφαθʼ· οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐθάμβεον εἰσαΐοντες.

ἔνθα τὸ μήκιστον τεράων Μινύῃσιν ἐτύχθη.

1365 ἐξ ἁλὸς ἤπειρόνδε πελώριος ἔκθορεν ἵππος,

ἀμφιλαφής, χρυσέῃσι μετήορος αὐχένα χαίταις·

ῥίμφα δὲ σεισάμενος γυίων ἄπο νήχυτον ἅλμην

ὦρτο θέειν, πνοιῇ ἴκελος πόδας. αἶψα δὲ Πηλεὺς

γηθήσας ἑτάροισιν ὁμηγερέεσσι μετηύδα·

1370 ἅρματα μὲν δή φημι Ποσειδάωνος ἔγωγε

ἤδη νῦν ἀλόχοιο φίλης ὑπὸ χερσὶ λελύσθαι·

μητέρα δʼ οὐκ ἄλλην προτιόσσομαι, ἠέ περ αὐτὴν

νῆα πέλειν· ἦ γὰρ κατὰ νηδύος ἄμμε φέρουσα

νωλεμὲς ἀργαλέοισιν ὀιζύει καμάτοισιν.

1375 ἀλλά μιν ἀστεμφεῖ τε βίῃ καὶ ἀτειρέσιν ὤμοις

ὑψόθεν ἀνθέμενοι ψαμαθώδεος ἔνδοθι γαίης

οἴσομεν, ᾗ προτέρωσε ταχὺς πόδας ἤλασεν ἵππος.

οὐ γὰρ ὅγε ξηρὴν ὑποδύσεται· ἴχνια δʼ ἡμῖν

σημανέειν τινʼ ἔολπα μυχὸν καθύπερθε θαλάσσης.

1380 ὧς ηὔδα· πάντεσσι δʼ ἐπήβολος ἥνδανε μῆτις·

Μουσάων ὅδε μῦθος· ἐγὼ δʼ ὑπακουὸς ἀείδω

Πιερίδων, καὶ τήνδε πανατρεκὲς ἔκλυον ὀμφήν,

ὑμέας, ὦ πέρι δὴ μέγα φέρτατοι υἷες ἀνάκτων,

ᾗ βίῃ ᾗ τʼ ἀρετῇ Λιβύης ἀνὰ θῖνας ἐρήμους

1385 νῆα μεταχρονίην ὅσα τʼ ἔνδοθι νηὸς ἄγεσθε,

ἀνθεμένους ὤμοισι φέρειν δυοκαίδεκα πάντα

ἤμαθʼ ὁμοῦ νύκτας τε. δύην γε μὲν ἢ καὶ ὀιζὺν

τίς κʼ ἐνέποι, τὴν κεῖνοι ἀνέπλησαν μογέοντες;

ἔμπεδον ἀθανάτων ἔσαν αἵματος, οἷον ὑπέσταν

1390 ἔργον, ἀναγκαίῃ βεβιημένοι. αὐτὰρ ἐπιπρὸ

τῆλε μάλʼ ἀσπασίως Τριτωνίδος ὕδασι λίμνης

ὡς φέρον, ὡς εἰσβάντες ἀπὸ στιβαρῶν θέσαν ὤμων.

Λυσσαλέοις δἤπειτʼ ἴκελοι κυσὶν ἀίσσοντες

πίδακα μαστεύεσκον· ἐπὶ ξηρὴ γὰρ ἔκειτο

1395 δίψα δυηπαθίῃ τε καὶ ἄλγεσιν, οὐδʼ ἐμάτησαν

πλαζόμενοι· ἷξον δʼ ἱερὸν πέδον, ᾧ ἔνι Λάδων

εἰσέτι που χθιζὸν παγχρύσεα ῥύετο μῆλα

χώρῳ ἐν Ἄτλαντος, χθόνιος ὄφις· ἀμφὶ δὲ νύμφαι

Ἑσπερίδες ποίπνυον, ἐφίμερον ἀείδουσαι.

1400 δὴ τότε δʼ ἤδη τῆμος ὑφʼ Ἡρακλῆι δαϊχθεὶς

μήλειον βέβλητο ποτὶ στύπος· οἰόθι δʼ ἄκρῃ

οὐρῇ ἔτι σκαίρεσκεν· ἀπὸ κρατὸς δὲ κελαινὴν

ἄχρις ἐπʼ ἄκνηστιν κεῖτʼ ἄπνοος· ἐκ δὲ λιπόντων

ὕδρης Λερναίης χόλον αἵματι πικρὸν ὀιστῶν

1405 μυῖαι πυθομένοισιν ἐφʼ ἕλκεσι τερσαίνοντο.

ἀγχοῦ δʼ Ἑσπερίδες κεφαλαῖς ἔπι χεῖρας ἔχουσαι

ἀργυφέας ξανθῇσι λίγʼ ἔστενον· οἱ δʼ ἐπέλασσαν

ἄφνω ὁμοῦ· ταὶ δʼ αἶψα κόνις καὶ γαῖα, κιόντων

ἐσσυμένως, ἐγένοντο καταυτόθι. νώσατο δʼ Ὀρφεὺς

1410 θεῖα τέρα, τὰς δέ σφι παρηγορέεσκε λιτῇσιν·

δαίμονες ὦ καλαὶ καὶ ἐύφρονες, ἵλατʼ, ἄνασσαι,

εἴτʼ οὖν οὐρανίαις ἐναρίθμιοί ἐστε θεῇσιν,

εἴτε καταχθονίαις, εἴτʼ οἰοπόλοι καλέεσθε

νύμφαι· ἴτʼ ὦ νύμφαι, ἱερὸν γένος Ὠκεανοῖο,

1415 δείξατʼ ἐελδομένοισιν ἐνωπαδὶς ἄμμι φανεῖσαι

ἤ τινα πετραίην χύσιν ὕδατος, ἤ τινα γαίης

ἱερὸν ἐκβλύοντα, θεαί, ῥόον, ᾧ ἀπὸ δίψαν

αἰθομένην ἄμοτον λωφήσομεν. εἰ δέ κεν αὖτις

δή ποτʼ Ἀχαιίδα γαῖαν ἱκώμεθα ναυτιλίῃσιν,

1420 δὴ τότε μυρία δῶρα μετὰ πρώτῃσι θεάων

λοιβάς τʼ εἰλαπίνας τε παρέξομεν εὐμενέοντες.

