insĭnŭātĭo

ōnis, f.

insinuo

I. an entrance through a narrow or crooked way.
I. Lit.: Ponti, Avien. Perieg. 397.—
II. Trop.
A. An insinuating or ingratiating one's self into the favor of others: exordium in duas partes dividitur, in principium et insinuationem.... Insinuatio est oratio, quadam dissimulatione et circuitione obscure subiens auditoris animum, Cic. Inv. 1, 15, 20.—
B. A notification, publication, Cod. Just. 8, 54, 32.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project