objurgātor

ōris, m.

id.

I. a chider, rebuker, blamer (class.): hic noster objurgator, Cic. Agr. 3, 3, 11; opp. accusator, Cic. Verr. 2, 3, 2, § 4.—In plur.: benevoli, Cic. N. D. 1, 3, 5; id. Div. 1, 49, 111; Sen. Ep. 9, 20.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project