ὧς φάτο λισσόμενος ἀδινῇ ὀπί· ταὶ δʼ ἐλέαιρον

ἐγγύθεν ἀχνυμένους· καὶ δὴ χθονὸς ἐξανέτειλαν

ποίην πάμπρωτον· ποίης γε μὲν ὑψόθι μακροὶ

1425 βλάστεον ὅρπηκες· μετὰ δʼ ἔρνεα τηλεθάοντα

πολλὸν ὑπὲρ γαίης ὀρθοσταδὸν ἠέξοντο.

Ἑσπέρη αἴγειρος, πτελέη δʼ Ἐρυθηὶς ἔγεντο·

Λἴγλη δʼ ἰτείης ἱερὸν στύπος. ἐκ δέ νυ κείνων

δενδρέων, οἷαι ἔσαν, τοῖαι πάλιν ἔμπεδον αὔτως

1430 ἐξέφανεν, θάμβος περιώσιον, ἔκφατο δʼ Αἴγλη

μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἀμειβομένη χατέοντας·

ἦ ἄρα δὴ μέγα πάμπαν ἐφʼ ὑμετέροισιν ὄνειαρ

δεῦρʼ ἔμολεν καμάτοισιν ὁ κύντατος, ὅστις ἀπούρας

φρουρὸν ὄφιν ζωῆς παγχρύσεα μῆλα θεάων

1435 οἴχετʼ ἀειράμενος· στυγερὸν δʼ ἄχος ἄμμι λέλειπται.

ἤλυθε γὰρ χθιζός τις ἀνὴρ ὀλοώτατος ὕβριν

καὶ δέμας· ὄσσε δέ οἱ βλοσυρῷ ὑπέλαμπε μετώπῳ·

νηλής· ἀμφὶ δὲ δέρμα πελωρίου ἕστο λέοντος

ὠμόν, ἀδέψητον· στιβαρὸν δʼ ἔχεν ὄζον ἐλαίης

1440 τόξα τε, τοῖσι πέλωρ τόδʼ ἀπέφθισεν ἰοβολήσας.

ἤλυθε δʼ οὖν κἀκεῖνος, ἅ τε χθόνα πεζὸς ὁδεύων,

δίψῃ καρχαλέος· παίφασσε δὲ τόνδʼ ἀνὰ χῶρον,

ὕδωρ ἐξερέων, τὸ μὲν οὔ ποθι μέλλεν ἰδέσθαι.

ἥδε δέ τις πέτρη Τριτωνίδος ἐγγύθι λίμνης·

1445 τὴν ὅγʼ ἐπιφρασθείς, ἢ καὶ θεοῦ ἐννεσίῃσιν,

λὰξ ποδὶ τύψεν ἔνερθε· τὸ δʼ ἀθρόον ἔβλυσεν ὕδωρ.

αὐτὰρ ὅγʼ ἄμφω χεῖρε πέδῳ καὶ στέρνον ἐρείσας

ῥωγάδος ἐκ πέτρης πίεν ἄσπετον, ὄφρα βαθεῖαν

νηδύν, φορβάδι ἶσος ἐπιπροπεσών, ἐκορέσθη.

1450 ὧς φάτο· τοὶ δʼ ἀσπαστὸν ἵνα σφίσι πέφραδεν Αἴγλη

πίδακα, τῇ θέον αἶψα κεχαρμένοι, ὄφρʼ ἐπέκυρσαν.

ὡς δʼ ὁπότε στεινὴν περὶ χηραμὸν εἱλίσσονται

γειομόροι μύρμηκες ὁμιλαδόν, ἢ ὅτε μυῖαι

ἀμφʼ ὀλίγην μέλιτος γλυκεροῦ λίβα πεπτηυῖαι

1455 ἄπλητον μεμάασιν ἐπήτριμοι· ὧς τότʼ ἀολλεῖς

πετραίῃ Μινύαι περὶ πίδακι δινεύεσκον.

καί πού τις διεροῖς ἐπὶ χείλεσιν εἶπεν ἰανθείς·

ὦ πόποι, ἦ καὶ νόσφιν ἐὼν ἐσάωσεν ἑταίρους

Ἡρακλέης δίψῃ κεκμηότας. ἀλλά μιν εἴ πως

1460 δήοιμεν στείχοντα διʼ ἠπείροιο κιόντες.

ἦ, καὶ ἀμειβομένων, οἵ τʼ ἄρμενοι ἐς τόδε ἔργον,

ἔκριθεν ἄλλυδις ἄλλος ἐπαΐξας ἐρεείνειν.

ἴχνια γὰρ νυχίοισιν ἐπηλίνδητʼ ἀνέμοισιν

κινυμένης ἀμάθου. Βορέαο μὲν ὡρμήθησαν

1465 υἷε δύω, πτερύγεσσι πεποιθότε. ποσσὶ δὲ κούφοις

Εὔφημος πίσυνος, Λυγκεύς γε μὲν ὀξέα τηλοῦ

ὄσσε βαλεῖν· πέμπτος δὲ μετὰ σφίσιν ἔσσυτο Κάνθος.

