jăcŭlātĭo

ōnis, f.

jaculor

I. a throwing, casting, hurling.
I. Lit.: fulminatio est jaculatio cum ictu, Sen. Q. N. 2, 12, 1: equestris, Plin. 8, 42, 65, § 162: fulgoris, App. de Mundo, p. 64, 22.—
II. Trop.: in hac veluti jaculatione verborum, Quint. 6, 3, 43.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project