umbrātĭlis

e, adj.

id.

I. remaining in the shade, in retirement, or at home; private, retired, contemplative.
I. In gen.: vita umbratilis et delicata, Cic. Tusc. 2, 11, 27: mora segnis et umbratilis, Col. 1, 2, 1: cum inerti et umbratili milite, Amm. 18, 6, 2.—
II. In partic., of speech, in the manner of the schools (opp. to public, political): educenda deinde dictio est ex hac domesticā exercitatione et umbratili medium in agmen, in pulverem: in clamorem, in castra atque in aciem forensem, Cic. de Or. 1, 34, 157: mollis est oratio philosophorum et umbratilis, id. Or. 19, 64.— Adv.: umbrātĭlĭter, in outline, slightly: effingimus, Sid. Ep. 2, 10.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project