τὸν μὲν ἄρʼ αἶσα θεῶν κείνην ὁδὸν ἠνορέη τε

ὦρσεν, ἵνʼ Ἡρακλῆος ἀπηλεγέως πεπύθοιτο,

1470 Εἰλατίδην Πολύφημον ὅπῃ λίπε· μέμβλετο γάρ οἱ

οὗ ἕθεν ἀμφʼ ἑτάροιο μεταλλῆσαι τὰ ἕκαστα.

ἀλλʼ ὁ μὲν οὖν Μυσοῖσιν ἐπικλεὲς ἄστυ πολίσσας

νόστου κηδοσύνῃσιν ἔβη διζήμενος Ἀργὼ

τῆλε διʼ ἠπείροιο· τέως δʼ ἐξίκετο γαῖαν

1475 ἀγχιάλων Χαλύβων· τόθι μιν καὶ Μοῖρʼ ἐδάμασσεν.

καί οἱ ὑπὸ βλωθρὴν ἀχερωίδα σῆμα τέτυκται

τυτθὸν ἁλὸς προπάροιθεν. ἀτὰρ τότε γʼ Ἡρακλῆα

μοῦνον ἀπειρεσίης τηλοῦ χθονὸς εἴσατο Λυγκεὺς

τὼς ἰδέειν, ὥς τίς τε νέῳ ἐνὶ ἤματι μήνην

1480 ἢ ἴδεν, ἢ ἐδόκησεν ἐπαχλύουσαν ἰδέσθαι.

ἐς δʼ ἑτάρους ἀνιὼν μυθήσατο, μή μιν ἔτʼ ἄλλον

μαστῆρα στείχοντα κιχησέμεν· οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ

ἤλυθον, Εὔφημός τε πόδας ταχὺς υἷέ τε δοιὼ

Θρηικίου Βορέω, μεταμώνια μοχθήσαντε.

1485 Κάνθε, σὲ δʼ οὐλόμεναι Λιβύῃ ἔνι Κῆρες ἕλοντο.

πώεσι φερβομένοισι συνήντεες· εἵπετο δʼ ἀνὴρ

αὐλίτης, ὅ σʼ ἑῶν μήλων πέρι, τόφρʼ ἑτάροισιν

δευομένοις κομίσειας, ἀλεξόμενος κατέπεφνεν

λᾶι βαλών· ἐπεὶ οὐ μὲν ἀφαυρότερός γʼ ἐτέτυκτο,

1490 υἱωνὸς Φοίβοιο Λυκωρείοιο Κάφαυρος

κούρης τʼ αἰδοίης Ἀκακαλλίδος, ἥν ποτε Μίνως

ἐς Αιβύην ἀπένασσε θεοῦ βαρὺ κῦμα φέρουσαν,

θυγατέρα σφετέρην· ἡ δʼ ἀγλαὸν υἱέα Φοίβῳ

τίκτεν, ὃν Ἀμφίθεμιν Γαράμαντά τε κικλήσκουσιν.

1495 Ἀμφίθεμις δʼ ἄρʼ ἔπειτα μίγη Τριτωνίδι νύμφῃ·

ἡ δʼ ἄρα οἱ Νασάμωνα τέκεν κρατερόν τε Κάφαυρον,

ὃς τότε Κάνθον ἔπεφνεν ἐπὶ ῥήνεσσιν ἑοῖσιν.

οὐδʼ ὅγʼ ἀριστήων χαλεπὰς ἠλεύατο χεῖρας,

ὡς μάθον οἷον ἔρεξε. νέκυν δʼ ἀνάειραν ὀπίσσω

1500 πευθόμενοι Μινύαι, γαίῃ δʼ ἐνὶ ταρχύσαντο

μυρόμενοι· τὰ δὲ μῆλα μετὰ σφέας οἵγʼ ἐκόμισσαν.

ἔνθα καὶ Ἀμπυκίδην αὐτῷ ἐνὶ ἤματι Μόψον

νηλειὴς ἕλε πότμος· ἀδευκέα δʼ οὐ φύγεν αἶσαν

μαντοσύναις· οὐ γάρ τις ἀποτροπίη θανάτοιο.

1505 κεῖτο δʼ ἐπὶ ψαμάθοισι μεσημβρινὸν ἦμαρ ἀλύσκων

δεινὸς ὄφις, νωθὴς μὲν ἑκὼν ἀέκοντα χαλέψαι·

οὐδʼ ἂν ὑποτρέσσαντος ἐνωπαδὶς ἀίξειεν.

ἀλλὰ μὲν ᾧ τὰ πρῶτα μελάγχιμον ἰὸν ἐνείη

ζωόντων, ὅσα γαῖα φερέσβιος ἔμπνοα βόσκει,

1510 οὐδʼ ὁπόσον πήχυιον ἐς Ἄιδα γίγνεται οἶμος,

οὐδʼ εἰ Παιήων, εἴ μοι θέμις ἀμφαδὸν εἰπεῖν,

φαρμάσσοι, ὅτε μοῦνον ἐνιχρίμψῃσιν ὀδοῦσιν.

εὖτε γὰρ ἰσόθεος Λιβύην ὑπερέπτατο Περσεὺς

Εὐρυμέδων—καὶ γὰρ τὸ κάλεσκέ μιν οὔνομα μήτηρ—

1515 Γοργόνος ἀρτίτομον κεφαλὴν βασιλῆι κομίζων,

ὅσσαι κυανέου στάγες αἵματος οὖδας ἵκοντο,

αἱ πᾶσαι κείνων ὀφίων γένος ἐβλάστησαν.

