perdĭtĭo

ōnis, f.

perdo

I. ruin, perdition (post-class.): perditionis iter, Alcim. 4, 138; Lact. 2, 14, 11; 4, 18, 32; Vulg. Matt. 7, 13 et saep.; cf. perditio, ἀπώλεια, Gloss. Philox.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project