perdĭtor

ōris, m.

id.

I. a ruiner, destroyer (rare but class.): perditor rei publi cae, Cic. Planc. 36, 89; id. Vatin. 3, 7: vexa tor et perditor, id. Pis. 34, 84: afflictor et perditor ordinis, id. ib. 27, 64: hominum, Lact. 2, 14, 8.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project