τῷ δʼ ἄκρην ἐπʼ ἄκανθαν ἐνεστηρίξατο Μόψος

λαιὸν ἐπιπροφέρων ταρσὸν ποδός· αὐτὰρ ὁ μέσσην

1520 κερκίδα καὶ μυῶνα, πέριξ ὀδύνῃσιν ἑλιχθείς,

σάρκα δακὼν ἐχάραξεν. ἀτὰρ Μήδεια καὶ ἄλλαι

ἔτρεσαν ἀμφίπολοι· ὁ δὲ φοίνιον ἕλκος ἄφασσεν

θαρσαλέως, ἕνεκʼ οὔ μιν ὑπέρβιον ἄλγος ἔτειρεν.

σχέτλιος· ἦ τέ οἱ ἤδη ὑπὸ χροῒ δύετο κῶμα

1525 λυσιμελές, πολλὴ δὲ κατʼ ὀφθαλμῶν χέετʼ ἀχλύς.

αὐτίκα δὲ κλίνας δαπέδῳ βεβαρηότα γυῖα

ψύχετʼ ἀμηχανίῃ· ἕταροι δέ μιν ἀμφαγέροντο

ἥρως τʼ Αἰσονίδης, ἀδινῇ περιθαμβέες ἄτῃ.

οὐδὲ μὲν οὐδʼ ἐπὶ τυτθὸν ἀποφθίμενός περ ἔμελλεν

1530 κεῖσθαι ὑπʼ ἠελίῳ. πύθεσκε γὰρ ἔνδοθι σάρκας

ἰὸς ἄφαρ, μυδόωσα δʼ ἀπὸ χροὸς ἔρρεε λάχνη.

αἶψα δὲ χαλκείῃσι βαθὺν τάφον ἐξελάχαινον

ἐσσυμένως μακέλῃσιν· ἐμοιρήσαντο δὲ χαίτας

αὐτοὶ ὁμῶς κοῦραί τε, νέκυν ἐλεεινὰ παθόντα

1535 μυρόμενοι· τρὶς δʼ ἀμφὶ σὺν ἔντεσι δινηθέντες

εὖ κτερέων ἴσχοντα, χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔθεντο.

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐπὶ νηὸς ἔβαν, πρήσοντος ἀήτεω

ἂμ πέλαγος νοτίοιο, πόρους τʼ ἀπετεκμήραντο

λίμνης ἐκπρομολεῖν Τριτωνίδος, οὔτινα μῆτιν

1540 δὴν ἔχον, ἀφραδέως δὲ πανημέριοι φορέοντο.

ὡς δὲ δράκων σκολιὴν εἱλιγμένος ἔρχεται οἶμον,

εὖτέ μιν ὀξύτατον θάλπει σέλας ἠελίοιο·

ῥοίζῳ δʼ ἔνθα καὶ ἔνθα κάρη στρέφει, ἐν δέ οἱ ὄσσε

σπινθαρύγεσσι πυρὸς ἐναλίγκια μαιμώοντι

1545 λάμπεται, ὄφρα μυχόνδε διὰ ῥωχμοῖο δύηται·

ὧς Ἀργὼ λίμνης στόμα ναύπορον ἐξερέουσα

ἀμφεπόλει δηναιὸν ἐπὶ χρόνον. αὐτίκα δʼ Ὀρφεὺς

κέκλετʼ Ἀπόλλωνος τρίποδα μέγαν ἔκτοθι νηὸς

δαίμοσιν ἐγγενέταις νόστῳ ἔπι μείλια θέσθαι.

1550 καὶ τοὶ μὲν Φοίβου κτέρας ἵδρυον ἐν χθονὶ βάντες·

τοῖσιν δʼ αἰζηῷ ἐναλίγκιος ἀντεβόλησεν

τρίτων εὐρυβίης, γαίης δʼ ἀνὰ βῶλον ἀείρας

ξείνιʼ ἀριστήεσσι προΐσχετο, φώνησέν τε·

Δέχθε, φίλοι· ἐπεὶ οὐ περιώσιον ἐγγυαλίξαι

1555 ἐνθάδε νῦν πάρʼ ἐμοὶ ξεινήιον ἀντομένοισιν.

εἰ δέ τι τῆσδε πόρους μαίεσθʼ ἁλός, οἷά τε πολλὰ

ἄνθρωποι χατέουσιν ἐπʼ ἀλλοδαπῇ περόωντες,

ἐξερέω. δὴ γάρ με πατὴρ ἐπιίστορα πόντου

θῆκε Ποσειδάων τοῦδʼ ἔμμεναι. αὐτὰρ ἀνάσσω

1560 παρραλίης, εἰ δή τινʼ ἀκούετε νόσφιν ἐόντες

Εὐρύπυλον Λιβύῃ θηροτρόφῳ ἐγγεγαῶτα.

ὧς ηὔδα· πρόφρων δʼ ὑπερέσχεθε βώλακι χεῖρας

Εὔφημος, καὶ τοῖα παραβλήδην προσέειπεν·

Ἀπίδα καὶ πέλαγος Μινώιον εἴ νύ που, ἥρως,

1565 ἐξεδάης, νημερτὲς ἀνειρομένοισιν ἔνισπε.

δεῦρο γὰρ οὐκ ἐθέλοντες ἱκάνομεν, ἀλλὰ βαρείαις

χρίμψαντες γαίης ἐπὶ πείρασι τῆσδε θυέλλαις

νῆα μεταχρονίην ἐκομίσσαμεν ἐς τόδε λίμνης

χεῦμα διʼ ἠπείρου βεβαρημένοι· οὐδέ τι ἴδμεν,

1570 πῇ πλόος ἐξανέχει Πελοπηίδα γαῖαν ἱκέσθαι.

