hortŭlānus

a, um, adj.

hortulus

I. of or belonging to a garden, garden- (postclass. for hortensis).
I. Adj.: maritimusque secessus, Tert. Poen. 11: porcellus, Apic. 8, 7, § 384. —
II. Subst.: hortulanus, i, m., a gardener, Macr. S. 7, 3 med.; App. M. 4, p. 143; 9, p. 235 sq.; Inscr. Orell. 4200.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project