pācĭfĭcātor
ōris, m.
I.
a peacemaker, pacificator (class.; cf. pacator): Allobrogum, Cic. Att. 1, 13, 2: Servius pacificator, id. ib. 15, 7, 1; Liv. 27, 30, 4; Quint. 11, 3, 119: Karthaginiensium, Just. 18, 2, 4.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0