ὧς ἄρʼ ἔφη· ὁ δὲ χεῖρα τανύσσατο, δεῖξε δʼ ἄπωθεν

φωνήσας πόντον τε καὶ ἀγχιβαθὲς στόμα λίμνης·

κείνη μὲν πόντοιο διήλυσις, ἔνθα μάλιστα

βένθος ἀκίνητον μελανεῖ· ἑκάτερθε δὲ λευκαὶ

1575 ῥηγμῖνες φρίσσουσι διαυγέες· ἡ δὲ μεσηγὺ

ῥηγμίνων στεινὴ τελέθει ὁδὸς ἐκτὸς ἐλάσσαι.

κεῖνο δʼ ὑπηέριον θείην Πελοπηίδα γαῖαν

εἰσανέχει πέλαγος Κρήτης ὕπερ· ἀλλʼ ἐπὶ χειρὸς

δεξιτερῆς, λίμνηθεν ὅτʼ εἰς ἁλὸς οἶδμα βάλητε,

1580 τόφρʼ αὐτὴν παρὰ χέρσον ἐεργμένοι ἰθύνεσθε,

ἔστʼ ἂν ἄνω τείνῃσι· περιρρήδην δʼ ἑτέρωσε

κλινομένης χέρσοιο, τότε πλόος ὔμμιν ἀπήμων

ἀγκῶνος τέτατʼ ἰθὺς ἀπὸ προύχοντος ἰοῦσιν.

ἀλλʼ ἴτε γηθόσυνοι, καμάτοιο δὲ μήτις ἀνίη

1585 γιγνέσθω, νεότητι κεκασμένα γυῖα μογῆσαι.

Ἴσκεν ἐυφρονέων· οἱ δʼ αἶψʼ ἐπὶ νηὸς ἔβησαν

λίμνης ἐκπρομολεῖν λελιημένοι εἰρεσίῃσιν.

καὶ δὴ ἐπιπρονέοντο μεμαότες· αὐτὰρ ὁ τείως

τρίτων ἀνθέμενος τρίποδα μέγαν, εἴσατο λίμνην

1590 εἰσβαίνειν· μετὰ δʼ οὔτις ἐσέδρακεν, οἷον ἄφαντος

αὐτῷ σὺν τρίποδι σχεδὸν ἔπλετο. τοῖσι δʼ ἰάνθη

θυμός, ὃ δὴ μακάρων τις ἐναίσιμος ἀντεβόλησεν.

καί ῥά οἱ Αἰσονίδην μήλων ὅ τι φέρτατον ἄλλων

ἤνωγον ῥέξαι καὶ ἐπευφημῆσαι ἑλόντα.

1595 αἶψα δʼ ὅγʼ ἐσσυμένως ἐκρίνατο, καί μιν ἀείρας

σφάξε κατὰ πρύμνης, ἐπὶ δʼ ἔννεπεν εὐχωλῇσιν·

δαῖμον, ὅτις λίμνης ἐπὶ πείρασι τῆσδʼ ἐφαάνθης,

εἴτε σέγε Τρίτωνʼ, ἅλιον τέρας, εἴτε σε Φόρκυν,

ἢ Νηρῆα θύγατρες ἐπικλείουσʼ ἁλοσύδναι,

1600 ἵλαθι, καὶ νόστοιο τέλος θυμηδὲς ὄπαζε.

ἦ ῥʼ, ἅμα δʼ εὐχωλῇσιν ἐς ὕδατα λαιμοτομήσας

ἧκε κατὰ πρύμνης· ὁ δὲ βένθεος ἐξεφαάνθη

τοῖος ἐών, οἷός περ ἐτήτυμος ἦεν ἰδέσθαι.

ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ θοὸν ἵππον ἐς εὐρέα κύκλον ἀγῶνος

1605 στέλλῃ, ὀρεξάμενος λασίης εὐπειθέα χαίτης,

εἶθαρ ἐπιτροχάων, ὁ δʼ ἐπʼ αὐχένι γαῦρος ἀερθεὶς

ἕσπεται, ἀργινόεντα δʼ ἐνὶ στομάτεσσι χαλινὰ

ἀμφὶς ὀδακτάζοντι παραβλήδην κροτέονται·

ὧς ὅγʼ ἐπισχόμενος γλαφυρῆς ὁλκήιον Ἀργοῦς

1610 ἦγʼ ἅλαδε προτέρωσε. δέμας δέ οἱ ἐξ ὑπάτοιο

κράατος, ἀμφί τε νῶτα καὶ ἰξύας ἔστʼ ἐπὶ νηδὺν

ἀντικρὺ μακάρεσσι φυὴν ἔκπαγλον ἔικτο·

αὐτὰρ ὑπαὶ λαγόνων δίκραιρά οἱ ἔνθα καὶ ἔνθα

κήτεος ὁλκαίη μηκύνετο· κόπτε δʼ ἀκάνθαις

1615 ἄκρον ὕδωρ, αἵ τε σκολιοῖς ἐπινειόθι κέντροις

μήνης ὡς κεράεσσιν ἐειδόμεναι διχόωντο.

τόφρα δʼ ἄγεν, τείως μιν ἐπιπροέηκε θαλάσσῃ

νισσομένην· δῦ δʼ αἶψα μέγαν βυθόν· οἱ δʼ ὁμάδησαν

ἥρωες, τέρας αἰνὸν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἰδόντες.

1620 ἔνθα μὲν Ἀργῷός τε λιμὴν καὶ σήματα νηὸς

ἠδὲ Ποσειδάωνος ἰδὲ Τρίτωνος ἔασιν

βωμοί· ἐπεὶ κεῖνʼ ἦμαρ ἐπέσχεθον. αὐτὰρ ἐς ἠῶ

λαίφεσι πεπταμένοις αὐτὴν ἐπὶ δεξίʼ ἔχοντες

γαῖαν ἐρημαίην, πνοιῇ ζεφύροιο θέεσκον.

