sŭsurro

ōnis, m.

1. susurro

I. a mutterer, whisperer, tale-bearer (post-class.): aures mariti susurronum faece completae, Sid. Ep. 5, 7 fin.; Vulg. Lev. 19, 16; Hier. Ep. 11, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project