ŏboedītĭo

ōnis, f.

oboedio

I. obedience (post-class.): per unius oboeditionem justi constituentur multi, Vulg. Rom. 5, 19: ad justitiam, id. ib. 6, 16; Ambros. de Fug. Saec. 2, 12 fin.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project