1625 ἦρι δʼ ἔπειτʼ ἀγκῶνά θʼ ὁμοῦ μυχάτην τε θάλασσαν

κεκλιμένην ἀγκῶνος ὕπερ προύχοντος ἴδοντο.

αὐτίκα δὲ ζέφυρος μὲν ἐλώφεεν, ἤλυθε δʼ αὔρη

ἀργέσταο νότου· κεχάροντο δὲ θυμὸν ἰωῇ.

ἦμος δʼ ἠέλιος μὲν ἔδυ, ἀνὰ δʼ ἤλυθεν ἀστὴρ

1630 αὔλιος, ὅς τʼ ἀνέπαυσεν ὀιζυροὺς ἀροτῆρας,

δὴ τότʼ ἔπειτʼ ἀνέμοιο κελαινῇ νυκτὶ λιπόντος

ἱστία λυσάμενοι περιμήκεά τε κλίναντες

ἱστόν, ἐυξέστῃσιν ἐπερρώοντʼ ἐλάτῃσιν

παννύχιοι καὶ ἐπʼ ἦμαρ, ἐπʼ ἤματι δʼ αὖτις ἰοῦσαν

1635 νύχθʼ ἑτέρην. ὑπέδεκτο δʼ ἀπόπροθι παιπαλόεσσα

Κάρπαθος· ἔνθεν δʼ οἵγε περαιώσεσθαι ἔμελλον

Κρήτην, ἥ τʼ ἄλλων ὑπερέπλετο εἰν ἁλὶ νήσων.

τοὺς δὲ Τάλως χάλκειος, ἀπὸ στιβαροῦ σκοπέλοιο

ῥηγνύμενος πέτρας, εἶργε χθονὶ πείσματʼ ἀνάψαι,

1640 Δικταίην ὅρμοιο κατερχομένους ἐπιωγήν·

τὸν μὲν χαλκείης μελιηγενέων ἀνθρώπων

ῥίζης λοιπὸν ἐοντα μετʼ ἀνδράσιν ἡμιθέοισιν

Εὐρώπῃ Κρονίδης νήσου πόρεν ἔμμεναι οὖρον,

τρὶς περὶ χαλκείοις Κρήτην ποσὶ δινεύοντα.

1645 ἀλλʼ ἤτοι τὸ μὲν ἄλλο δέμας καὶ γυῖα τέτυκτο

χάλκεος ἠδʼ ἄρρηκτος· ὑπαὶ δέ οἱ ἔσκε τένοντος

σύριγξ αἱματόεσσα κατὰ σφυρόν· αὐτὰρ ὅ τʼ ἦγχε

λεπτὸς ὑμὴν ζωῆς ἔχε πείρατα καὶ θανάτοιο.

οἱ δέ, δύῃ μάλα περ δεδμημένοι, αἶψʼ ἀπὸ χέρσου

1650 νῆα περιδδείσαντες ἀνακρούεσκον ἐρετμοῖς.

καί νύ κʼ ἐπισμυγερῶς Κρήτης ἑκὰς ἠέρθησαν,

ἀμφότερον δίψῃ τε καὶ ἄλγεσι μοχθίζοντες,

εἰ μή σφιν Μήδεια λιαζομένοις ἀγόρευσεν·

κέκλυτέ μευ. μούνη γὰρ ὀίομαι ὔμμι δαμάσσειν

1655 ἄνδρα τόν, ὅστις ὅδʼ ἐστί, καὶ εἰ παγχάλκεον ἴσχει

ὃν δέμας, ὁππότε μή οἱ ἐπʼ ἀκάματος πέλοι αἰών.

ἀλλʼ ἔχετʼ αὐτοῦ νῆα θελήμονες ἐκτὸς ἐρωῆς

πετράων, εἵως κεν ἐμοὶ εἴξειε δαμῆναι.

ὧς ἄρʼ ἔφη· καὶ τοὶ μὲν ὑπὲκ βελέων ἐρύσαντο

1660 νῆʼ ἐπʼ ἐρετμοῖσιν, δεδοκημένοι ἥντινα ῥέξει

μῆτιν ἀνωίστως· ἡ δὲ πτύχα πορφυρέοιο

προσχομένη πέπλοιο παρειάων ἑκάτερθεν

βήσατʼ ἐπʼ ἰκριόφιν· χειρὸς δέ ἑ χειρὶ μεμαρπὼς

Αἰσονίδης ἐκόμιζε διὰ κληῖδας ἰοῦσαν.

1665 ἔνθα δʼ ἀοιδῇσιν μειλίσσετο, μέλπε δὲ Κῆρας

θυμοβόρους, Ἀίδαο θοὰς κύνας, αἳ περὶ πᾶσαν

ἠέρα δινεύουσαι ἐπὶ ζωοῖσιν ἄγονται.

τὰς γουναζομένη τρὶς μὲν παρεκέκλετʼ ἀοιδαῖς,

τρὶς δὲ λιταῖς· θεμένη δὲ κακὸν νόον, ἐχθοδοποῖσιν

1670 ὄμμασι χαλκείοιο Τάλω ἐμέγηρεν ὀπωπάς·

λευγαλέον δʼ ἐπί οἱ πρῖεν χόλον, ἐκ δʼ ἀίδηλα

δείκηλα προΐαλλεν, ἐπιζάφελον κοτέουσα.

Ζεῦ πάτερ, ἦ μέγα δή μοι ἐνὶ φρεσὶ θάμβος ἄηται,

εἰ δὴ μὴ νούσοισι τυπῇσί τε μοῦνον ὄλεθρος

1675 ἀντιάει, καὶ δή τις ἀπόπροθεν ἄμμε χαλέπτει.

ὧς ὅγε χάλκειός περ ἐὼν ὑπόειξε δαμῆναι

Μηδείης βρίμῃ πολυφαρμάκου. ἂν δὲ βαρείας

ὀχλίζων λάιγγας, ἐρυκέμεν ὅρμον ἱκέσθαι.

πετραίῳ στόνυχι χρίμψε σφυρόν· ἐκ δέ οἱ ἰχὼρ

1680 τηκομένῳ ἴκελος μολίβῳ ῥέεν· οὐδʼ ἔτι δηρὸν

εἱστήκει προβλῆτος ἐπεμβεβαὼς σκοπέλοιο.

ἀλλʼ ὥς τίς τʼ ἐν ὄρεσσι πελωρίη ὑψόθι πεύκη,

τήν τε θοοῖς πελέκεσσιν ἔθʼ ἡμιπλῆγα λιπόντες

ὑλοτόμοι δρυμοῖο κατήλυθον· ἡ δʼ ὑπὸ νυκτὶ

1685 ῥιπῇσιν μὲν πρῶτα τινάσσεται, ὕστερον αὖτε

πρυμνόθεν ἐξαγεῖσα κατήριπεν· ὧς ὅγε ποσσὶν

ἀκαμάτοις τείως μὲν ἐπισταδὸν ᾐωρεῖτο,

ὕστερον αὖτʼ ἀμενηνὸς ἀπείρονι κάππεσε δούπῳ.

κεῖνο μὲν οὖν Κρήτῃ ἐνὶ δὴ κνέφας ηὐλίζοντο

1690 ἥρωες· μετὰ δʼ οἵγε νέον φαέθουσαν ἐς ἠῶ

ἱρὸν Ἀθηναίης Μινωίδος ἱδρύσαντο,

ὕδωρ τʼ εἰσαφύσαντο καὶ εἰσέβαν, ὥς κεν ἐρετμοῖς

παμπρώτιστα βάλοιεν ὑπὲρ Σαλμωνίδος ἄκρης.

Λὐτίκα δὲ Κρηταῖον ὑπὲρ μέγα λαῖτμα θέοντας

1695 νὺξ ἐφόβει, τήνπερ τε κατουλάδα κικλήσκουσιν·

νύκτʼ ὀλοὴν οὐκ ἄστρα διίσχανεν, οὐκ ἀμαρυγαὶ

μήνης· οὐρανόθεν δὲ μέλαν χάος, ἠέ τις ἄλλη

ὠρώρει σκοτίη μυχάτων ἀνιοῦσα βερέθρων.

αὐτοὶ δʼ, εἴτʼ Ἀίδῃ, εἴθʼ ὕδασιν ἐμφορέοντο,

1700 ἠείδειν οὐδʼ ὅσσον· ἐπέτρεψαν δὲ θαλάσσῃ

νόστον, ἀμηχανέοντες, ὅπῃ φέροι. αὐτὰρ Ἰήσων

χεῖρας ἀνασχόμενος μεγάλῃ ὀπὶ Φοῖβον ἀύτει,

ῥύσασθαι καλέων· κατὰ δʼ ἔρρεεν ἀσχαλόωντι

δάκρυα· πολλὰ δὲ Πυθοῖ ὑπέσχετο, πολλὰ δʼ Ἀμύκλαις,

1705 πολλὰ δʼ ἐς Ὀρτυγίην ἀπερείσια δῶρα κομίσσειν.

Λητοΐδη, τύνη δὲ κατʼ οὐρανοῦ ἵκεο πέτρας

ῥίμφα Μελαντίους ἀριήκοος, αἵ τʼ ἐνὶ πόντῳ

ἧνται· δοιάων δὲ μιῆς ἐφύπερθεν ὀρούσας,

δεξιτερῇ χρύσειον ἀνέσχεθες ὑψόθι τόξον·

1710 μαρμαρέην δʼ ἀπέλαμψε βιὸς περὶ πάντοθεν αἴγλην.

τοῖσι δέ τις Σποράδων βαιὴ ἀπὸ τόφρʼ ἐφαάνθη

νῆσος ἰδεῖν, ὀλίγης Ἱππουρίδος ἀντία νήσου,

ἔνθʼ εὐνὰς ἐβάλοντο καὶ ἔσχεθον· αὐτίκα δʼ Ἠὼς

φέγγεν ἀνερχομένη· τοὶ δʼ ἀγλαὸν Ἀπόλλωνι

1715 ἄλσει ἐνὶ σκιερῷ τέμενος σκιόεντά τε βωμὸν

ποίεον, Αἰγλήτην μὲν ἐυσκόπου εἵνεκεν αἴγλης

Φοῖβον κεκλόμενοι· Ἀνάφην δέ τε λισσάδα νῆσον

ἴσκον, ὃ δὴ Φοῖβός μιν ἀτυζομένοις ἀνέφηνεν.

ῥέζον δʼ ὅσσα περ ἄνδρες ἐρημαίῃ ἐνὶ ῥέζειν

1720 ἀκτῇ ἐφοπλίσσειαν· ὃ δή σφεας ὁππότε δαλοῖς

ὕδωρ αἰθομένοισιν ἐπιλλείβοντας ἴδοντο

Μηδείης δμωαὶ Φαιηκίδες, οὐκέτʼ ἔπειτα

ἴσχειν ἐν στήθεσσι γέλω σθένον, οἷα θαμειὰς

αἰὲν ἐν Ἀλκινόοιο βοοκτασίας ὁρόωσαι.

1725 τὰς δʼ αἰσχροῖς ἥρωες ἐπεστοβέεσκον ἔπεσσιν

χλεύῃ γηθόσυνοι· γλυκερὴ δʼ ἀνεδαίετο τοῖσιν

κερτομίη καὶ νεῖκος ἐπεσβόλον. ἐκ δέ νυ κείνης

μολπῆς ἡρώων νήσῳ ἔνι τοῖα γυναῖκες

ἀνδράσι δηριόωνται, ὅτʼ Ἀπόλλωνα θυηλαῖς

1730 Αἰγλήτην Ἀνάφης τιμήορον ἱλάσκωνται.

ἀλλʼ ὅτε δὴ κἀκεῖθεν ὑπεύδια πείσματʼ ἔλυσαν,

μνήσατʼ ἔπειτʼ Εὔφημος ὀνείρατος ἐννυχίοιο,

ἁζόμενος Μαίης υἷα κλυτόν. εἴσατο γάρ οἱ

δαιμονίη βῶλαξ ἐπιμάστιος ᾧ ἐν ἀγοστῷ

1735 ἄρδεσθαι λευκῇσιν ὑπαὶ λιβάδεσσι γάλακτος,

ἐκ δὲ γυνὴ βώλοιο πέλειν ὀλίγης περ ἐούσης

παρθενικῇ ἰκέλη· μίχθη δέ οἱ ἐν φιλότητι

ἄσχετον ἱμερθείς· ὀλοφύρετο δʼ ἠύτε κούρην

ζευξάμενος, τήν τʼ αὐτὸς ἑῷ ἀτίταλλε γάλακτι·

1740 ἡ δέ ἑ μειλιχίοισι παρηγορέεσκʼ ἐπέεσσιν·

Τρίτωνος γένος εἰμί, τεῶν τροφός, ὦ φίλε, παίδων,

οὐ κούρη· τρίτων γὰρ ἐμοὶ Λιβύη τε τοκῆες.

ἀλλά με Νηρῆος παρακάτθεο παρθενικῇσιν

ἂμ πέλαγος ναίειν Ἀνάφης σχεδόν· εἶμι δʼ ἐς αὐγὰς

1745 ἠελίου μετόπισθε, τεοῖς νεπόδεσσιν ἑτοίμη.

τῷ δʼ ἄρʼ ἐπὶ μνῆστιν κραδίη βάλεν, ἔκ τʼ ὀνόμηνεν

Αἰσονίδῃ· ὁ δʼ ἔπειτα θεοπροπίας Ἑκάτοιο

θυμῷ πεμπάζων ἀνενείκατο φώνησέν τε·

ὦ πέπον, ἦ μέγα δή δε καὶ ἀγλαὸν ἔμμορε κῦδος.

1750 βώλακα γὰρ τεύξουσι θεοὶ πόντονδε βαλόντι

νῆσον, ἵνʼ ὁπλότεροι παίδων δέθεν ἐννάσσονται

παῖδες· ἐπεὶ Τρίτων ξεινήιον ἐγγυάλιξεν

τήνδε τοι ἠπείροιο Λιβυστίδος. οὔ νύ τις ἄλλος

ἀθανάτων, ἢ κεῖνος, ὅ μιν πόρεν ἀντιβολήσας.

1755 ὧς ἔφατʼ· οὐδʼ ἁλίωσεν ὑπόκρισιν Αἰσονίδαο

Εὔφημος· βῶλον δέ, θεοπροπίῃσιν ἰανθείς,

ἧκεν ὑποβρυχίην. τῆς δʼ ἔκτοθι νῆσος ἀέρθη

καλλίστη, παίδων ἱερὴ τροφὸς Εὐφήμοιο,

οἳ πρὶν μέν ποτε δὴ Σιντηίδα Λῆμνον ἔναιον,

1760 Λήμνου τʼ ἐξελαθέντες ὑπʼ ἀνδράσι Τυρσηνοῖσιν

Σπάρτην εἰσαφίκανον ἐφέστιοι· ἐκ δὲ λιπόντας

Σπάρτην Αὐτεσίωνος ἐὺς πάις ἤγαγε Θήρας

καλλίστην ἐπὶ νῆσον, ἀμείψατο δʼ οὔνομα Θήρης

ἐξ ἕθεν. ἀλλὰ τὰ μὲν μετόπιν γένετʼ Εὐφήμοιο.

1765 κεῖθεν δʼ ἀπτερέως διὰ μυρίον οἶδμα λιπόντες

Αἰγίνης ἀκτῇσιν ἐπέσχεθον· αἶψα δὲ τοίγε

ὑδρείης πέρι δῆριν ἀμεμφέα δηρίσαντο,

ὅς κεν ἀφυσσάμενος φθαίη μετὰ νῆάδʼ ἱκέσθαι.

ἄμφθ γὰρ χρειώ τε καὶ ἄσπετος οὖρος ἔπειγεν.

1770 ἔνθʼ ἔτι νῦν πλήθοντας ἐπωμαδὸν ἀμφιφορῆας

ἀνθέμενοι κούφοισιν ἄφαρ κατʼ ἀγῶνα πόδεσσιν

κοῦροι Μυρμιδόνων νίκης πέρι δηριόωνται.

Ἵλατʼ ἀριστήων μακάρων γένος· αἵδε δʼ ἀοιδαὶ

εἰς ἔτος ἐξ ἔτεος γλυκερώτεραι εἶεν ἀείδειν

1775 ἀνθρώποις. ἤδη γὰρ ἐπὶ κλυτὰ πείραθʼ ἱκάνω

ὑμετέρων καμάτων· ἐπεὶ οὔ νύ τις ὔμμιν ἄεθλος

αὖτις ἀπʼ Αἰγίνηθεν ἀνερχομένοισιν ἐτύχθη,

οὔτʼ ἀνέμων ἐριῶλαι ἐνέσταθεν· ἀλλὰ ἕκηλοι

γαῖαν Κεκροπίην παρά τʼ Αὐλίδα μετρήσαντες

1780 Εὐβοίης ἔντοσθεν Ὀπούντιά τʼ ἄστεα Λοκρῶν

ἀσπασίως ἀκτὰς Παγασηίδας εἰσαπέβητε.